CEN/TR 10261 آهن و فولاد - استانداردهای اروپایی برای تعیین ترکیب شیمیایی
استاندارد «CEN/TR 10261 آهن و فولاد - استانداردهای اروپایی برای تعیین ترکیب شیمیایی» که توسط کمیته استانداردسازی اروپا (CEN) منتشر شده است، طبق ماده ۴، استانداردهای اروپایی موجود برای تعیین ترکیب شیمیایی فولاد و چدن را فهرست میکند. بند ۵ جزئیاتی در مورد دامنه کاربرد این استاندارد ارائه میدهد و اصول روش شرح داده شده در هر استاندارد را توضیح میدهد.

ضمائم این استاندارد به شرح زیر است:
- پیوست الف فهرستی از سایر استانداردهای اروپایی و گزارشهای فنی CEN مربوط به تعیین ترکیب شیمیایی فولادها و چدنها را ارائه میدهد.
- پیوست ب فهرستی از استانداردهای اروپایی لغو شده به همراه هرگونه استاندارد اروپایی جایگزین مربوطه را ارائه میدهد.
- پیوست ج شامل نمایشهای گرافیکی از محدودههای محتوا برای روشهای فهرستشده در این استاندارد است. ارقام ذکر شده در استاندارد عبارتند از:
- شکل ج.1، محدودههای محتوایی روشهای داوری
- شکل ج.2، محدودههای محتوای روشهای معمول
- شکل پ.3 حوزههای کاربرد تمام روشهای شرح داده شده را نشان میدهد.
- پیوست D یک کلید سه زبانه برای اختصارات استفاده شده در شکلهای پیوست C ارائه میدهد.
سه روش معتبر برای آنالیز برخی از فروآلیاژها در پیوست الف فهرست شدهاند.
برای اهداف این استاندارد، اصطلاحات و تعاریف زیر اعمال می شود:
- روش داوری به روش استوکیومتری یا روشی که در برابر فلزات خالص یا ترکیبات استوکیومتری کالیبره شده است، اشاره دارد که در تجزیه و تحلیل صدور گواهینامه یا در یک موقعیت داوری مورد استفاده قرار میگیرد. برخی از روشهای استوکیومتری یا روشهای کالیبره شده بر اساس فلزات خالص یا ترکیبات استوکیومتری، به دلیل عدم دقت یا تعداد کم آزمایشگاههای شرکتکننده در آزمونهای اعتبارسنجی مربوطه، نمیتوانند به عنوان روشهای داوری پذیرفته شوند. این موارد به صورت CEN/TR منتشر میشوند.
- روش روتین به روشی اطلاق میشود که معمولاً برای اهداف کنترلی (آنالیز روزانه) استفاده میشود و در مقایسه با مواد مرجع یا مواد مرجع گواهیشده یا محلولهای استاندارد موجود در بازار کالیبره شده است.
استانداردهای اروپایی برای تعیین ترکیب شیمیایی فولاد و آهن عبارتند از:
- روشهای تک عنصری:
- آلومینیوم
- EN 29658 فولاد - تعیین مقدار آلومینیوم - روش طیفسنجی جذب اتمی شعله (ISO 9658)
- آرسنیک
- EN 10212 تجزیه و تحلیل شیمیایی مواد آهنی - تعیین آرسنیک در فولاد و آهن - روش اسپکتروفتومتری
- درصد اشغال تخت
- EN 10200 تجزیه و تحلیل شیمیایی مواد آهنی - تعیین بور در فولادها - روش اسپکتروفتومتری
- EN ISO 13900 فولاد - تعیین مقدار بور - روش اسپکتروفتومتری کورکومین پس از تقطیر (ISO 13900)
- کلسیم
- EN 10177:2019، فولادها - تعیین مقدار کلسیم - روش طیفسنجی جذب اتمی شعله (FAAS)
- ها Karbon
- EN ISO 15349-2 فولاد غیرآلیاژی - تعیین مقدار کم کربن - قسمت 2: روش جذب مادون قرمز پس از احتراق در کوره القایی (با پیش گرم کردن) (ISO 15349-2)
