Penentuan Karbon Organik

Karbon organik terlarut ditakrifkan sebagai bahan organik yang melalui penapis (penapis biasanya bersaiz antara 0,7 hingga 0,22 µm). Sebaliknya, karbon organik zarah ialah karbon yang sangat besar dan ditapis melalui sampel. Jerami, teh atau air yang kelihatan keperangan berkemungkinan mempunyai beban karbon organik yang tinggi. Karbon organik terlarut dan zarah adalah komponen penting dalam kitaran karbon dan merupakan sumber makanan utama untuk siratan makanan akuatik. Karbon organik terlarut mengubah kimia ekosistem akuatik dengan menyumbang kepada pengasidan dalam sistem air tawar beralkali rendah, penimbal lemah. Ia juga membentuk kompleks dengan logam surih, membentuk kompleks larut air yang diangkut oleh organisma.

Karbon organik terlarut diukur dengan beberapa kaedah yang berbeza. Pembakaran suhu tinggi dan kaedah pengoksidaan ultraviolet/persulfat digunakan secara meluas. Protokol penyediaan sampel adalah sama untuk kedua-dua kaedah. Sampel dikumpulkan dalam bekas kaca dengan memasak pada suhu 550 darjah selama 2-4 jam di makmal. Proses memasak adalah untuk membuang sisa karbon yang boleh menyebabkan pencemaran di dalam atau pada kuali pengumpul. Sampel kemudiannya ditapis melalui alat penapisan kaca. Penapis yang biasa digunakan termasuk penapis gentian kaca, penapis membran perak atau penapis nitroselulosa/polipro. Selepas sampel diambil, ia disimpan dalam sejuk sehingga diproses. Ia diproses secepat mungkin untuk mengelakkan perubahan sampel selepas penapisan.

Kaedah pembakaran suhu tinggi untuk menentukan karbon organik terlarut melibatkan penukaran karbon bukan organik kepada karbon dioksida terlarut dan mengeluarkannya daripada sampel. Baki karbon organik kemudiannya dioksidakan kepada karbon dioksida pada suhu tinggi, yang dikesan oleh sensor inframerah bukan penyebaran peranti.

Kaedah pengoksidaan ultraungu/persulfat menggabungkan sampel dengan asid, mengurangkan pH sampel kepada 2.0. Proses ini menukar karbon bukan organik kepada karbon dioksida terlarut dan kemudiannya dibersihkan daripada sampel. Reagen persulfat kemudiannya ditambahkan pada sampel, dan karbon yang tinggal dioksidakan oleh sinaran UV untuk membentuk karbon dioksida, yang dikesan oleh sensor inframerah bukan penyebaran peranti dan dikaitkan dengan jumlah kandungan karbon organik.

Organisasi kami juga menyediakan perkhidmatan penentuan karbon organik dengan kakitangan terlatih dan pakar serta peralatan teknologi termaju, antara pelbagai ujian, pengukuran, analisis dan kajian penilaian yang disediakan untuk perniagaan dalam pelbagai sektor.