Oznaczanie chemicznego zapotrzebowania tlenu (ChZT) (metoda SM 5220 B)

W ramach Narodowego Indeksu Metod Środowiskowych (NEMI) opracowano metodę SM 5220 B, która obejmuje metodę badawczą do określania chemicznego zapotrzebowania tlenu (ChZT). Chemiczne zapotrzebowanie tlenu definiuje się jako ilość określonego utleniacza reagującego z próbką w kontrolowanych warunkach. Ilość zużytego utleniacza wyraża się w równoważnikach tlenu.

Utleniaczem określonym w metodzie SM 5220 B jest jon dwuchromianowy o unikalnych właściwościach chemicznych. Utlenieniu ulegają zarówno organiczne, jak i nieorganiczne składniki próbki, ale w większości przypadków dominuje składnik organiczny. Jeśli organiczne lub nieorganiczne chemiczne zapotrzebowanie tlenu ma być mierzone samodzielnie, wymagane są dodatkowe etapy w celu oddzielenia jednego od drugiego.

Chemiczne zapotrzebowanie na tlen jest często używane jako miara zanieczyszczeń w ściekach i wodach naturalnych. Inne istotne wartości analityczne to biochemiczne zapotrzebowanie na tlen, całkowite zapotrzebowanie na węgiel organiczny i całkowite zapotrzebowanie na tlen. Biochemiczne zapotrzebowanie na tlen jest miarą tlenu zużywanego przez mikroorganizmy w określonych warunkach. Całkowity węgiel organiczny jest miarą węgla organicznego w próbce. Z drugiej strony całkowite zapotrzebowanie na tlen jest miarą ilości tlenu zużywanego przez wszystkie pierwiastki w próbce po osiągnięciu pełnego utlenienia.

W badaniach i analizach przeprowadzanych w naszej organizacji, która dysponuje bogatym wyposażeniem technologicznym, wyszkoloną i doświadczoną kadrą oraz stosuje najnowocześniejsze metody, przestrzegane są krajowe i międzynarodowe normy oraz obowiązujące przepisy prawne. Usługi oznaczania chemicznego zapotrzebowania na tlen (COD) (metoda SM 5220 B) należą do wielu testów wykonywanych w tym kontekście.