Oznaczanie biologicznego zapotrzebowania na tlen (BZT) (metoda SM 5210 B)

W ramach Narodowego Indeksu Metod Środowiskowych (NEMI) opracowano metodę SM 5210 B, która obejmuje metodę testową do określania biologicznego zapotrzebowania na tlen (BZT) . Badanie biologicznego zapotrzebowania na tlen przeprowadza się w celu określenia względnego zapotrzebowania ścieków i wody zanieczyszczonej na tlen. Jej najszersze zastosowanie znajduje w pomiarze ilości odpadów w oczyszczalniach ścieków oraz ocenie efektywności ich działania w zakresie zaspokajania biologicznego zapotrzebowania na tlen.

Test biologicznego zapotrzebowania na tlen mierzy tlen cząsteczkowy używany w danym okresie inkubacji w celu:

• Do biochemicznej degradacji materiału organicznego
• Do utleniania materiałów nieorganicznych (np. siarczków i żelaza żelazawego)
• Do utleniania zredukowanych form azotu (zapotrzebowanie na azot)

Zaangażowane procesy zapewniają oszacowanie biologicznego zapotrzebowania na tlen między wartościami pH 6-8.

Istnieje szereg czynników, które wpływają na dokładność i precyzję pomiarów biologicznego zapotrzebowania na tlen. Na przykład rozpuszczalne i rozdrobnione substancje organiczne, osadzające się i pływające ciała stałe, utlenianie lub brak mieszania zredukowanych związków żelaza i siarki. Obecnie nie ma skutecznej korekty lub korekty kompensującej te czynniki.

W badaniach i analizach przeprowadzanych w naszej organizacji, która dysponuje bogatym wyposażeniem technologicznym, wyszkoloną i doświadczoną kadrą oraz stosuje najnowocześniejsze metody, przestrzegane są krajowe i międzynarodowe normy oraz obowiązujące przepisy prawne. Usługi oznaczania biologicznego zapotrzebowania na tlen (BZT) (metoda SM 5210 B) należą do wielu testów wykonywanych w tym kontekście.