Kualiti Air DIN 11885 - Penentuan Elemen Terpilih oleh Spektrometri Pancaran Optik Plasma Gandingan Induktif (ICP-OES)

Dalam piawaian "Kualiti air DIN 11885 - Penentuan elemen terpilih oleh spektrometri pelepasan optik plasma (ICP-OES)" yang digandingkan secara induktif" yang dibangunkan oleh Institut Penyeragaman Jerman (DIN), unsur terlarut terlarut dalam pelbagai jenis air, cth , mentah, minuman dan air buangan, ditentukan Satu kaedah diterangkan untuk menentukan unsur, unsur terikat zarah (zarah) dan jumlah kandungan unsur berdasarkan unsur berikut: aluminium, antimoni, arsenik, barium, berilium, bismut, boron, kadmium, kalsium, kromium, kobalt, tembaga, galium, indium, besi, plumbum, litium, magnesium, mangan, molibdenum, nikel, fosforus, kalium, selenium, silikon, perak, natrium, strontium, sulfur, timah, titanium, tungsten, vanadium, zink dan zirkonium.

Dengan mengambil kira gangguan khusus dan tambahan, elemen ini juga boleh ditentukan dalam pencernaan air, enap cemar dan sedimen (cth. pencernaan air yang dinyatakan dalam piawaian ISO 15587-1 atau ISO 15587-2).

Kaedah yang diterangkan adalah sesuai untuk kepekatan jisim zarah di bawah 2 g/l dalam air sisa. Skop kaedah ini boleh diperluaskan kepada matriks lain atau jumlah zarah yang lebih tinggi jika dapat ditunjukkan bahawa gangguan tambahan diambil kira dan diperbetulkan. Terpulang kepada pengguna untuk menunjukkan kecergasan untuk tujuan. Panjang gelombang yang disyorkan, had kuantifikasi dan gangguan spektrum yang ketara untuk elemen terpilih disertakan dalam jadual yang disediakan dalam piawai. Jadual ini menyenaraikan unsur-unsur dan gangguan spektrum yang paling ketara pada panjang gelombang yang disyorkan untuk analisis.

Beberapa jenis kesan gangguan boleh menyumbang kepada ketidaktepatan dalam penentuan unsur surih. Kesan ini ialah:

• Gangguan spektrum dikategorikan seperti berikut:
  • Pertindihan garis spektrum daripada elemen lain. Kesan ini boleh diberi pampasan untuk menggunakan pembetulan komputer bagi data mentah.
  • Pertindihan spektrum jalur molekul yang tidak dapat diselesaikan. Kesan ini mungkin boleh diatasi dengan memilih panjang gelombang alternatif.

Jika peralatan yang sesuai tersedia, pengimbasan panjang gelombang boleh dilakukan untuk mengesan potensi gangguan spektrum.

• Kesan latar belakang dikategorikan seperti berikut:
  • Sumbangan latar belakang daripada peristiwa berterusan atau gabungan semula.
  • Sumbangan latar belakang daripada cahaya sesat daripada pancaran garisan unsur yang sangat tertumpu.

Kesan gangguan latar belakang selalunya boleh dikompensasikan dengan pembetulan latar belakang bersebelahan dengan garisan analit.

Untuk tujuan piawaian ini, terma dan takrifan berikut digunakan:

• Ketepatan ialah keakraban persetujuan antara keputusan ujian dan nilai rujukan yang diterima. Istilah ketepatan, apabila digunakan pada set nilai yang diperhatikan, menerangkan gabungan komponen ralat rawak dan komponen ralat sistematik biasa. Ketepatan merangkumi ketepatan dan ketepatan.
• Analit adalah elemen yang perlu ditentukan.
• Kepekatan setara latar belakang ialah kepekatan unsur yang diperlukan untuk menghasilkan isyarat analit dengan keamatan yang sama dengan isyarat latar belakang.
• Penyelesaian kosong penentukuran disediakan dengan cara yang sama seperti penyelesaian penentukuran tetapi tidak termasuk analit.
• Penyelesaian penentukuran ialah penyelesaian yang disediakan daripada penyelesaian stok atau piawaian yang diperakui yang digunakan untuk menentukur instrumen.
• Penyelesaian kawalan penentukuran ialah penyelesaian komposisi yang diketahui dalam julat penyelesaian penentukuran tetapi disediakan secara bebas.
• Penentuan ialah keseluruhan proses daripada menyediakan penyelesaian sampel ujian kepada mengukur dan mengira keputusan akhir.
• Penyelesaian kawalan prestasi instrumen ialah penyelesaian yang digunakan untuk menentukan dan mengawal hanyutan instrumen untuk analit yang diminati.
• Lineariti ialah hubungan garis lurus antara hasil pengukuran (isyarat) dan jumlah (kepekatan) komponen yang akan ditentukan.
• Had pengesanan ialah jumlah atau kepekatan terkecil analit dalam sampel ujian yang boleh dibezakan dengan pasti daripada sifar.

Asas kaedah yang diterangkan ialah pengukuran pelepasan cahaya dengan teknik spektroskopi optik. Sampel dikabus dan aerosol yang dihasilkan diangkut ke obor plasma di mana pengujaan berlaku. Spektrum pelepasan ciri dihasilkan oleh plasma berganding induktif frekuensi radio (ICP). Spektrum disebarkan oleh spektrometer kekisi dan keamatan garisan dipantau oleh pengesan. Isyarat daripada pengesan diproses dan dikawal oleh sistem komputer. Teknik pembetulan latar belakang yang sesuai digunakan untuk mengimbangi sumbangan latar belakang yang berubah-ubah dalam penentuan unsur surih.

Di antara pelbagai ujian, pengukuran, analisis dan kajian penilaian yang dijalankan untuk perniagaan dalam pelbagai sektor, organisasi kami, dengan kakitangan terlatih dan pakar serta peralatan teknologi termaju, telah menetapkan piawaian berikut: "Kualiti air DIN 11885 - Penentuan elemen terpilih mengikut spektrometri pelepasan optik plasma (ICP-OES) yang digabungkan secara induktif" Ia juga menyediakan perkhidmatan ujian yang ditakrifkan dalam piawaian "penentuan".