Oznaczanie przewodności (metoda SM 2510 B)

W ramach Narodowego Indeksu Metod Badawczych Środowiskowych (NEMI) opracowano metodę SM 2510 B, która obejmuje metodę testową służącą do określania przewodności.

Przewodnictwo jest miarą zdolności roztworu wodnego do przewodzenia prądu elektrycznego. Zdolność ta zależy od obecności jonów, ich całkowitego stężenia, ruchliwości i wartościowości oraz temperatury pomiaru. Roztwory wielu związków nieorganicznych są dość dobrymi przewodnikami. Natomiast cząsteczki związków organicznych, które nie dysocjują w roztworze wodnym, przewodzą bardzo słaby prąd. Zasadniczo przewodnictwo jest przeciwstawnym wyrazem oporu.

Przewodność roztworu mierzy się między dwiema nieruchomymi przestrzennie i chemicznie obojętnymi elektrodami. W celu uniknięcia polaryzacji na powierzchniach elektrod pomiar przewodności odbywa się sygnałem prądu przemiennego. Przewodność roztworu jest wprost proporcjonalna do powierzchni elektrody i odwrotnie proporcjonalna do odległości między elektrodami.

Generalnie pomiary przewodnictwa wykonywane są w zaawansowanych laboratoriach w następujących celach:

• Ocena wpływu całkowitego stężenia jonów na równowagę chemiczną, fizjologiczny wpływ na rośliny lub zwierzęta, szybkość korozji
• Aby ocenić stopień mineralizacji czystej wody
• Aby ocenić zmiany stężenia rozpuszczonych minerałów w wodzie surowej lub ściekach
• Aby określić ilość odczynnika jonowego potrzebnego w niektórych reakcjach strącania i neutralizacji

W badaniach i analizach przeprowadzanych w naszej organizacji, która dysponuje bogatym zapleczem technologicznym, wyszkoloną i doświadczoną kadrą oraz stosuje najnowocześniejsze metody, przestrzegane są krajowe i międzynarodowe normy oraz obowiązujące przepisy prawne. Usługi oznaczania przewodnictwa (metoda SM 2510 B) należą do wielu testów wykonywanych w tym kontekście.