AS 4736 Tworzywa sztuczne biodegradowalne - Tworzywa sztuczne biodegradowalne nadające się do kompostowania i innych procesów mikrobiologicznych

Australijska norma AS 4736 Tworzywa sztuczne biodegradowalne – Tworzywa sztuczne biodegradowalne nadające się do kompostowania i innych procesów mikrobiologicznych opisuje wymagania i metody badań służące do określania kompostowalności lub biodegradacji beztlenowej tworzyw sztucznych, zwracając uwagę na biodegradowalność, rozkład podczas biooczyszczania, wpływ na proces biooczyszczania i wpływ na jakość powstałego kompostu. Norma ta stanowi podstawę do oznaczania materiałów i wyrobów z tworzyw sztucznych jako kompostowalnych, przeznaczonych do stosowania w zakładach kompostowania komunalnego i przemysłowego. Norma ta ma zastosowanie do przetwarzania tworzyw sztucznych w kontrolowanych zakładach przetwarzania odpadów.

Produkty i materiały spełniające tę normę są tworzywami sztucznymi kompostowalnymi i biodegradowalnymi. Etykieta na tych produktach wyraźnie informuje, że materiały opakowaniowe są biodegradowalne i kompostowalne. Aby produkt uzyskał certyfikat kompostowalności i mógł być oznaczony tym oznaczeniem, odpowiednie materiały biopolimerowe muszą zostać poddane rygorystycznym testom zgodnym z normą AS 4736, a testy te muszą być przeprowadzane przez uznane, niezależne, akredytowane laboratoria.

W branży opakowań z tworzyw sztucznych termin biodegradowalny jest często używany w odniesieniu do plastikowych toreb, które rozkładają się na wysypiskach śmieci lub w środowisku naturalnym. Jednakże termin ten nie miałby większego znaczenia, gdyby nie istniały standardy branżowe i punkty odniesienia, na podstawie których można określić biodegradowalność kawałka plastiku. W rzeczywistości w przyrodzie nie ma niczego, co nie ulegałoby rozkładowi. Nawet stal z czasem utlenia się i zużywa, ale proces ten trwa wiele lat, podobnie jak w przypadku tworzyw sztucznych.

W branży opakowań z tworzyw sztucznych termin biodegradowalny odnosi się do opakowań z tworzyw sztucznych, do których dodano dodatki, aby przyspieszyć ich rozkład na wysypiskach śmieci lub w środowisku naturalnym. Proces ten nadal trwa wiele lat, ale co gorsza, w środowisku pozostają toksyczne pozostałości lub mikroplastik.

Termin „biodegradowalny” jest często używany zamiast „kompostowalny”, ale pojęcia te różnią się. Kompostowanie to forma utylizacji odpadów, w której odpady organiczne, np. żywność, rozkładają się naturalnie w warunkach bogatych w tlen i mikroorganizmy. Dostępne są przemysłowe zakłady kompostowania oraz domowe systemy kompostowania. Opakowania kompostowalne należy utylizować w tych obiektach lub systemach. Ponieważ opakowania kompostowalne powstają z surowców (np. skrobi kukurydzianej), które ulegają naturalnemu rozkładowi w środowisku bogatym w mikroorganizmy i tlen, podobnie jak odpady organiczne. Zaletą tego rozwiązania jest to, że opakowania nie tylko nie trafiają na wysypisko śmieci, ale po kompostowaniu mogą pomóc w nawożeniu roślin i roślinności. Podsumowując, metoda ta stanowi prawdziwy krok w kierunku zrównoważonych opakowań.

Aby tworzywo sztuczne otrzymało certyfikat kompostowalności, musi spełniać wymagania normy AS 4736. Norma ta jest podobna do europejskiej normy EN 13432, ale zawiera dodatkowe wymagania dotyczące badania robaków. Norma AS 4736 określa kryteria oceny materiałów z tworzyw sztucznych pod kątem biodegradacji w przemysłowych zakładach kompostowania beztlenowego. Przemysłowe urządzenia do kompostowania znacznie różnią się od domowych systemów kompostowania. Przemysłowe zakłady kompostowania mogą przetwarzać odpady organiczne w wysokich temperaturach (50 stopni i więcej), których nie można uzyskać w warunkach domowych, zwiększając w ten sposób szybkość rozkładu odpadów. Tak więc, nawet jeśli coś posiada certyfikat AS 4736, nie oznacza to, że rozłoży się w ten sam sposób w Twoim domowym kompostowniku!

Aby spełnić wymagania normy AS 4736, materiały z tworzyw sztucznych muszą spełniać następujące wymagania:

• Materiały plastikowe muszą ulec biodegradacji w co najmniej 180 procentach w ciągu 90 dni w kompoście.
• Przynajmniej 90 procent materiałów plastikowych powinno w ciągu 12 tygodni ulec rozpadowi w kompoście na kawałki mniejsze niż 2 mm.
• Powstały kompost nie ma toksycznego wpływu na rośliny i dżdżownice.
• Substancje niebezpieczne, takie jak metale ciężkie, nie mogą przekraczać maksymalnych dopuszczalnych poziomów.
• Materiały plastikowe muszą zawierać ponad 50 procent materii organicznej.

Produkty spełniające te wymagania są certyfikowane zgodnie z normą AS 4736. Dokument ten gwarantuje, że te produkty i materiały można łatwo zidentyfikować, a odpady żywnościowe lub odpady organiczne zawarte w tych certyfikowanych produktach można łatwo oddzielić i usunąć ze składowisk odpadów.

Celem opakowań kompostowalnych jest zapewnienie, że mniej odpadów trafi na wysypiska śmieci, zwłaszcza toreb jednorazowych. Jednakże, jeżeli na przykład kompostowalne worki na śmieci zostaną użyte do pakowania odpadów nieorganicznych i wyrzucone na wysypisko śmieci, cel kompostowalności worka zostanie zniweczony. W związku z tym do opakowań kompostowalnych należy dołączać instrukcje dotyczące prawidłowej utylizacji, aby zapewnić prawidłową utylizację takich opakowań. Ważne jest, aby wiedzieć, jak pozbyć się opakowań.

Nasza organizacja dysponuje silną kadrą, która śledzi rozwój nauki i techniki na świecie i nieustannie się doskonali. Wśród licznych badań testowych, pomiarowych, analitycznych i ewaluacyjnych świadczonych dla przedsiębiorstw z różnych sektorów znajdują się również usługi testowe zgodne z normą „AS 4736 Tworzywa sztuczne biodegradowalne – Tworzywa sztuczne biodegradowalne nadające się do kompostowania i innych procesów mikrobiologicznych”.