روش نقطه اشتعال و غیر اشتعال ISO 3679 با دستگاه تستر فنجان بسته در مقیاس کوچک

استاندارد «ISO 3679 تعیین نقطه اشتعال - روش اشتعال، غیر اشتعال و نقطه اشتعال با استفاده از دستگاه تستر بسته کوچک مقیاس» که توسط سازمان بین‌المللی استانداردسازی (ISO) تدوین شده است، سه روش را شرح می‌دهد که شامل تعیین نقطه اشتعال، غیر اشتعال و نقطه اشتعال می‌شود.

رویه‌های تعادل سریع A و B برای آزمایش‌های نقطه اشتعال، غیر اشتعال و نقطه اشتعال رنگ‌های پایه آب، لاک‌ها، چسب‌های رنگ و لاک‌ها، چسب‌ها، حلال‌ها، فرآورده‌های نفتی از جمله سوخت‌های توربین هوایی، سوخت‌های دیزل و نفت سفید، متیل استرهای اسید چرب و محصولات مرتبط در محدوده دمایی -30°C تا +300°C قابل استفاده هستند. رویه‌های تعادل سریع برای تعیین اینکه آیا یک محصول در دمای مشخص شده (روش اشتعال، غیر اشتعال A) یا در نقطه اشتعال یک نمونه (روش B) اشتعال خواهد کرد، استفاده می‌شوند. این استاندارد در صورت استفاده همزمان با آشکارساز اشتعال، برای تعیین نقطه اشتعال متیل استرهای اسید چرب (FAME) نیز مناسب است. اعتبار حساسیت در جدول استاندارد آمده است.

روش غیرتعادلی C برای فرآورده‌های نفتی، از جمله سوخت‌های توربین هوایی، دیزل و نفت سفید و فرآورده‌های نفتی مرتبط، در محدوده دمایی 20- تا 300+ درجه سانتیگراد قابل اجرا است. روش غیرتعادلی برای تعیین نقطه اشتعال به صورت خودکار انجام می‌شود. حساسیت در محدوده دمایی 40 تا 135 درجه سانتیگراد تعیین می‌شود.

برای مشخصات و مقررات، معمولاً از روش الف یا ب استفاده می‌شود.

برای اهداف این استاندارد، اصطلاحات و تعاریف زیر اعمال می شود:

• تعادل در روش‌های آزمایش نقطه اشتعال به شرایطی اشاره دارد که بخار بالای بخش آزمایش هنگام اعمال منبع احتراق، دمایی مشابه با بخش آزمایش دارد. این شرایط در عمل به طور کامل حاصل نمی‌شود زیرا دما در سراسر بخش آزمایش یکنواخت نیست و پوشش آزمایش و شاتر روی دستگاه ممکن است سردتر یا گرم‌تر باشند.
• متیل استر اسید چرب (FAME) سوختی به نام B100 یا بیودیزل (100 درصد) است که حاوی استرهای مونوآلکیل اسیدهای چرب با زنجیره بلند مشتق شده از روغن گیاهی یا چربی حیوانی است. FAME در استانداردهایی مانند EN 14214 و ASTM D6751 مشخص شده است.
• آزمایش بدون شعله، اعمال منبع احتراق تنظیم‌شده برای در نظر گرفتن تغییرات فشار اتمسفر از 101,3 کیلوپاسکال، مطابق با روش تعیین‌شده، در دمای مشخص‌شده‌ی بخش آزمایش است. تعیین می‌شود که آیا بخارات بخش آزمایش مشتعل می‌شوند و آیا شعله تحت شرایط آزمایش مشخص‌شده به سطح مایع گسترش می‌یابد یا خیر.
• نقطه اشتعال، پایین‌ترین دمای بخش آزمایش است که با در نظر گرفتن تغییرات فشار اتمسفر از 101,3 کیلوپاسکال تنظیم شده است. تعیین می‌شود که آیا بخار بخش آزمایش مشتعل می‌شود و شعله در سطح مایع تحت شرایط آزمایش مشخص شده پخش می‌شود یا خیر.
• عدم تعادل به وضعیتی در روش‌های آزمایش نقطه اشتعال اشاره دارد که در آن بخار بالای بخش آزمایش و بخش آزمایش هنگام اعمال منبع احتراق در تعادل دمایی نیستند. این زمانی اتفاق می‌افتد که بخش آزمایش ابتدا با سرعت ثابتی گرم می‌شود و دمای بخار از دمای بخش آزمایش عقب می‌ماند.

