Penentuan Jumlah Bahan Tidak Larut dalam Air

Makanan biasanya terdiri daripada dua bahagian: air dan bahan kering. Apabila air dikeluarkan daripada makanan, bahan kering akan kekal. Bahagian ini dipanggil jumlah bahan kering kerana bahan kering terdiri daripada dua bahagian: bahan kering tak larut dan bahan kering larut. Bahan kering tak larut yang terdapat dalam makanan biasanya terdiri daripada sebatian molekul besar seperti selulosa dan kanji. Bahan kering larut terdiri daripada gula seperti fruktosa dan glukosa, dan asid organik seperti asid sitrik, asid malik, dan asid tartarik.

Jumlah bahan kering yang terlarut dalam air merupakan kriteria penting dalam kajian pengeluaran dan kawalan kualiti. Jumlah bahan kering larut air merupakan kriteria yang perlu diikuti secara berterusan daripada penentuan masa penuaian hingga tahap kematangan buah-buahan dan dalam proses pekat, jus buah, pes tomato atau pengetinan.

Piawaian ISO 751, yang dibangunkan oleh Pertubuhan Piawaian Antarabangsa (ISO), menyediakan kaedah untuk menentukan kandungan pepejal tidak larut air dalam bahagian buah-buahan dan sayur-sayuran yang boleh dimakan. Piawaian ini telah diterbitkan oleh TSE di negara kita dengan tajuk TS 1126 ISO 751 Produk buah-buahan dan sayur-sayuran - Penentuan pepejal tidak larut air.

Dalam ujian dan analisis yang dijalankan dalam organisasi kami, yang mempunyai pelbagai peralatan teknologi, kakitangan terlatih dan berpengalaman serta menggunakan kaedah paling moden, piawaian kebangsaan dan antarabangsa serta peraturan perundangan yang berkuat kuasa dipatuhi. Di antara banyak ujian yang dijalankan dalam konteks ini, terdapat juga perkhidmatan untuk penentuan jumlah bahan tidak larut dalam air.