- EN ISO 9556 فولاد و آهن - تعیین مقدار کل کربن - روش جذب مادون قرمز پس از احتراق در کوره القایی (ISO 9556)
- کروم
- فولادهای آلیاژی CEN/TR 10367 - تعیین مقدار کروم - روش طیفسنجی نشر نوری پلاسمای جفتشده القایی
- EN 10188 تجزیه و تحلیل شیمیایی مواد آهنی - تعیین کروم در فولادها و چدنها - روش طیفسنجی جذب اتمی شعله
- EN 24937 فولاد و آهن - تعیین مقدار کروم - روش پتانسیومتری یا بصری (ISO 4937)
- EN 24937 فولاد و آهن - تعیین مقدار کروم - روش پتانسیومتری یا بصری (ISO 4937)
- کبالت
- EN ISO 11652 فولاد و آهن - تعیین مقدار کبالت - روش طیفسنجی جذب اتمی شعله (ISO 11652)
- بکیر
- EN ISO 4943 فولاد و چدن - تعیین مقدار مس - روش طیفسنجی جذب اتمی شعله (ISO 4943)
- EN ISO 4946 فولاد و چدن - تعیین مس - روش اسپکتروفتومتری 2,2،4946'-بیسینولین (ISO XNUMX)
- رهبری
- EN 10181 فولادها - تعیین مقدار سرب - روش طیفسنجی جذب اتمی شعله (FAAS)
- منگنز
- EN 10071 تجزیه و تحلیل شیمیایی مواد آهنی - تعیین منگنز در فولاد و آهن - روش تیتراسیون الکترومتری
- EN ISO 10700 فولاد و آهن - تعیین مقدار منگنز - روش طیفسنجی اتمی شعله (ISO 10700)
- نیکل
- EN 10136 فولادها و چدنها - تعیین مقدار نیکل - روش طیفسنجی جذب اتمی شعله (FAAS)
- EN 10361 فولادهای آلیاژی - تعیین مقدار نیکل - روش طیفسنجی نشر نوری پلاسمای جفتشده القایی
- EN ISO 4938 فولاد و آهن - تعیین مقدار نیکل - روش وزن سنجی یا تیترسنجی (ISO 4938)
- نیوبیوم
- EN 10178 تجزیه و تحلیل شیمیایی مواد آهنی - تعیین نیوبیوم در فولادها - روش اسپکتروفتومتری
- نیتروژن
- EN 10179 تجزیه و تحلیل شیمیایی مواد آهنی - تعیین نیتروژن در فولادها (مقادیر ناچیز) - روش اسپکتروفتومتری
- EN ISO 4945 فولاد - تعیین نیتروژن - روش اسپکتروفتومتری (ISO 4945)
- EN ISO 10720 فولاد و آهن - تعیین مقدار نیتروژن - روش رسانایی حرارتی پس از ذوب در جریان گاز بیاثر (ISO 10720)
- EN ISO 15351 فولاد و آهن - تعیین مقدار نیتروژن - روش رسانایی حرارتی پس از ذوب در جریان گاز بیاثر (روش معمول) (ISO 15351)
- اکسیژن
- EN 10276-1 تجزیه و تحلیل شیمیایی مواد آهنی - تعیین اکسیژن در فولاد و آهن - قسمت 1: نمونه برداری و آماده سازی نمونه های فولادی برای تعیین اکسیژن
- EN 10276-2 تجزیه و تحلیل شیمیایی مواد آهنی - تعیین میزان اکسیژن در فولاد و آهن - قسمت 2: روش مادون قرمز پس از همجوشی تحت گاز بیاثر
- فسفر
- EN 10184 تجزیه و تحلیل شیمیایی مواد آهنی - تعیین فسفر در فولادها و چدنهای غیرآلیاژی - روش اسپکتروفتومتری آبی مولیبدن
- EN ISO 10714 فولاد و آهن - تعیین مقدار فسفر - روش اسپکتروفتومتری فسفووانادومولیبدات (ISO 10714)
- سلنیوم
- CEN/TR 10362 آنالیز شیمیایی مواد آهنی - تعیین سلنیوم در فولادها - روش طیفسنجی جذب اتمی الکتروترمال
- سیلیکون
- EN ISO 4829-1 فولاد و چدن - تعیین مقدار کل سیلیکون - روش اسپکتروفتومتری مولیبدوسیلیکات کاهش یافته - قسمت 1: مقدار سیلیکون بین 0,05 تا 1,0٪ (ISO 4829-1)
