EN 131 Скали

Стандардот „EN 131 Скали“, кој е европски стандард, се состои од следниве делови објавени под истиот наслов:

• Стандардот „EN 131-1 Дел 1: Термини, типови, функционални димензии“ ги дефинира термините и ги опишува општите карактеристики на дизајнот на скалите. Овој стандард се однесува на преносни скали дизајнирани за општа професионална и непрофесионална употреба. Овој стандард не се однесува на преносни скали кои, според нивниот дизајн и упатства, се дизајнирани и ограничени само на специфична професионална употреба и, следствено, не се наменети за општа професионална или непрофесионална употреба.

За скали со повеќе шарки важи стандардот EN 131-4, за телескопски скали важи стандардот EN 131-6, а за мобилни скали со платформи важи стандардот EN 131-7.

Овој стандард не се однесува на скали за кои се применува стандардот EN 14183.

Стандардот EN 61478 важи за скали што ќе се користат во близина на инсталации со висок напон, а стандардот EN 50528 важи за скали што ќе се користат во близина на електрични инсталации со низок напон.

Накратко, EN 131-1 е дел од серијата EN 131, која опфаќа професионални и непрофесионални преносни скали. Овој стандард се однесува на преносни скали за општа употреба, вклучувајќи скали со скали, коси скали и телескопски скали.

Овој стандард дефинира термини како што се типови на скали (на пр., единечни, продолжни, комбинирани) и компоненти (на пр., газишта, потпорни столбови), како и минимални барања за димензии на скалите како што се растојанието меѓу скалите, ширината на скалите и димензиите на основата за стабилност. Овој стандард гарантира дека скалите се дизајнирани да ги минимизираат ризиците, а истовремено да ги исполнуваат барањата за издржливост, стабилност и безбедност на корисниците.

• EN 131-2 Дел 2: Барања, тестирање, означување“ ги опишува општите карактеристики на дизајнот, барањата и методите за тестирање на преносни скали. Овој стандард не се однесува на одредени скали за професионална употреба или скали, како што се противпожарни скали, кровни скали и мобилни скали. Исто така, не се однесува на скали што се користат за работа на или во близина на електрични системи или инсталации под напон. За таа цел, се применува EN 61478.

Стандардот EN 50528 се однесува на изолациски скали што се користат во или во близина на нисконапонски електрични инсталации.

Стандардот EN 131-2 е дизајниран за употреба заедно со стандардот EN 131-1. Стандардот EN 131-4 се однесува на скали со еден или повеќе шарки, стандардот EN 131-6 се однесува на телескопски скали, а стандардот EN 131-7 се однесува на мобилни скали со платформи.

Накратко, стандардот EN 131-2 ги опишува методите и критериумите за проценка на цврстината, издржливоста и безбедноста на скалите за да се осигури дека ги исполнуваат стандардите за безбедност и перформанси и за професионална и за непрофесионална употреба. Вклучува стандардизирани процедури за проценка на перформансите на скалите. Главните методи за тестирање се:

• Тестови за издржливост: Проценка на носивоста на скали, столбови и други компоненти.
• Тестови за издржливост: Проверка на отпорност на повторена употреба или циклично оптоварување.
• Тестови за стабилност: Обезбедување дека скалите остануваат стабилни под одредени услови, како што се нерамни површини или странични сили.
• Отпорност на лизгање: Тестирање на својствата против лизгање на ногарките и скалите на скалите.

Овој стандард ги дефинира праговите за поминување/неуспех за тестови за да се осигури дека скалите можат безбедно да издржат одредено максимално оптоварување (обично 150 кг). Овие критериуми се однесуваат на различни типови скали (на пр., наклонети скали, скали со скали и скали за продолжување). Овој стандард гарантира дека скалите ги исполнуваат безбедносните барања за заштита на корисниците, намалувајќи ги ризиците како што се уривање или превртување.

• Стандардот „EN 131-3 Дел 3: Означување и упатства за употреба“ дава препораки за безбедна употреба на скали што спаѓаат во опсегот на стандардот EN 131-1 и ги исполнуваат барањата на EN 131-1, EN 131-2 и EN 131-4 за скали со една или повеќе шарки, EN 131-6 за телескопски скали и EN 131-7 за скали со подвижна платформа.

Овој стандард се фокусира на означување и упатства за користење на скали опфатени со EN 131-1 (дизајн и димензии) и EN 131-2 (барања за тестирање). Тој гарантира дека скалите се обезбедени со јасни, сеопфатни и стандардизирани информации за да се промовира безбедна употреба и за професионални и за аматерски корисници.

Барањата за означување вклучуваат информации што мора трајно да бидат обележани на скалите. Тие вклучуваат:

• Име на производителот или заштитен знак
• Вид на скали (на пр. наклонето, скалесто или продолжно скалило)
• Максимално вкупно оптоварување (обично 150 кг за скали EN 131)
• Година на производство или сериски код
• Опис на професионална или непрофесионална употреба (доколку е применливо)
• Други релевантни безбедносни симболи или предупредувања (на пр. максимален број на корисници, точен агол на скалите)

Накратко, стандардот EN 131-3 ги надополнува EN 131-1 и EN 131-2 со тоа што обезбедува корисниците да бидат добро информирани за безбедната употреба на скалите и го намалува ризикот од несреќи што произлегуваат од неправилна употреба или инсталација.

• EN 131-4 Дел 4: Еднокрилни или повеќекратни шарнирски скали ги опишува барањата, тестирањето и означувањето на шарнирски комбинирани скали со еден или повеќе шарнирски врски. Овој стандард не се однесува на шарнирските врски на комбинираните и самостојните скали дефинирани во EN 131-1. Овој стандард е наменет за употреба во комбинација со EN 131-1, EN 131-2 и EN 131-3.