در روش‌های تعادل سریع الف و ب، یک نمونه آزمایشی ۲ میلی‌لیتری یا ۴ میلی‌لیتری به ظرف آزمایشی که دمای آن تنظیم و در دمای مورد نیاز آزمایش نگه داشته شده است، وارد می‌شود. پس از مدت زمان مشخصی، هنگامی که بخارات و نمونه آزمایشی در تعادل دمایی قرار گرفتند، یک منبع احتراق اعمال می‌شود و تعیین می‌شود که آیا نقطه اشتعال رخ داده است یا خیر (روش الف). برای تعیین نقطه اشتعال واقعی نمونه، آزمایش‌های بیشتری با نمونه‌های آزمایشی جدید در دماهای مختلف ظرف آزمایش انجام می‌شود تا نقطه اشتعال تعیین شود (روش ب). دما با استفاده از یک فرمول تنظیم می‌شود تا تغییر فشار اتمسفر از ۱۰۱.۳ کیلوپاسکال را در نظر بگیرد.

در روش غیرتعادلی C، یک نمونه آزمایشی ۲ میلی‌لیتری به ظرف آزمایشی که در دمای اولیه مورد نیاز تنظیم و نگه داشته شده است، وارد می‌شود. سپس ظرف آزمایشی با سرعت شیب‌دار ۱.۵ درجه در دقیقه تا ۲.۵ درجه در دقیقه گرم می‌شود و منبع احتراق در فواصل دمایی ۱ درجه اعمال می‌شود تا نقطه اشتعال شناسایی شود. دمای نقطه اشتعال شناسایی شده با توجه به تغییر فشار اتمسفر از ۱۰۱.۳ کیلوپاسکال با استفاده از یک فرمول تنظیم می‌شود.

هنگام آماده شدن برای آزمایش‌ها، مهمترین مرحله انتخاب ابزار مناسب برای روش خاص و دمای نقطه اشتعال مورد انتظار است. برای تنظیم، تأیید و عملکرد صحیح ابزار، به ویژه عملکرد و تنظیم منبع احتراق، باید دستورالعمل‌های سازنده رعایت شود.

روش C خودکار است و نیاز به کنترل خودکار شیب دما دارد، در حالی که آزمایش زیرمحیط نیاز به خنک‌کننده یکپارچه دارد. استفاده از محفظه داخلی (برای مواد بالقوه چسبنده) در پیوست C شرح داده شده است. هنگام آزمایش FAME (روش‌های A و B)، از یک نمونه آزمایشی 2 میلی‌لیتری ± 0,05 میلی‌لیتری و زمان آزمایش 60 ثانیه ± 2 ثانیه همراه با یک آشکارساز الکترونیکی فلش حرارتی استفاده می‌شود. برای دماهای آزمایش زیرمحیط، در صورتی که دستگاه خنک‌کننده محفظه آزمایش یکپارچه نداشته باشد، از پیوست D استفاده می‌شود.

دستگاه روی یک سطح صاف و پایدار در مکانی بدون جریان هوا قرار می‌گیرد. در صورت عدم امکان محافظت در برابر جریان هوا، باید از یک محافظ جریان هوا استفاده شود. هنگام آزمایش موادی که ممکن است بخارات سمی تولید کنند، دستگاه باید درون یک هود جریان هوای کنترل‌شده جداگانه قرار گیرد که به گونه‌ای پیکربندی شده باشد که بخارات را در طول آزمایش بدون ایجاد جریان هوا در اطراف ظرف آزمایش، خارج کند.

مگر اینکه خلاف آن ذکر شده باشد، نمونه‌ها باید مطابق با رویه‌های مندرج در استانداردهای ISO 1513، ISO 15528، ISO 3170 یا ISO 3171 یا یک استاندارد ملی معادل آن تهیه شوند. مقدار کافی از نمونه برای آزمایش باید در یک ظرف محکم بسته شده از جنس سازگار با مایع مورد نظر برای نمونه‌برداری قرار گیرد و برای اهداف ایمنی، ظرف باید فقط تا 85 تا 95 درصد ظرفیت آن پر شود. نمونه‌ها باید در شرایطی نگهداری شوند که از دست دادن بخار و ایجاد فشار به حداقل برسد. نمونه‌ها نباید در دمای بالاتر از 30 درجه سانتیگراد نگهداری شوند.

برای مشخصات و مقررات، رویه‌های الف یا ب باید استفاده شوند، مگر اینکه رویه ج مشخص شده باشد.

سازمان ما که سال‌هاست از طریق طیف گسترده‌ای از فعالیت‌های آزمایش، اندازه‌گیری، تجزیه و تحلیل و ارزیابی، از کسب‌وکارها در تمام بخش‌ها پشتیبانی می‌کند، دارای تیمی قوی از کارکنان است که از نزدیک پیشرفت‌های جهانی در علم و فناوری را دنبال می‌کنند و دائماً در حال بهبود خود هستند. در این زمینه، ما همچنین خدمات آزمایش مطابق با استاندارد ISO 3679 برای تعیین نقطه اشتعال - روش نقطه اشتعال غیر اشتعال و نقطه اشتعال با استفاده از یک دستگاه تست در مقیاس کوچک ارائه می‌دهیم.