EN 1891 Лична заштитна опрема за спречување на паѓања од висина - Јажиња со мало издолжување

EN 1891 Лична заштитна опрема за спречување на паѓања од висина - Јажиња со мало издолжување

Европскиот стандард „EN 1891 Лична заштитна опрема за спречување на паѓања од висина - Јажиња со мала еластика“ се однесува на текстилни јажиња со мала еластика и структура на јадро од јадро, со дијаметар помеѓу 8,5 mm и 16 mm и е дизајниран за употреба при пристап со јажиња, спасувачки операции и истражување на спелеолошки површини, вклучувајќи ги сите работни позиции и обезбедување.

EN 1891 Лична заштитна опрема за спречување на паѓања од висина - Јажиња со мало издолжување

Овој стандард дефинира два вида јажиња со ниска еластика: А и Б. Ги специфицира барањата, тестовите, означувањето и информациите, вклучително и упатствата за употреба, што мора да ги обезбеди производителот за употреба на такви јажиња со ниска еластика. Јажињата што не се во согласност со овој стандард може да бидат соодветни и за активностите опишани погоре. Јажињата што се користат за заштита при пристап со јаже, спасување или која било активност за слободно качување во спелеологијата мора да ги земат предвид и другите стандарди, како што е EN 892. Динамичките јажиња за планинарење може да се користат и за заштита при пристап со јаже и за заземање работни позиции.

Јажињата што се користат за пристап со јажиња, спасување и спелеологија се користат на слични начини и затоа мора да ги поседуваат истите својства. При пристап со јажиња, тие се користат во комбинација со искачување, спуштање и безбедносни уреди за работната положба. При спасување, тие се користат за спуштање или кревање на жртви, а при спелеологија, тие служат како средство за искачување, спуштање и хоризонтално движење. Потребните својства се мало издолжување за време на нормалните работни процедури, но капацитет за издржување на сили што произлегуваат од пад. Пожелна е и одредена апсорпција на енергија од овие сили на удар, при што количината обично е компромис со прифатливо издолжување за време на нормалната работна пракса.

EN 1891 е значаен безбедносен стандард кој ги опишува барањата и методите за тестирање на јажиња со јаже со ниско издолжување (статички или јажиња со ниско издолжување). Овие јажиња се широко користени при работа на висина, пристап до јажиња, индустриско искачување, спасувачки операции, спуштање по јажиња и системи за позиционирање каде што заштитата од паѓање и контролираното спуштање се од клучно значење.

Овој стандард се однесува конкретно на текстилни јажиња од конструкција на јадро од јадро. Овие јажиња имаат дизајн со јадро и обвивка каде што внатрешното јадро обезбедува најголем дел од цврстината, а надворешната обвивка го штити и ја подобрува отпорноста на абење/абразија. Овој стандард ги категоризира ваквите јажиња во два главни типа:

  • Тип А: Овие јажиња се дизајнирани за посложени апликации (обезбедувајќи поголема минимална јачина на кинење и построги критериуми за перформанси).
  • Тип Б: Овие јажиња се за помалку критични апликации (имаат малку пониски барања).

Повеќето професионални јажиња на пазарот се сертифицирани како Тип А бидејќи нудат подобри безбедносни маржи.

Стандардот EN 1891 гарантира дека јажињата можат безбедно да носат товари, да апсорбираат ограничена енергија во динамични настани и да го одржат својот интегритет во услови на реалниот свет. Клучните критериуми за перформанси вклучуваат:

  • Минимална цврстина на истегнување:
  • Тип А: Минимум 22 kN (без завршница/јазол).
  • Тип Б: Најмалку 18 kN.

Многу модерни јажиња значително ги надминуваат овие вредности (обично 30 kN и погоре).

  • Издолжување (статичко издолжување): Не треба да надминува 5% под оптоварување од 150 кг (повеќето висококвалитетни јажиња достигнуваат 3-4%).
  • Динамички перформанси: Тестирано со фактор на пад од 0,3 (симулирајќи мал пад или ударно оптоварување). За да се намали ризикот од повреда на корисникот, максималната сила на удар не треба да надминува 6 kN.
  • Други тестови вклучуваат јазли, отпорност на абење, лизгање на обвивката и однесување по кондиционирањето (влажно, топло, итн.). Во некои случаи, се тестира отпорност на повторени паѓања или циклично оптоварување. Овие тестови го симулираат однесувањето на јажето кога се користи со уреди за спуштање, уреди за искачување, уреди за спречување на пад и системи за резервна копија што најчесто се користат во операции за пристап до јажиња и спасување.

Јажињата сертифицирани според стандардот EN 1891 се означени со симболот CE што означува усогласеност со директивата на ЕУ за лична заштитна опрема и обично имаат дополнителни сертификати како што се следниве:

  • Меѓународна федерација за качување и планинарење (UIAA) (за качување/спасување)
  • Национално здружение за противпожарна заштита, NFPA 1983 или NFPA 2500 (техничка/спасувачка употреба во САД)

Специјалистите за пристап со јажиња, експертите за дрвја, техничарите за ветерни турбини, спасувачките екипи и индустриските работници се потпираат на јажиња што се во согласност со стандардот EN 1891 бидејќи тие ги обезбедуваат следниве карактеристики:

  • Мало растегнување за прецизно позиционирање и ефикасно вдлабнување/извлекување.
  • Висока јачина и издржливост.
  • Компатибилност со механички уреди.

Стандардот EN 1891 настанал првенствено затоа што работата на висина и операциите за пристап со јажиња/спасување бараат јажиња со многу специфични, предвидливи и витални карактеристики на изведба кои значително се разликуваат од оние што се користат при рекреативно качување. Непочитувањето на овој стандард може да резултира со тоа што производителите ќе произведуваат јажиња со неконзистентна цврстина, издолжување, издржливост или компатибилност со безбедносната опрема, директно загрозувајќи го животот на работниците. Главните причини зошто овој стандард се смета за важен се следниве:

  • Статичките и динамичките јажиња служат за фундаментално различни намени.
  • За да се спречат падови од висина, потребна е сигурна лична заштитна опрема.
  • Главните безбедносни ризици што ги опфаќа стандардот се (недоволна затегнувачка цврстина, прекумерно издолжување, голема сила на удар под ударни оптоварувања, лошо јазлирање/лизгање и абразија од смолкнување, деградација од влага, УВ зраци или хемикалии).
  • Секторски и регулаторни потреби

Како заклучок, стандардот EN 1891 е фундаментален европски стандард кој гарантира дека јажињата од јаже со ниски својства на издолжување се безбедни и сигурни за спречување на паѓање и работа на висина. Специфичниот сертификат (Тип А / Тип Б) и неговата година на етикетата на производот секогаш треба да се потврдат, бидејќи тоа покажува дека јажето поминало низ ригорозни независни тестирања за употреба за безбедност на животот.

Со години, нашата организација, со својот компетентен и искусен персонал, ги разбира потребите на своите клиенти, обезбедувајќи им напредни услуги за тестирање што им се потребни и помагајќи им во воспоставувањето, имплементацијата и подобрувањето на системите за управување. Во оваа рамка, ние исто така нудиме услуги за тестирање во согласност со стандардот EN 1891.

WhatsApp