- EN ISO 4829-2 فولادها - تعیین مقدار کل سیلیکون - روش اسپکتروفتومتری مولیبدوسیلیکات کاهش یافته - قسمت 2: مقدار سیلیکون بین 0,01 تا 0,05٪ (ISO 4829-2)
- EN ISO 439 فولاد و چدن - تعیین مقدار سیلیکون - روش وزن سنجی (ISO 439)
- گوگرد
- EN 24935 فولاد و آهن - تعیین میزان گوگرد - روش جذب مادون قرمز پس از احتراق در کوره القایی (ISO 4935)
- EN ISO 4934 فولاد و آهن - تعیین میزان گوگرد - روش وزن سنجی (ISO 4934)
- تیتانیوم
- EN 10211 تجزیه و تحلیل شیمیایی مواد آهنی - تعیین تیتانیوم در فولاد و چدن - روش طیف سنجی جذب اتمی شعله
- EN ISO 10280 فولاد و آهن - تعیین مقدار تیتانیوم - روش اسپکتروفتومتری دیانتیپریل متان (ISO 10280)
- وانادیوم
- EN ISO 4947 فولاد و چدن - تعیین مقدار گوگرد، مقدار وانادیوم - روش تیتراسیون پتانسیومتری (ISO 4947)
- EN ISO 9647 فولاد - تعیین مقدار وانادیوم - روش طیفسنجی جذب اتمی شعله (FAAS)
- روشهای چند عنصری:
- آلومینیوم، کروم، کبالت، مس، منگنز، مولیبدن، نیکل، فسفر، قلع و وانادیوم
- EN 10351 تجزیه و تحلیل شیمیایی مواد آهنی - تجزیه و تحلیل طیف سنجی انتشار نوری پلاسمای جفت شده القایی از فولادهای غیر آلیاژی و کم آلیاژ - تعیین منگنز، سرب، مس، نیکل، کروم، مولیبدن، وانادیوم، کبالت و آلومینیوم (کل) و قلع (روش معمول)
- آلومینیوم، سرب، نیکل، سیلیکون و روی
- EN 10318 تعیین ضخامت و ترکیب شیمیایی پوششهای فلزی پایه روی و آلومینیوم - روش معمول
- کربن، کروم، مس، منگنز، نیکل، فسفر، سیلیکون و گوگرد
- CR 10320 آنالیز نشر نوری فولادهای کم آلیاژ (روش معمول) - روشی برای تعیین کربن، سیلیکون، گوگرد، سرب، منگنز، کروم، نیکل و مس
- کربن و گوگرد
- EN ISO 15350 فولاد و آهن - تعیین کل کربن و گوگرد - روش جذب مادون قرمز پس از احتراق در کوره القایی (روش معمول) (ISO 15350)
- کروم، کبالت، مس، منگنز، مولیبدن، نیکل، نیوبیوم، فسفر، سیلیکون، تیتانیوم و وانادیوم
- EN 10315 روش معمول برای تجزیه و تحلیل فولاد پر آلیاژ با استفاده از طیف سنجی فلورسانس اشعه ایکس (XRF) با استفاده از تکنیک برد کوتاه
- کروم، مس، منگنز، مولیبدن، نیکل، فسفر، سیلیکون و قلع
- EN 10355 تجزیه و تحلیل شیمیایی مواد آهنی - تجزیه و تحلیل طیف سنجی انتشار نوری پلاسمای جفت شده القایی از فولادهای غیر آلیاژی و کم آلیاژ - تعیین سیلیکون، منگنز، سرب، مس، نیکل، کروم، مولیبدن و قلع پس از انحلال با اسیدهای نیتریک و سولفوریک (روش معمول)
علاوه بر این، این استاندارد شامل محدوده کاربرد روشهای تک عنصری و روشهای چند عنصری و اصول این روشها است.
سازمان ما دارای کارکنان قوی است که از نزدیک تحولات حوزه علم و فناوری در جهان را دنبال میکنند و دائماً خود را بهبود میبخشند. در میان مطالعات متعدد آزمایش، اندازهگیری، تجزیه و تحلیل و ارزیابی ارائه شده برای مشاغل در بخشهای مختلف، خدمات آزمایشی مطابق با استاندارد «CEN/TR 10261 آهن و فولاد - استانداردهای اروپایی برای تعیین ترکیب شیمیایی» نیز وجود دارد.