مقاومت خمشی یا مقاومت خمشی یک ماده به عنوان توانایی آن در مقاومت در برابر تغییر شکل تحت بار تعریف می شود. در استانداردهای بین المللی، حداکثر مقدار تنش خمشی به دست آمده به عنوان مقاومت خمشی تعریف می شود. برای موادی که تغییر شکل قابل توجهی دارند اما شکسته نمی شوند، بار تسلیم که معمولاً با تغییر شکل 5 درصد یا کشش سطح بیرونی اندازه گیری می شود، به عنوان مقاومت خمشی تعیین می شود. این ماده در سطح مقعر تحت تنش فشاری و در سطح محدب تحت تنش کششی قرار دارد.
دو استاندارد اساسی مورد استفاده برای اندازه گیری مقاومت خمشی عبارتند از:
مقادیر به دست آمده در روش های آزمون ارائه شده در این دو استاندارد بین المللی به ندرت تفاوت قابل توجهی دارند. این آزمایش‌ها همچنین روش اندازه‌گیری مدول خمشی یک ماده، یعنی نسبت تنش به کرنش در تغییر شکل خمشی را توصیف می‌کنند.
استاندارد ISO 178 یک روش آزمایشی را برای تعیین خواص خمشی پلاستیک های جامد و نیمه سخت تحت شرایط تعریف شده توصیف می کند. این روش شامل طیف وسیعی از نرخ های تست است. این روش برای بررسی رفتار خمشی نمونه‌های آزمایشی و تعیین مقاومت خمشی، مدول خمشی و سایر جنبه‌های رابطه تنش/کرنش خمشی در شرایط تعریف‌شده استفاده می‌شود. این روش تست عمدتا برای مواد زیر مناسب است:
روش‌های آزمایش شرح داده شده در استاندارد ASTM D790-17 از یک سیستم بارگذاری سه نقطه‌ای برای اعمال بار به یک نمونه با تکیه‌گاه ساده استفاده می‌کنند. این روش برای تعیین خواص خمشی پلاستیک‌های تقویت نشده و تقویت شده، از جمله کامپوزیت‌های با مدول بالا و مواد عایق الکتریکی استفاده می‌شود. این روش عموماً برای مواد صلب و نیمه صلب قابل استفاده است. با این حال، برای موادی که در سطح بیرونی نمونه آزمایش در محدوده کرنش 5 درصد دچار شکستگی یا تسلیم نمی‌شوند، مناسب نیست.
سازمان ما همچنین خدمات تست مقاومت خمشی را با کارکنان آموزش دیده و متخصص و تجهیزات تکنولوژیکی پیشرفته خود، از جمله مطالعات تست، اندازه گیری، تجزیه و تحلیل و ارزیابی متعددی که برای مشاغل در بخش های مختلف ارائه می دهد، ارائه می دهد.
برای دریافت قرار ملاقات، برای دریافت اطلاعات دقیق تر و یا درخواست ارزیابی، می توانید از ما بخواهید فرم ما را پر کند و به شما برسد.
