Norma „ASTM D5511-18 Standardowa metoda badania określająca beztlenową biodegradację materiałów z tworzyw sztucznych w warunkach beztlenowej fermentacji o dużej zawartości ciał stałych” opracowana przez Amerykańskie Towarzystwo Badań i Materiałów (ASTM) opisuje metodę badania służącą do określania stopnia i szybkości beztlenowej biodegradacji materiałów z tworzyw sztucznych w warunkach beztlenowej fermentacji o dużej zawartości ciał stałych. Materiały testowe poddaje się działaniu szczepionki metanogennej pochodzącej z reaktorów beztlenowych pracujących wyłącznie na wstępnie przetworzonych odpadach komunalnych. Rozkład beztlenowy zachodzi w warunkach dużej zawartości ciał stałych (ponad 30 procent całkowitej zawartości ciał stałych) i statycznych, niezmieszanych warunkach.
Niniejsza metoda badawcza została opracowana w celu określenia procentowej konwersji węgla w próbce do węgla gazowego w warunkach występujących w beztlenowych reaktorach o dużej zawartości substancji stałych przetwarzających stałe odpady komunalne. Niniejsza metoda badawcza może również imitować pewne warunki panujące na biologicznie czynnych składowiskach odpadów, gdzie odzyskiwany jest powstający gaz, a produkcja biogazu jest aktywnie wspomagana przez inokulację (np. współakumulację beztlenowego osadu ściekowego, recyrkulację beztlenowego odcieku), kontrolę wilgotności (np. recyrkulację odcieku) i kontrolę temperatury (np. krótkotrwałe wstrzykiwanie tlenu, ogrzewanie recyrkulowanego odcieku).
Niniejsza metoda badawcza została opracowana z myślą o wszystkich materiałach z tworzyw sztucznych, które nie zakłócają rozwoju mikroorganizmów występujących w reaktorach beztlenowych przetwarzających odpady domowe.
Deklaracje dotyczące wydajności powinny ograniczać się do wyników liczbowych uzyskanych w testach i nie powinny być wykorzystywane w przypadku nieuzasadnionych deklaracji dotyczących biodegradowalności. W raportach należy wyraźnie określić procentową wartość netto produkcji węgla gazowego dla próbek testowych i referencyjnych po zakończeniu testów. Ponadto wyników nie należy ekstrapolować poza rzeczywisty czas trwania testu.
Dla celów niniejszej normy stosuje się terminy i definicje podane w normie „ASTM D883-00 Standardowa terminologia dla tworzyw sztucznych”. Ponadto, szczepionka metanogenna odnosi się do odpadów organicznych, które powstały w wyniku beztlenowego rozkładu i zawierają wysokie stężenie mikroorganizmów beztlenowo wytwarzających metan.
Opisana metoda badawcza polega na wybraniu i przeanalizowaniu materiału do badania, uzyskaniu zagęszczonego beztlenowego inokulum z beztlenowego fermentora laboratoryjnego, poddaniu materiału beztlenowej fermentacji statycznej wsadowej do zawartości substancji stałych przekraczającej 20 procent, zmierzeniu całkowitej zawartości węgla w gazie (dwutlenku węgla i metanu) w funkcji czasu oraz ocenie stopnia biodegradowalności.
Procent biodegradowalności uzyskuje się poprzez określenie procentowej konwersji węgla w materiale badanym do węgla w fazie gazowej (metan i dwutlenek węgla). Podany procent biodegradowalności nie uwzględnia ilości węgla z substancji badanej, który jest przekształcany w biomasę komórkową i nie jest metabolizowany do dwutlenku węgla i metanu.
Biodegradacja plastiku w jednostce fermentacji beztlenowej o dużej zawartości substancji stałych jest ważnym zjawiskiem, ponieważ wpływa na rozkład innych materiałów odpadowych otoczonych plastikiem, a także na jakość i wygląd przetworzonego produktu powstającego w wyniku procesu fermentacji beztlenowej. Biodegradacja tworzyw sztucznych pozwala na ich bezpieczną utylizację w zakładach tlenowego i beztlenowego przetwarzania odpadów stałych. Niniejsza procedura została opracowana w celu umożliwienia określenia szybkości i stopnia beztlenowej biodegradacji wyrobów z tworzyw sztucznych umieszczonych w beztlenowym reaktorze o dużej zawartości substancji stałych w celu wytworzenia produktów pofermentacyjnych ze stałych odpadów komunalnych.
Ponieważ konstrukcja i działanie systemów fermentacji beztlenowej są bardzo zróżnicowane, a wymagania regulacyjne dotyczące systemów kompostowania są różne, procedura ta nie ma na celu symulowania środowiska konkretnego systemu fermentacji beztlenowej o dużej zawartości ciał stałych. Oczekuje się jednak, że będzie ono przypominać środowisko procesu beztlenowego rozkładu dużej ilości substancji stałych, prowadzonego w optymalnych warunkach. Dokładniej rzecz biorąc, procedura ma na celu stworzenie standardowego środowiska laboratoryjnego, które umożliwi szybkie i powtarzalne oznaczanie biodegradowalności beztlenowej w warunkach rozkładu dużej ilości substancji stałych.
Głównym sprzętem używanym w tych testach jest:
Próbka testowa musi mieć wystarczającą zawartość węgla, analizowaną zgodnie z normą ASTM D4129-05, aby uzyskać objętości dwutlenku węgla i metanu, które można dokładnie zmierzyć za pomocą opisanych urządzeń wychwytujących.
Próbka do badań może mieć postać folii, proszku, granulek, przedmiotów kształtowanych lub kości dla psów i jest dopuszczalna, jeżeli spełnia wymagania normy ASTM D618-21. Stanowisko testowe musi umożliwiać przetwarzanie przedmiotów o wymiarach 100 mm x 50 mm x 4 mm grubości.
Nasza organizacja dysponuje silną kadrą, która śledzi rozwój nauki i techniki na świecie i nieustannie się doskonali. Wśród licznych badań testowych, pomiarowych, analitycznych i ewaluacyjnych świadczonych dla przedsiębiorstw z różnych sektorów znajdują się również usługi testowe zgodne z normą „ASTM D5511-18 Standardowa metoda testowa do określania beztlenowej biodegradacji materiałów z tworzyw sztucznych w warunkach beztlenowej fermentacji o dużej zawartości cząstek stałych”.
Możesz poprosić nas o wypełnienie formularza, aby umówić się na spotkanie, uzyskać bardziej szczegółowe informacje lub poprosić o ocenę.
