EN 15152 کاربردهای راه آهن - شیشه جلو قطارها

استاندارد اروپایی «EN 15152 کاربردهای راه‌آهن - شیشه‌های جلوی قطارها» الزامات عملکردی شیشه‌های جلوی وسایل نقلیه ریلی، از جمله آزمایش‌های نوعی، آزمایش‌های روتین و روش‌های بازرسی برای کاربردهای قطارهای پرسرعت، قطارهای سنگین، قطارهای سبک و مترو را شرح می‌دهد.

این استاندارد در مورد وسایل نقلیه تراموا نیز صدق می‌کند. الزامات این استاندارد در مورد ماشین‌های ریلی در حالت حمل و نقل (خودکششی یا یدک‌کش) اعمال می‌شود. ماشین‌های ریلی در حالت کارکرده، خارج از محدوده این استاندارد هستند. علاوه بر این، تعیین اندازه، شکل، جهت و محل قرارگیری شیشه‌های جلو خارج از محدوده این استاندارد است. این داده‌ها بخشی از مشخصات فنی شیشه جلو هستند. این استاندارد در مورد شیشه‌های جلوی ساخته شده از شیشه لمینت، که رایج‌ترین ماده مورد استفاده است، اعمال می‌شود، اما در صورت برآورده شدن الزامات عملکردی، برای سایر مواد نیز قابل اجرا است. این استاندارد الزامات مربوط به رابط‌های بین شیشه جلو و وسیله نقلیه را مشخص نمی‌کند. بر این اساس، این استاندارد به مسائل مربوط به نصب، یکپارچگی سازه و مقاومت در برابر ضربه نمی‌پردازد.

برای اهداف این استاندارد، اصطلاحات و تعاریف زیر اعمال می شود:

• شیشه به شیشه یا ماده شفاف معادل آن اشاره دارد.
• شیشه جلو اتومبیل، شیشه‌ای است که در مقابل راننده یا سرنشین قرار دارد و از طریق آن می‌توانند مسیر پیش روی خود را ببینند.
• شیشه جلوی راننده، شیشه جلویی است که راننده در حین سرویس از آن برای مشاهده مسیرها و علائم استفاده می‌کند.
• شیشه جلوی جانبی، شیشه‌ای اضافی است که در کنار شیشه جلوی خودرو نصب می‌شود و عمدتاً به صورت عرضی در جهت حرکت قرار می‌گیرد.
• شیشه جلو خودرو، شیشه‌ای است که عمدتاً برای استفاده مسافران در قسمت جلوی وسایل نقلیه ریلی در نظر گرفته شده است.
• میدان دید اصلی، ناحیه شیشه جلو است که در آن مسیر و چراغ‌ها از موقعیت رانندگی قابل مشاهده هستند.
• میدان دید ثانویه، ناحیه‌ای از شیشه جلو است که خارج از میدان دید اصلی قرار دارد و راننده می‌تواند از موقعیت رانندگی به آن نگاه کند.
• میدان دید پیرامونی، ناحیه‌ای از شیشه جلو است که خارج از میدان دید ثانویه قرار دارد. ناحیه پیرامونی شامل نواحی چاپ شده روی صفحه نمایش است.
• جداسازی تصویر ثانویه، جداسازی زاویه‌ای بین تصاویر اولیه و روشن‌ترین تصاویر ثانویه (به دلیل بازتاب داخلی) از یک منبع نور یا جسم دوردست هنگام مشاهده از طریق شیشه است.
• تابش فرابنفش، تابش الکترومغناطیسی فرابنفش با طول موج کوتاه‌تر از نور مرئی است. برای اهداف این استاندارد، طول موج بین ۲۰۰ نانومتر و ۳۸۰ نانومتر است.
• پاشش ذرات کوچک شیشه‌ای است که هنگام ضربه به طرف مقابل شیشه، از سطح شیشه پنجره جدا می‌شوند. پاشش در اینجا به جدا شدن پاشش از سطح داخلی شیشه جلو یا پنجره هنگامی که سطح بیرونی در معرض ضربه قرار می‌گیرد، اشاره دارد.

در این استاندارد، الزامات عملکردی به شرح زیر مشخص شده است:

• طبقه‌بندی شیشه جلو: شیشه‌های جلو طوری قرار می‌گیرند که امکان مشاهده مسیر و علائم جلوی وسیله نقلیه را فراهم کنند. ممکن است پنجره‌های جانبی یا پنجره‌های اضافی در کنار شیشه جلو یا شیشه‌های جلو تعبیه شود.

