
Стандардот на Меѓународната организација за стандардизација (ISO) „ISO 354 Акустика - Мерење на апсорпција на звук во реверберациска комора“ опишува метод за мерење на коефициентот на апсорпција на звук на акустични материјали што се користат како апликации на ѕид или таван во реверберациска комора, или еквивалентната површина на апсорпција на звук на предмети како што се мебел, луѓе или вселенски апсорбери. Овој метод не е наменет за мерење на карактеристиките на апсорпција на слабо пригушени резонатори. Резултатите добиени од овој метод може да се користат за споредба и за пресметки на дизајнот во врска со акустика на просторијата и контрола на бучавата.

Просечното време на реверберација во комората за реверберација се мери со и без прикачен примерок за тестирање. Од овие времиња на реверберација, еквивалентната површина на апсорпција на звук на примерокот за тестирање се пресметува со помош на Сабинова равенка. Во случај на примерок за тестирање што рамномерно покрива површина (рамен апсорбер или специфичен низ на предмети за тестирање), таа се добива со делење на коефициентот на апсорпција на звук со третираната површина. Ако примерокот за тестирање се состои од неколку идентични предмети, еквивалентната површина на апсорпција на звук на еден објект се наоѓа со делење на површината на апсорпција на звук со бројот на предмети.
Сабинова равенка е формула што се користи во акустиката за пресметување на времето на реверберација на просторијата, времето потребно звукот да се намали за 60 децибели откако изворот ќе престане. Сабинова равенка е фундаментална за акустиката на просториите и помага во дизајнирањето на конференциски сали, концертни места и студија за оптимален квалитет на звукот. Најточна е за простори со умерена апсорпција (не многу рефлективни или апсорбирачки).
Волуменот на реверберациската комора треба да биде најмалку 150 m³. За нова градба, се препорачува волумен од најмалку 200 m³. Кога волуменот на просторијата е поголем од приближно 500 m³, можеби нема да биде можно прецизно да се измери апсорпцијата на високофреквентен звук поради апсорпцијата на воздух.
Обликот на реверберациската комора мора да биде таков што ќе ги исполни барањата наведени во стандардот. За да се постигне рамномерна распределба на природните фреквенции, особено во нискофреквентните опсези, ниедно од двете димензии на просторијата не треба да биде во однос на мали цели броеви. Реверберациското звучно поле во просторијата мора да биде доволно дифузно. Без оглед на обликот на просторијата, генерално се користат фиксни или суспендирани дифузери или ротирачки крилца за да се постигне задоволителна дифузија. Еквивалентната површина на апсорпција на звук на празна просторија пресметана во согласност со овој стандард, одредена во опсези од една третина октава, не треба да ги надминува вредностите дадени во табелата. Графиконот на еквивалентната површина на апсорпција на звук на празната просторија во однос на фреквенцијата треба да биде мазна крива и не треба да содржи никакви падови или врвови што се разликуваат за повеќе од 15 проценти од просекот на вредностите во два соседни опсези од една третина октава.
Тест примерокот треба да има површина помеѓу 10 m² и 12 m². Ако волуменот на просторијата е поголем од 200 m², горната граница за површината на тест примерокот треба да се зголеми за фактор 2/3. Избраната површина зависи од волуменот на просторијата и апсорпцијата на тест примерокот. Колку е поголема просторијата, толку треба да биде поголема површината за тестирање. За примероци со низок коефициент на апсорпција, треба да се избере горната гранична површина.
Тест примерокот треба да биде правоаголен со однос ширина-должина помеѓу 0,7 и 1. Треба да биде поставен така што ниту еден негов дел не е поблиску од 1 m до кој било раб на просторијата. Растојанието треба да биде најмалку 0,75 m. Рабовите на примерокот по можност не треба да бидат паралелни со најблискиот раб на просторијата. Доколку е потребно, тешките тест примероци може да се монтираат вертикално по ѕидовите на просторијата, потпирајќи се директно на подот. Во овој случај, не е потребно минимално барање за растојание од 0,75 m.
