IEC 60068-2-1 Próby środowiskowe - Część 2-1: Próby - Próba A: Zimno

IEC 60068-2-1 Próby środowiskowe - Część 2-1: Próby - Próba A: Zimno

Norma IEC 60068-2-1 opublikowana przez Międzynarodową Komisję Elektrotechniczną (IEC) dotyczy testów na zimno, które można zastosować zarówno do próbek nierozpraszających, jak i rozpraszających ciepło. W przypadku próbek nierozpraszających ciepła w ostatniej aktualizacji niniejszej normy testy Ab i Ad nie odbiegają zasadniczo od poprzednich wersji. Test Ae jest dodawany dla sprzętu testowego, który przede wszystkim wymaga, aby działał przez cały test, w tym okresy kondycjonowania.

IEC 60068-2-1 Próby środowiskowe - Część 2-1: Próby - Próba A: Zimno

Cel testów na zimno ogranicza się do określenia zdolności komponentów, wyposażenia lub innych przedmiotów do użytkowania, transportu lub przechowywania w niskiej temperaturze. Testy na zimno objęte niniejszą normą nie zapewniają zdolności próbek do wytrzymania lub działania podczas zmian temperatury, które mają być oceniane. W tym przypadku stosowana jest norma IEC 60068-2-14.

Zimne testy są ogólnie podzielone na:

  • Test Ab: Test na zimno dla próbek, które nie emitują ciepła przy stopniowej zmianie temperatury
  • Nazwa testu: Test na zimno dla próbek emitujących ciepło poprzez stopniową zmianę temperatury (temperatura włączana po wstępnej stabilizacji temperatury)
  • Test Ae: Test na zimno dla próbek rozpraszających ciepło ze stopniową zmianą (temperatura, w której zasilanie musi być dostarczane przez cały czas trwania testu)

Procedury podane w IEC 60068-2-1 są zwykle przeznaczone dla próbek, które osiągają stabilność temperaturową podczas wykonywania procedury badawczej. Komory temperaturowe są budowane i weryfikowane zgodnie z normami IEC 60068-3-5 i IEC 60068-3-7. Dalsze wytyczne dotyczące testów suchych, gorących i zimnych można znaleźć w normie IEC 60068-3-1, a ogólne wytyczne w normie IEC 60068-1.

Najnowsza aktualizacja normy dotyczy testów na zimno stosowanych zarówno do próbek nierozpraszających, jak i rozpraszających ciepło. W ramach tej normy próbkę uważa się za emiter ciepła tylko wtedy, gdy najgorętszy punkt na jej powierzchni, mierzony w warunkach swobodnego powietrza, tj. przy małej prędkości cyrkulacji powietrza, jest wyższy o więcej niż 5 K od temperatury otoczenia otaczającej atmosfery.

W skrócie, celem testu na zimno jest określenie zdolności komponentów, sprzętu lub innych przedmiotów do używania, transportu lub przechowywania w niskiej temperaturze.

Wśród licznych badań testowych, pomiarowych, analitycznych i oceniających, które zapewnia firmom z różnych sektorów, nasza organizacja obejmuje usługi testów na zimno, które można zastosować zarówno do próbek nieemitujących, jak i rozpraszających ciepło w zakresie IEC 60068-2- 1 standard, z wyszkolonym i doświadczonym personelem oraz zaawansowanym sprzętem technologicznym.

WhatsApp