طبقه‌بندی پنجره‌های وسایل نقلیه ریلی (شیشه جلو، شیشه‌های جانبی یا پنجره‌های جانبی بدنه) بر خواص مورد نیاز تأثیر می‌گذارد و در درجه اول به جهت‌گیری نسبت به مسیر بستگی دارد. برای تعیین جهت شیشه جلو، فقط آن دسته از شیشه‌هایی در نظر گرفته می‌شوند که در صورت برداشتن، باعث ایجاد شکاف در ساختار خودرو شده و سرنشینان را در معرض دید بیرون قرار می‌دهند. بنابراین، شیشه‌هایی که چراغ‌ها، نمایشگرهای اطلاعاتی را می‌پوشانند یا برای اهداف زیبایی‌شناسی روی سازه امتداد می‌یابند، مستثنی هستند.

مگر اینکه الزامات مربوط به کابین راننده اعمال شود، هنگامی که مساحت رو به جلوی پیش‌بینی‌شده که مطابق با پیوست الف تعیین می‌شود کمتر یا مساوی 0,065 متر مربع باشد، شیشه به عنوان پنجره کناری بدنه در نظر گرفته می‌شود و بنابراین خارج از محدوده این استاندارد قرار می‌گیرد.

برای شیشه‌های جلویی که ممکن است رو به جلو در نظر گرفته شوند (از جمله آنهایی که برای مشاهده مستقیم جاده یا علائم لازم یا در نظر گرفته نشده‌اند)، حداکثر و حداقل زاویه دید باید مطابق با پیوست الف تعیین شود. برای شیشه‌های جلوی راننده با موقعیت رانندگی مرکزی، زاویه دید می‌تواند 0 درجه فرض شود. حداکثر و حداقل زاویه شیب باید مطابق با پیوست الف تعیین شود. برای شیشه‌های جلوی منحنی، روش مشخص شده در پیوست الف برای تعیین زاویه دید و شیب باید رعایت شود.

حداکثر و حداقل زوایای نصب باید با استفاده از حداکثر و حداقل زوایای دید پلان و حداکثر و حداقل زوایای شیب و رابطه بین آنها تعیین شوند. حداکثر و حداقل زاویه دید، زاویه شیب و زاویه نصب شیشه جلو باید بخشی از مشخصات فنی برای تولید و آزمایش باشد.

در مواردی که از نمونه‌ها برای تعیین خواص نوری استفاده می‌شود، باید از حداکثر زاویه نصب استفاده شود. در مواردی که از نمونه‌ها برای تعیین خواص مکانیکی مانند مقاومت در برابر ضربه استفاده می‌شود، باید از حداقل زاویه نصب استفاده شود.

• شیشه‌های جلوی راننده: تمام شیشه‌های کابین راننده که هنگام اندازه‌گیری در جهت طولی، کاملاً یا تا حدی جلوتر از نقطه مرجع صندلی راننده قرار دارند، به عنوان شیشه جلو یا شیشه کناری در نظر گرفته می‌شوند. در مواردی که دو یا چند شیشه جلو نصب شده باشد (به عنوان مثال، دو شیشه در هر طرف راهروی انتهای کابین) و فقط یکی از آنها باید شیشه جلوی راننده باشد، الزامات مربوط به شیشه جلوی راننده برای هر دو (یا همه) شیشه جلو اعمال می‌شود. برای شیشه جلوی راننده، زاویه دید با استفاده از نقاطی که میدان دید اصلی را تعریف می‌کنند، تعیین می‌شود.

سازمان ما که سال‌هاست با طیف گسترده‌ای از مطالعات آزمایش، اندازه‌گیری، تحلیل و ارزیابی که انجام می‌دهد، سعی در حمایت از کسب‌وکارها از هر بخشی دارد، دارای کارکنانی قوی است که از نزدیک تحولات جهان در زمینه علم و فناوری را دنبال می‌کنند و دائماً خود را بهبود می‌بخشند. در این زمینه، خدمات تست نیز مطابق با استاندارد «EN 15152 کاربردهای راه‌آهن - شیشه‌های جلوی قطارها» به مشاغل ارائه می‌شود.