Wraz ze wzrostem wykorzystania tworzyw sztucznych, ich odzysk i utylizacja stały się poważnym wyzwaniem. Recykling powinien być promowany jako priorytet. Tworzywa biodegradowalne stają się jedną z dostępnych opcji rozwiązania tych problemów środowiskowych. Materiały z tworzyw sztucznych, takie jak produkty lub opakowania przeznaczone do kompostowni, muszą być potencjalnie biodegradowalne. Dlatego kluczowe jest określenie potencjalnej biodegradowalności takich materiałów i uzyskanie informacji o ich potencjale biodegradowalności.
Norma Międzynarodowej Organizacji Normalizacyjnej (ISO) „ISO 14852 Oznaczanie całkowitej biodegradowalności tlenowej tworzyw sztucznych w środowisku wodnym – Metoda analizy wydzielanego dwutlenku węgla” opisuje metodę określania stopnia biodegradowalności tlenowej tworzyw sztucznych, w tym zawierających dodatki formulacyjne, poprzez pomiar ilości wydzielanego dwutlenku węgla. Metoda ta polega na wystawieniu materiału badawczego na działanie inokulum pochodzącego z osadu czynnego w warunkach tlenowych w syntetycznym środowisku, w standardowych warunkach laboratoryjnych.
Mimo że warunki stosowane w tej normie niekoniecznie odpowiadają optymalnym warunkom umożliwiającym maksymalną biodegradację, niniejsza metoda badawcza została opracowana w celu pomiaru biodegradacji materiałów z tworzyw sztucznych i wskazania ich potencjalnej biodegradowalności.
Metoda ta pozwala na dokładniejszą ocenę biodegradacji poprzez obliczenie bilansu węgla.
Metodę tę stosuje się do następujących materiałów:
Dla celów niniejszej normy całkowita biodegradowalność tlenowa: odnosi się do szybkości degradacji związku organicznego przez mikroorganizmy w obecności tlenu, wyrażonej jako procentowa przemiana w dwutlenek węgla, wodę i sole mineralne innych obecnych pierwiastków (mineralizacja) i nową biomasę.
Norma ISO 14852 to globalnie akceptowana metoda oceny biodegradowalności tworzyw sztucznych w środowisku wodnym. Norma ta ma kluczowe znaczenie dla branż opracowujących tworzywa biodegradowalne, ponieważ zapewnia znormalizowane podejście do pomiaru skuteczności degradacji materiału w warunkach tlenowych z udziałem mikroorganizmów.
Niniejsza norma zawiera laboratoryjną metodę określania biodegradowalności tlenowej tworzyw sztucznych w środowisku wodnym, w tym zawierających dodatki, takie jak plastyfikatory lub barwniki. Norma koncentruje się na pomiarze ilości dwutlenku węgla wytwarzanego podczas degradacji mikrobiologicznej. Oznacza to, w jakim stopniu materiał został zdegradowany przez mikroorganizmy.
Metoda ta ma na celu symulację warunków, w jakich tworzywa sztuczne mogą występować w środowiskach takich jak oczyszczalnie ścieków czy naturalne systemy wodne, oraz dostarczenie informacji o ich potencjalnym wpływie na środowisko. Jest ona szczególnie istotna dla oceny biodegradowalnych tworzyw sztucznych, której celem jest redukcja zanieczyszczeń w środowiskach takich jak środowisko morskie, gdzie rocznie wyrzuca się około 8 milionów ton plastiku.
Metoda badawcza zgodna z normą ISO 14852 polega na wystawieniu tworzywa sztucznego na działanie inokulum (zazwyczaj osadu czynnego, dojrzałego kompostu lub gleby) w kontrolowanych warunkach tlenowych i mezofilowych (umiarkowana temperatura). Kluczowe kroki to:
Warunki określone w normie ISO 14852 nie są zoptymalizowane pod kątem maksymalnej biodegradacji, lecz znormalizowane w celu zapewnienia spójnego pomiaru potencjału biodegradacji materiału. Norma ta ma zastosowanie do szerokiej gamy materiałów, w tym:
Norma ta jest szczególnie cenna dla:
Norma ISO 14852 ma kluczowe znaczenie dla rozwiązania globalnego kryzysu zanieczyszczenia plastikiem. Szacuje się, że obecnie w oceanach znajduje się 150 milionów ton plastiku, a każdego roku przybywają tysiące ton mikroplastiku, dlatego biodegradowalne tworzywa sztuczne stanowią potencjalne rozwiązanie pozwalające ograniczyć zanieczyszczenia środowiska. Zapewniając niezawodną metodę testowania biodegradowalności, norma ta gwarantuje, że materiały sprzedawane jako biodegradowalne mogą skutecznie ulegać degradacji w środowisku naturalnym lub zarządzanym, zmniejszając ryzyko dla organizmów morskich i ekosystemów.
Ponadto norma ta wspiera innowacje w zakresie materiałów zrównoważonych. Badania skróciły czas testów i zwiększyły powtarzalność. Ten postęp pozwala na szybszą ocenę nowych materiałów biodegradowalnych.
Tymczasem, chociaż norma ISO 14852 jest normą rygorystyczną, warunki testowe nie odzwierciedlają optymalnych warunków dla maksymalnej biodegradacji, dlatego wyniki odzwierciedlają potencjał, a nie rzeczywistą wydajność. Ponadto zmienność naturalnych inokulantów, takich jak gleba z różnych regionów, może wpływać na powtarzalność.
W związku z tym norma ISO 14852 ma fundamentalne znaczenie dla oceny tlenowej biodegradowalności tworzyw sztucznych w środowisku wodnym. Wspiera ona rozwój zrównoważonych materiałów, zapewniając znormalizowaną i powtarzalną metodę oceny efektywności degradacji tworzyw sztucznych poprzez pomiar wydzielania dwutlenku węgla. Ta i podobne normy odgrywają kluczową rolę w zapewnieniu, że biodegradowalne tworzywa sztuczne spełniają swoje obietnice środowiskowe, torując drogę do czystszej i bardziej zrównoważonej przyszłości.
Nasza organizacja, działająca od wielu lat i skrupulatnie śledząca światowe osiągnięcia w dziedzinie nauki i technologii, zatrudnia zespół doświadczonych specjalistów i dysponuje szeroką infrastrukturą do przeprowadzania badań, pomiarów i analiz w szerokim zakresie dziedzin dla firm ze wszystkich sektorów. W tym kontekście świadczymy również usługi testowe zgodnie z normą ISO 14852 „Oznaczanie całkowitej biodegradowalności tlenowej tworzyw sztucznych w środowisku wodnym – Metoda analizy uwolnionego dwutlenku węgla”.
Możesz poprosić nas o wypełnienie formularza, aby umówić się na spotkanie, uzyskać bardziej szczegółowe informacje lub poprosić o ocenę.