Тест примерокот треба да се монтира во еден од држачите наведени во анексот на стандардот (Анекс Б), освен ако релевантните спецификации обезбедени од производителот или деталите за примена обезбедени од корисникот бараат различно монтирање. Мерењата на времето на реверберација на празна просторија треба да се направат без рамката или страничните ѕидови на тест примерокот, освен за бариерата околу монтажата од тип J.
Правоаголни влошки или дефлектори за апсорпција на звук треба да се инсталираат во инсталацијата од тип J како што е наведено во анексот на стандардот (Анекс Б).
Поединечни предмети (на пр., столови, самостојни паравани или луѓе) треба да се постават за тестирање како што обично се поставуваат во пракса. На пример, столови или самостојни паравани треба да се постават на подот, но не поблиску од 1 метар до која било друга граница. Просторните апсорбери треба да се инсталираат најмалку 1 метар од која било граница или дифузер во просторијата и најмалку 1 метар од кој било микрофон. Канцелариските екрани треба да се инсталираат како поединечни предмети.
Тест примерокот треба да се состои од доволен број на дискретни предмети (обично минимум три) за да се обезбеди мерлива промена во еквивалентната површина на апсорпција на звук во просторијата, поголема од 1 m², но не повеќе од 12 m². Ако волуменот на просторијата е поголем од 200 m³, овие вредности треба да се зголемат за фактор од 2/3. Предметите што нормално се третираат како дискретни предмети треба да се распоредат случајно, на растојание од најмалку 2 m еден од друг. Ако тест примерокот се состои само од еден предмет, тој треба да се тестира на најмалку три локации, на растојание од најмалку 2 m еден од друг, а резултатите да се пресметаат во просек.
Промените во температурата и релативната влажност за време на мерењето можат да имаат значително влијание врз измереното време на реверберација, особено при високи фреквенции и ниска релативна влажност. Овие промени се квантитативно опишани во ISO 9613-1. Мерењата треба да се вршат во ненаселена просторија и во просторијата каде што се наоѓа примерокот за тестирање, при што условите за температура и релативна влажност се приближно исти, така што прилагодувањата поради апсорпцијата на воздух не се разликуваат значително. Во сите случаи, релативната влажност во комората треба да биде најмалку 30 проценти и не повеќе од 90 проценти, а температурата треба да биде најмалку 15 степени Целзиусови во текот на целиот тест. Корекциите за промените во апсорпцијата на воздух треба да се применат на сите мерења. На примерокот за тестирање треба да му се дозволи да достигне рамнотежа во однос на температурата и релативната влажност во комората пред да се извршат тестовите.
Овој стандард опишува два методи за мерење на кривите на дисторзија: методот со прекинат шум и методот со интегриран импулсен одговор. Кривата на дисторзија измерена со методот со прекинат шум е резултат на статистички процес, а за да се постигне соодветна репродуктивност, потребно е да се пресмета просек од неколку криви на дисторзија или времиња на реверберација измерени на локација на микрофон/звучник. Интегрираниот импулсен одговор на просторијата е прецизна функција и не е склона кон статистичко отстапување, па затоа не е потребно пресметување на просек. Сепак, тоа бара посложена инструментација и обработка на податоци отколку методот со прекинат шум.
Накратко, овој стандард е важен меѓународен стандард бидејќи го дефинира методот за мерење на апсорпцијата на звук на материјалите во реверберациската комора.
Нашата организација, која со години ги поддржува бизнисите во сите сектори преку широк спектар на активности за тестирање, мерење, анализа и евалуација, има силен тим на вработени кои внимателно ги следат глобалните случувања во науката и технологијата и постојано се подобруваат. Во овој контекст, ние исто така нудиме услуги за тестирање во согласност со стандардот „ISO 354 Акустика - Мерење на апсорпција на звук во ехо комора“.
