RTCA DO-293 Minimalne standardy wydajności operacyjnej dla akumulatorów niklowo-kadmowych, niklowo-metalowo-wodorkowych i kwasowo-ołowiowych

RTCA DO-293 Minimalne standardy wydajności operacyjnej dla akumulatorów niklowo-kadmowych, niklowo-metalowo-wodorkowych i kwasowo-ołowiowych

W normie „RTCA DO-293 Minimalne standardy eksploatacyjne dla akumulatorów niklowo-kadmowych, niklowo-metalowo-wodorkowych i kwasowo-ołowiowych” opracowanej przez Komisję Techniczną Radia Lotniczego (RTCA) nikiel-kadm, niklowo-wodorek stosowane jako źródła zasilania sprzętu instalowanego w samolotach są i zapewniają wytyczne dla firm zajmujących się elektroniką lotniczą opracowujących akumulatory kwasowo-ołowiowe. Niniejsza norma szczegółowo dotyczy składu chemicznego, wielkości ogniwa, struktury ogniwa, połączenia ogniwa z akumulatorami, wentylacji, środowiska operacyjnego i przechowywania, pakowania, obsługi, testowania, przechowywania i utylizacji. Najnowsza aktualizacja tej normy zawiera nowe wytyczne dotyczące niklu i wodorków metalicznych oraz znaczącą zmianę mającą na celu rozwiązanie problemów związanych z testowaniem zidentyfikowanych przez branżę.

RTCA DO-293 Minimalne standardy wydajności operacyjnej dla akumulatorów niklowo-kadmowych, niklowo-metalowo-wodorkowych i kwasowo-ołowiowych

Biorąc pod uwagę bezpieczeństwo statku powietrznego, takie akumulatory i ogniwa składowe muszą działać zgodnie z projektem i bezpiecznie działać w swoich zastosowaniach. W Ameryce Federalna Administracja Lotnicza (FAA) jest głównym organem regulacyjnym w dziedzinie lotnictwa i jest odpowiedzialna za opracowywanie, wdrażanie i egzekwowanie przepisów mających na celu ochronę ludzi. Odpowiedzialność ta rozciąga się na regulacje dotyczące przenośnych produktów energetycznych, które są uważane za część statku powietrznego. W lotnictwie rozwój takich norm jest często koordynowany przez Lotniczą Komisję Radiotechniczną (RTCA). Z biegiem czasu organizacja ta opracowała różne standardy dotyczące różnych substancji chemicznych. Jednym z nich jest standard RTCA DO-293.

Baterie niklowo-kadmowe (NiCd lub NiCad) to rodzaj akumulatorów, w których jako elektrody wykorzystuje się wodorotlenek tlenku niklu i kadm metaliczny. Takie akumulatory mają niską rezystancję wewnętrzną, możliwe są duże prędkości ładowania i rozładowywania, zazwyczaj mają szybkość rozładowywania do 10°C przez krótkie okresy, mają charakterystykę płaskiego rozładowania, ale szybko spadają pod koniec cyklu, tolerują głębokie rozładowania i mają szeroki zakres temperatur zakres (do 70 stopni) ma. Jest jednak podatny na efekt pamięci, jest podatny na uszkodzenia w wyniku przeładowania, a kadm powoduje zagrożenie dla środowiska.

Akumulatory niklowo-metalowo-wodorkowe (NiMH) to rodzaj wtórnych akumulatorów elektrochemicznych, w których zamiast kadmu zastosowano stop pochłaniający wodór jako elektrodę ujemną. Podobnie jak w przypadku akumulatorów NiCd, elektrodą dodatnią jest tlenowodorotlenek niklu. Bateria NiMH może mieć od dwóch do trzech razy większą pojemność niż akumulator niklowo-kadmowy o tej samej wielkości. Jednak w porównaniu do akumulatorów litowo-jonowych gęstość energii jest niższa, a samorozładowanie jest większe. Wysoka gęstość energii, o 50 procent lepsza niż w przypadku akumulatorów NiCd, ale około 60 procent akumulatorów litowo-jonowych, ma niską impedancję wewnętrzną, typowy cykl życia wynosi 3000 cykli i może być poddawany głębokim cyklom. Akumulatory te tolerują warunki przeładowania i nadmiernego rozładowania, charakteryzują się płaskim rozładowaniem, ale szybko spadają pod koniec cyklu i mają szeroki zakres temperatur pracy. Jest przyjazny dla środowiska w porównaniu do akumulatorów NiCd o tej samej wielkości (nie zawiera kadmu, rtęci i ołowiu. Charakteryzuje się jednak wysokim współczynnikiem samorozładowania i ulega zniszczeniu podczas długotrwałego przechowywania.

Akumulatory kwasowo-ołowiowe to akumulatory, które wykorzystują ołów i kwas siarkowy. Ołów nasącza się kwasem siarkowym, aby umożliwić kontrolowaną reakcję chemiczną. Ta reakcja chemiczna powoduje, że akumulator wytwarza energię elektryczną. Następnie reakcja ta zostaje odwrócona i akumulator zostaje ponownie naładowany. Ogólnie rzecz biorąc, akumulatory litowo-jonowe mają sprawność co najmniej 95 procent, podczas gdy akumulatory kwasowo-ołowiowe zapewniają wydajność na poziomie około 80–85 procent. Jest to ważne, ponieważ pozwala na szybsze ładowanie akumulatora i uzyskanie bardziej efektywnej pojemności akumulatora. Jednak w porównaniu do zmagazynowanej energii ilość energii użytkowej jest bardzo niska w porównaniu do innych akumulatorów. Mają również ograniczony cykl życia, pewne problemy z ładowaniem, nieefektywne zużycie energii, a także są duże i nieporęczne. Co najważniejsze, ołów stwarza poważne problemy dla środowiska.

Wśród licznych badań, pomiarów, analiz i ocen, które przeprowadziła dla przedsiębiorstw z różnych sektorów, nasza organizacja, dysponująca wyszkolonym i specjalistycznym personelem oraz zaawansowanym sprzętem technologicznym, ustaliła „RTCA DO-293 Minimalne parametry operacyjne dla niklu i kadmu, akumulatory niklowo-wodorkowe i kwasowo-ołowiowe” Świadczy także usługi badawcze określone w „normach”.

WhatsApp