Kualiti Air ISO 9562 - Penentuan Halogen Berikat Organik Boleh Serap (AOX)

Standard “ISO 9562 Water quality - Determination of adsorbable organicly bound halogens (AOX)” yang diterbitkan oleh International Organization for Standardization (ISO) menerangkan kaedah yang digunakan untuk menentukan secara langsung jumlah klorin, bromin dan iodin yang terikat secara organik (dinyatakan sebagai klorida) yang boleh diserap pada karbon diaktifkan, biasanya dalam jumlah µg/10 air. Kaedah ini boleh digunakan untuk menguji sampel yang mempunyai kepekatan ion klorida tak organik kurang daripada 1 g/l. Sampel dengan kepekatan yang lebih tinggi dicairkan sebelum analisis.

Kaedah ini juga boleh digunakan untuk sampel yang mengandungi pepejal terampai di mana halogen terserap kepada pepejal (seperti halida tidak larut). Penapisan sampel sebelum analisis membolehkan penentuan berasingan bagi halogen terikat organik (AOX) terlarut dan zarah yang boleh diserap secara organik.

Sampel yang ditapis dengan kandungan klorida tak organik yang tinggi boleh dianalisis dengan kaedah yang diubah suai (halogen terikat organik yang boleh diserap terlarut selepas pengekstrakan fasa pepejal dalam perairan dengan kandungan garam yang tinggi). Walau bagaimanapun, keputusan yang diperoleh dengan kaedah yang diubah suai ini mungkin berbeza dengan ketara daripada keputusan yang diperoleh dengan kaedah yang dimaksudkan.

Untuk tujuan piawaian ini, terma dan takrifan berikut digunakan:

• Halogen terikat organik (AOX) boleh serap menyatakan jumlah klorin, bromin dan iodin yang setara yang terdapat dalam sebatian organik, dinyatakan sebagai klorida, apabila ditentukan mengikut piawaian ini.
• Karbon organik terlarut merujuk kepada jumlah karbon terikat secara organik yang terdapat dalam air yang berasal daripada karbon.

Dalam piawaian ini, inisiatif diterangkan seperti berikut:

• Nilai AOX yang tinggi mungkin disebabkan oleh kehadiran klorin aktif dan beberapa sebatian bromin dan iodin tak organik yang terikat secara tak balik kepada karbon teraktif. Tindak balas agen pengoksida ini dengan bahan organik dan karbon teraktif dalam sampel boleh dicegah dengan menambah natrium sulfit sejurus selepas pensampelan.
• Sebatian bromin dan iodin organik masing-masing boleh terurai kepada unsur bromin atau iodin, semasa pembakaran, membawa kepada keadaan pengoksidaan yang lebih tinggi bagi unsur-unsur ini. Pecahan AOX ini mungkin kurang ditentukan, membawa kepada berat sebelah negatif.
• Sampel yang mengandungi sel hidup (cth. mikroorganisma atau alga) mungkin menghasilkan hasil yang tinggi kerana kandungan kloridanya. Dalam kes ini, sampel dianalisis sekurang-kurangnya 8 jam selepas pengasidan.
• Untuk sampel dengan kepekatan klorida yang tinggi (kira-kira 1 g/l), prosedur goncangan boleh menyebabkan gangguan yang lebih tinggi daripada prosedur lajur.
• Alkohol, sebatian aromatik atau asid karboksilik boleh menyebabkan bias negatif (cth. dalam kes nilai karbon organik terlarut > 100 mg/l).
• Bagi sampel yang mengandungi pepejal terampai, kaedah pencampuran boleh menyebabkan salutan zarah yang tidak mencukupi. Jika zarah mengandungi bahan yang menyumbang kepada AOX, kaedah goncang atau lajur disyorkan.
• Pemulihan beberapa sebatian polar dan hidrofilik seperti asid monokloroasettik adalah tidak lengkap.

Piawaian ini adalah berdasarkan prinsip berikut:

• Pengasidan sampel air dengan asid nitrik.
• Penjerapan sebatian organik yang terdapat dalam sampel ke atas karbon teraktif dengan prosedur goncangan, prosedur pencampuran atau penjerapan lajur.
• Anjakan halida tak organik dengan membilas karbon teraktif dengan larutan natrium nitrat yang diasidkan dengan asid nitrik.
• Pembakaran karbon bercas dalam aliran oksigen.
• Penyerapan hidrogen halida dalam larutan akseptor diikuti dengan penentuan ion halida dengan pentitratan argentometrik seperti mikrokolometri.
• Nyatakan keputusan sebagai kepekatan jisim klorida.

Peranti penjerapan karbon teraktif yang digunakan dalam ujian ini mempunyai radas berikut untuk prosedur goncangan: radas penapisan, penapis membran polikarbonat, kelalang kon dan peranti goncang mekanikal untuk kelalang.

Peranti penjerapan karbon teraktif mempunyai radas berikut untuk kaedah pencampuran: kelalang kon, radas penyambung untuk rasa karbon teraktif, alat rasa karbon teraktif dan alat pembilas.

Peranti penjerapan karbon teraktif mempunyai radas berikut untuk prosedur lajur: bulu seramik.

Peranti pembakaran dan pengesanan juga digunakan dalam ujian ini. Peranti ini mempunyai radas berikut: radas pembakaran, bekas kuarza, alat pengukur argentometrik, penyerap dan picagari.

Kelalang penyukat dan botol sampel berdasar rata juga digunakan dalam ujian.

Organisasi kami mempunyai kakitangan yang kuat yang mengikuti perkembangan dalam bidang sains dan teknologi di seluruh dunia dan sentiasa memperbaiki dirinya. Di antara pelbagai kajian ujian, pengukuran, analisis dan penilaian yang disediakan untuk perniagaan dalam pelbagai sektor, terdapat juga perkhidmatan ujian mengikut piawaian "Kualiti Air ISO 9562 - Penentuan halogen terikat organik (AOX)" yang boleh diserap.