Penentuan Kealkalian (Kaedah SM 2320 B)

Kaedah SM 2320 B, yang merangkumi kaedah ujian untuk penentuan kealkalian, telah dibangunkan dalam skop Indeks Kaedah Alam Sekitar Kebangsaan (NEMI), yang mencipta pangkalan data yang mengandungi kaedah alam sekitar, protokol, kaedah dan prosedur statistik dan analisis, dan membangunkan kaedah piawai.

Kealkalian air merujuk kepada kapasiti peneutralan asidnya. Ia adalah jumlah semua asas boleh titrasi. Nilai yang diukur boleh berbeza dengan ketara dengan nilai pH titik akhir yang digunakan. Kealkalian ialah ukuran jumlah sifat air dan hanya boleh ditafsirkan dari segi bahan tertentu jika komposisi kimia sampel diketahui.

Kealkalian adalah penting dalam rawatan air sisa semula jadi dan air sisa untuk semua jenis kegunaan. Kealkalian kebanyakan air permukaan terutamanya merupakan fungsi kandungan karbonat, bikarbonat dan hidroksida, dan merupakan penunjuk kepekatan komponen ini. Nilai yang diukur juga mungkin termasuk sebarang penambahan daripada fosfat, silikat atau bes lain, jika ada.

Kealkalian di atas kepekatan logam alkali tanah adalah penting dalam menentukan kesesuaian sesuatu air untuk pengairan. Pengukuran kealkalian digunakan dalam kawalan air dan proses rawatan air sisa. Kealkalian air sisa domestik mentah adalah kurang atau lebih tinggi sedikit daripada sumber air.

Dalam ujian, analisis, pengukuran dan kajian penilaian yang dijalankan dalam organisasi kami, piawaian kebangsaan dan antarabangsa serta peraturan perundangan yang terpakai dipatuhi dan keputusan yang boleh dipercayai dan saksama diperolehi. Kajian ini adalah berdasarkan peralatan teknologi terkini, kakitangan terlatih dan berpengalaman serta kaedah moden. Di antara banyak ujian yang dilakukan dalam konteks ini, terdapat juga perkhidmatan penentuan kealkalian (kaedah SM 2320 B).