
اینشتینیوم عضوی از سری اکتینیدها است و فلزی و رادیواکتیو است. توسط اکسیژن، بخار آن و اسیدها مورد حمله قرار میگیرد، اما توسط قلیاها مورد حمله قرار نمیگیرد. این عنصر به نام دانشمند مشهور آلبرت اینشتین نامگذاری شده است. این عنصر در سال ۱۹۵۲ هنگام بررسی بقایای رادیواکتیو حاصل از انفجار اولین بمب هیدروژنی کشف شد. در حال حاضر هیچ کاربرد شناخته شدهای برای اینشتینیوم وجود ندارد.
.jpg)
اینشتینیم امروزه به طور طبیعی در جهان وجود ندارد، اما در گذشته در بستر راکتورهای هستهای وجود داشته است. فلز خالص برای اولین بار در دهه 1970 جداسازی شد.
از آنجا که اینشتینیم به طور طبیعی وجود ندارد و در پوسته زمین یافت نمیشود، خطرات سلامتی و اثرات زیستمحیطی آن به طور گسترده مورد مطالعه قرار نگرفته است. با این حال، به دلیل تابشی که از خود ساطع میکند، بسیار خطرناک شناخته شده است.
امروزه انیشتینیم از طریق زنجیره طولانی واکنشهای هستهای تولید میشود که شامل بمباران هر ایزوتوپ در زنجیره با نوترون میشود و سپس به ایزوتوپ حاصل اجازه میدهد تا بتا تجزیه شود. پایدارترین ایزوتوپ انیشتینیوم انیشتینیوم-252 است.
از آنجایی که تاکنون فقط مقادیر کمی انیشتینیوم تولید شده است، در حال حاضر هیچ استفاده ای خارج از تحقیقات علمی پایه ندارد.
به طور خلاصه، انیشتینیم یک فلز مصنوعی و بسیار پرتوزا است که در مقادیر بسیار کم تولید شده است.
در تست ها و تحلیل های انجام شده در سازمان ما که دارای طیف وسیعی از تجهیزات فناورانه است، کادری مجرب و آموزش دیده و با استفاده از مدرن ترین روش ها، استانداردهای ملی و بین المللی و مقررات قانونی لازم الاجرا رعایت شده است. در میان آزمایشهای متعددی که در این زمینه انجام شده است، خدمات تست انیشتینیوم (Es) در چارچوب تحلیل عنصری وجود دارد.