Овој стандард конкретно се однесува на шарнирни комбинирани скали со три или четири зглобни делови. Овие скали можат да се користат во различни конфигурации, како што се наклонети скали, скали со скали или работни платформи. Овој стандард ги опишува барањата за дизајн, безбедност и перформанси за да се осигури дека овие разновидни скали се безбедни и за професионална и за непрофесионална употреба.

Овој стандард се однесува на шарнирни комбинирани скали со три или четири зглобни делови, кои можат да се конфигурираат во различни режими (на пр., права скала, скалила или платформа).

Барањата за дизајн се:

• Шарки: Мора да бидат цврсти, безбедно да се заклучуваат во која било конфигурација и да издржат повторна употреба без дефект.
• Стабилност: Вклучува барања за стабилизирачки уреди (на пр., основни шипки или стабилизатори) за да се спречи превртување во различни конфигурации.
• Димензии: Означува функционални димензии како што се растојанието меѓу скалите, ширината на скалите и големината на платформата (доколку е применливо) за да се обезбеди безбедна употреба.

Додатоците можат значително да го подобрат безбедното користење и ракување со скалите. Тие исто така можат да овозможат скалите да се користат под посебни услови.

• Стандардот „EN 131-6 Дел 6: Телескопски скали“ ги опишува општите карактеристики на дизајнот, барањата и методите за тестирање за наклонети и исправени телескопски скали и ги дефинира термините. Скалите со елементи за продолжување се надвор од опсегот на овој стандард. Овој стандард е дизајниран за употреба во комбинација со EN 131-1, EN 131-2, EN 131-3 и, каде што е применливо, EN 131-4.

Ова се скали што се извлекуваат и се повлекуваат и нудат прилагодлива должина и компактно складирање. Овој стандард ги специфицира барањата за дизајн, безбедност и перформанси за да се осигури дека телескопските скали се безбедни и за професионална и за непрофесионална употреба.

Овој стандард се однесува на преносни телескопски скали со механизми за продолжување и повлекување за делови, вклучувајќи ги и оние што се користат како наклонети скали или други конфигурации.

Барањата за дизајн се:

• Телескопски механизам: Мора да биде робустен, со безбедни уреди за заклучување за да се спречи несакано паѓање за време на употребата.
• Димензии: Ги специфицира функционалните димензии како што се растојанието меѓу газиштата, ширината на скалите и минималното преклопување помеѓу деловите кога се продолжуваат за да се обезбеди стабилност и безбедност.
• Стабилност: Потребни се уреди за стабилизирање (на пр., основни шипки или нелизгачки ногарки) за да се спречи превртување или лизгање.

Накратко, стандардот EN 131-6 е развиен за да се справи со уникатните безбедносни предизвици на телескопските скали, кои се разликуваат од стандардните или шарнирните скали поради нивната прилагодлива структура и потпирање на механизми за заклучување.

• Стандардот „EN 131-7 Дел 7: Мобилни скали со платформи“ ги дефинира термините и ги опишува општите карактеристики на дизајнот на мобилните скали со платформи. Овој стандард се однесува на мобилни скали со работни платформи што можат да ги користи само едно лице истовремено, со максимална површина од 1 м2 и максимална висина на платформата од 5 м. Максималното оптоварување, вклучувајќи го и максималното комбинирано оптоварување на корисникот и сите алатки, опрема и материјали, е 150 кг.

Преносливи скали според EN 131-1, преносливи скали според EN 131-4, преносливи скали за противпожарни цели според EN 1147, поткровје скали според EN 14975, скалила според EN 14183, скали, скалила и огради според EN ISO 14122-3 и изолациски скали според EN 50528 се надвор од опсегот на овој стандард.

Скалите опфатени со овој стандард се скали дизајнирани за професионална или непрофесионална употреба, обично со вградена работна платформа, кои се користат за задачи за кои е потребна стабилна површина за стоење на висина. EN 131-7 ги опишува барањата за дизајн, безбедност и перформанси за да се обезбеди безбедноста и сигурноста на овие скали.

Овој стандард се однесува на задачи што обично бараат продолжено изложување на висина, вклучувајќи преносни скали со платформи, мобилни скали што се користат како скали или во слични конфигурации (на пр. на тркала за мобилност).

Барањата за дизајн се:

• Платформа: Мора да биде стабилна, нелизгава и доволно голема за да обезбеди безбедна работна површина (специфичните димензии се дефинирани во стандардот).
• Мобилност: Доколку се опремени со тркала, тие треба да вклучуваат механизми за заклучување за да се обезбеди стабилност за време на употребата.
• Заштитни огради/огради: Потребни се заштитни карактеристики (на пр. заштитни огради или рачки) околу платформата за да се спречат паѓања.
• Пристап: Означува безбеден начин за пристап до платформата, на пример, скали или потпорни ѕидови со конзистентно растојание и својства против лизгање.
• Стабилност: Вклучува барања за стабилизирачки уреди (на пр., стабилизатори на подот или потпорни држачи) за да се спречи превртување или поместување.

Овој стандард е дизајниран да се користи заедно со стандардите EN 131-1, EN 131-2 и EN 131-3.

Овој стандард не ги опфаќа мобилните пристапни и работните кули кои:

• Производи специфицирани во стандардот EN 1004
• Производи што се состојат од две одделни скали

Нашата организација, која работи со години и внимателно ги следи глобалните случувања во науката и технологијата, вработува квалификуван тим и широка инфраструктура за спроведување тестирање, мерење и анализа во широк спектар на области за бизниси од сите сектори. Во овој контекст, ние исто така нудиме услуги за тестирање во согласност со стандардот „EN 131 Staircases“.