
به طور کلی، فعالیت قارچ کش به موادی اطلاق می شود که قارچ های بیماری زا و غیر بیماری زا را از بین می برند. مواد شیمیایی که برای مکانهایی که میکروارگانیسمهای عامل بیماری وجود دارند یا احتمالاً یافت میشوند، یا برای تجهیزات و موادی که در خطر آلودگی هستند استفاده میشوند، عموماً ضدعفونیکننده نامیده میشوند. بر اساس این تعریف، تصمیم گیری در مورد ماده ضد عفونی کننده مورد استفاده نیز به عوامل خاصی بستگی دارد: نوع میکروارگانیسم، وضعیت آلودگی محیط، ساختار سطوح و تجهیزات، و ساختار شیمیایی ماده ضد عفونی کننده مورد استفاده.

در آزمایشهایی که فعالیت قارچکشی مواد شوینده مورد استفاده در برابر قارچهای بیماریزا و غیر بیماریزا را مشخص میکند، اقدامات زیر در نظر گرفته میشود: آیا میکروارگانیسم زنده میماند، چه مقدار از آن مرده است و چه غلظتی از ضدعفونیکننده مؤثر است.
در آزمایشهای فعالیت قارچکشی، مایعات رقیقکننده ضدعفونیکننده، سویهها و چگالی میکروارگانیسمهای انتخابی، زمانهای تماس و فساد و مواد آلی در محیط ممکن است بسته به روش انتخابی متفاوت باشد. در میان این آزمایشات، تفاوت هایی در انواع میکروارگانیسم ها، محیط های رشد، مایعات رقیق کننده و دما و زمان انکوباسیون وجود دارد.
آزمایشهای سوسپانسیون، که برای تعیین فعالیت قارچکشی اولیهی ضدعفونیکننده انجام میشوند، غلظت مؤثر ضدعفونیکننده و حداقل زمان تماس با میکروارگانیسمها را مشخص میکنند.
در اینجا چند استاندارد در نظر گرفته شده در آزمایشات فعالیت قارچ کش وجود دارد:
در آزمایش، تجزیه و تحلیل، اندازه گیری و بررسی های انجام شده در سازمان ما، استانداردهای ملی و بین المللی و مقررات قانونی قابل اجرا رعایت شده و نتایج قابل اعتماد و بی طرفانه به دست می آید. در میان آزمایش های متعدد انجام شده در این زمینه، خدمات تست فعالیت قارچ کش نیز وجود دارد.
