
پراستیک اسید یک اسید آلی است که از واکنش اسید استیک و پراکسید هیدروژن تشکیل می شود. در محلول، اسید پراستیک حل می شود و اسید استیک و پراکسید هیدروژن را تشکیل می دهد. اسید پراستیک در غلظت های 150-200 پی پی ام بر روی سطوح مختلف که با غذا در تماس هستند استفاده می شود.

تصور می شود که اسید پراستیک با واکنش با پروتئین ها و آنزیم های سلولی مشابه سایر عوامل اکسید کننده عمل می کند. در یک مطالعه اخیر، مشخص شد که ضدعفونی کننده های اسید پراستیک مقداری فعالیت اسپورکشی در برابر اسپورهای باکتریایی معلق در محلول آبی روی سطوح فولادی ضد زنگ دارند.
پراستیک اسید یک ترکیب اکسید کننده است که تقریباً مانند پراکسید هیدروژن از طریق دناتوره شدن پروتئین، اختلال در نفوذپذیری دیواره سلولی و اکسیداسیون پیوندهای گوگردی در پروتئین ها، آنزیم ها و سایر متابولیت ها عمل می کند. در صورت استفاده دستی، زمان تماس 10 یا 15 دقیقه و غلظت اسید پراستیک بیش از 0,09 درصد برای از بین بردن باکتری ها، قارچ ها، ویروس ها و هاگ ها توصیه می شود. اسید پراستیک فعالیت بیوسیدال خوبی دارد. ادعا می شود که برای کارگران کمتر تحریک کننده و برای محیط زیست بی خطرتر است. این ترکیب پروتئین ها را تثبیت نمی کند و بنابراین یک بیوفیلم تشکیل نمی دهد.
در آزمایش، تجزیه و تحلیل، اندازه گیری و بررسی های انجام شده در سازمان ما، استانداردهای ملی و بین المللی و مقررات قانونی قابل اجرا رعایت شده و نتایج قابل اعتماد و بی طرفانه به دست می آید. در میان آزمایشهای متعددی که در این زمینه انجام شده است، خدمات آنالیز اسید پراستیک ماده فعال نیز وجود دارد.
