
استاندارد «ASTM D5630-22 روش آزمون استاندارد برای محتوای خاکستر در پلاستیکها» که توسط انجمن آمریکایی آزمایش و مواد (ASTM) منتشر شده است، یک روش آزمون توسعهیافته برای تعیین محتوای معدنی پلاستیکها با استفاده از روشهای مخرب خاکسترسازی را شرح میدهد. میزان خاکستر ۰.۰۱ درصد یا بیشتر تحت پوشش این روش آزمایش قرار میگیرد. این روشهای خاکسترسازی فقط برای اندازهگیری جامدات باقیمانده در پلیمر استفاده میشوند و نمیتوان از آنها برای شناسایی کیفی اجزای شیمیایی منفرد خاکستر استفاده کرد.

این روش آزمایش محدود به موادی (از جمله شیشه) است که تا دمای 900 درجه پایدار هستند. برای نمونههای ناشناخته و زمانی که ذوب شدن بخشهای معدنی ممکن است نگرانکننده باشد، «روش آزمایش استاندارد ASTM D2584-18 برای افت ناشی از احتراق رزینهای تقویتشده سختشده» توصیه میشود.
پلیمرهای فلوئوردار و پلیمرهای حاوی اجزای هالوژنه در این روشها گنجانده نمی شوند.
این استاندارد شامل دو روش برای تعیین باقیماندههای معدنی در پلاستیکها است:
برای تعیین کارآمدتر خاکستر، نمونه پلاستیک باید به شکل پودر یا گلوله باشد. این روش آزمایش نتایج ثابتی از محتوای پرکننده برای یک پرکننده خاص در یک رزین مشخص ارائه میدهد. با این حال، این روش ممکن است در همه موارد محتوای پرکننده مطلق را ارائه ندهد. این شامل پلیمرهای پر شده با کربنات کلسیم، نانورس و کربن سیاه میشود. روش B معادل روش A است که در استاندارد "ISO 3451/1 Plastics - تعیین خاکستر - قسمت 1: روشهای عمومی" شرح داده شده است.
برای اهداف این استاندارد، اصطلاحات و تعاریف ارائه شده در «اصطلاحات استاندارد ASTM D883-22 برای پلاستیکها» و «اصطلاحات استاندارد ASTM D1600-18 برای اصطلاحات اختصاری پلاستیکها» معتبر هستند.
این روش آزمایش بر اساس کاهش وزنی است که هنگام سوختن یک نمونه پلاستیکی برای اکسید شدن تمام مواد آلی آن رخ میدهد. باقیماندههای معدنی حاصل از خاکستر شدن پلاستیک میتوانند شامل مواد ضد بلوکه شدن، پرکنندهها، تقویتکنندهها، باقیماندههای کاتالیزور، رنگدهندهها و موارد مشابه باشند. مقادیر کمی هر یک از متغیرهای مهم در فرآیند تولید هستند.
در طول آزمایشها، ارتفاع شعله بیش از ۲.۵ سانتیمتر از مشعل احتمالاً باعث از بین رفتن ذرات ریز میشود. علاوه بر این، حجم زیاد نمونه ممکن است باعث ایجاد محصولات پیرولیز شود که ممکن است بر بازیابی خاکستر تأثیر بگذارد. برای جلوگیری از اکسید شدن و سوختن سریع نمونه، درهای کوره باید در طول دوره احتراق بسته باشند. در همین حال، لازم است اطمینان حاصل شود که تمام بوتهها قبل از توزین تا دمای محیط خنک شدهاند.
تجهیزات اصلی مورد استفاده در این آزمایش ها عبارتند از:
برای نایلون و مواد جاذب رطوبت مشابه، نمونهها قبل از آزمایش تا رسیدن به وزن ثابت خشک میشوند.
در طول آمادهسازی بوته، بوتههای چینی یا پلاتینی با آب شیر و یک ماده شوینده ساینده تمیز میشوند. لازم است اطمینان حاصل شود که بقایای پخته شده به طور کامل از بوته ها خارج می شوند. بوتههای فیبر کوارتز محصولات یکبار مصرف هستند و نیازی به تمیز کردن ندارند. بوتههای تمیز به مدت ۵ دقیقه در دمای عملیاتی تعیینشده در کوره مافل پخته میشوند تا هرگونه باقیمانده در بوتهها سوزانده شود. پس از پخت بوتهها، آنها را در دسیکاتور قرار میدهند تا به مدت 5 تا 20 دقیقه (بوتههای چینی یا پلاتینی) یا 30 دقیقه (بوتههای الیاف کوارتز) خنک شوند.
درصد خاکستر و جرم در نمونه آنالیز طبق فرمول ارائه شده در استاندارد محاسبه میشود.
سازمان ما دارای کارکنان قوی است که از نزدیک تحولات حوزه علم و فناوری در سراسر جهان را دنبال میکنند و دائماً خود را بهبود میبخشند. در میان مطالعات متعدد آزمایش، اندازهگیری، تجزیه و تحلیل و ارزیابی ارائه شده برای مشاغل در بخشهای مختلف، خدمات آزمایشی مطابق با استاندارد "ASTM D5630-22 Standard test method for Ash content in plastics" نیز وجود دارد.
