
به عبارت ساده، فعالیت ویروس کشی به فعالیت تعامل با ذرات ویروسی و از بین بردن فیزیکی آن اشاره دارد. به طور گسترده تر، شامل فعالیت مهار انتقال ویروس از رشد عملکردی ذرات ویروسی بدون تغییرات مورفولوژیکی قابل مشاهده است. انتقال ویروس به روش های مختلفی در محیط آزمایشگاهی اندازه گیری می شود.

ویروسها انگلهای درون سلولی کوچکی هستند که سیستم سلول میزبان را ربوده و از ترکیب ژنتیکی خود کپی میکنند. در مرحله اول چرخه حیات ویروسی، ذرات ویروسی عفونی به پروتئین های میزبان خاصی در سطح سلول های هدف متصل شده و شروع به تولید مثل می کنند.
ماده فعالی که در برابر انواع ویروس ها موثر است ویروس کش نام دارد. این فعالیت را فعالیت ویروس کشی می نامند. چنین ضدعفونی کننده ای به طور غیر اختصاصی بر روی یک ویروس عمل می کند به طوری که در صورت استفاده صحیح از ضد عفونی کننده، ویروس مسری نخواهد بود. از این نظر، ضدعفونی کننده های ویروس کش نقش مهمی در جلوگیری از آلودگی دارند.
مطابق با استانداردهای توسعهیافته اروپایی، چندین روش آزمایش برای تعیین فعالیت ویروسکشی ارائه شده است. این روشهای آزمایش در ارگانیسمهای آزمایشی خاص که نماینده گروهی از میکروارگانیسمها هستند، متفاوت هستند. در سطح اروپا، اثربخشی ویروسکشی توسط استاندارد EN 14476 تأیید میشود. اثربخشی ضدعفونیکننده مورد نظر در زمینههای ضدعفونی دست، ضدعفونی سطوح، ضدعفونی ابزار و ضدعفونی شیمیدرمانی نشان داده شده است.
در آزمایش، تجزیه و تحلیل، اندازه گیری و بررسی های انجام شده در سازمان ما، استانداردهای ملی و بین المللی و مقررات قانونی قابل اجرا رعایت شده و نتایج قابل اعتماد و بی طرفانه به دست می آید. در میان آزمایشهای متعددی که در این زمینه انجام میشود، خدمات تست فعالیت ویروسکشی وجود دارد.
