EN 1420 تعیین بو و طعم آب در سیستم‌های لوله‌کشی

EN 1420 تعیین بو و طعم آب در سیستم‌های لوله‌کشی

استاندارد اروپایی "EN 1420 تأثیر مواد آلی بر آب مورد مصرف انسان - ارزیابی تعیین بو و طعم آب در سیستم‌های لوله‌کشی" روشی را برای به دست آوردن آب مهاجرتی به منظور تعیین بو و طعم محصولات ساخته شده از مواد آلی مورد استفاده در سیستم‌های لوله‌کشی که در تماس با آب مورد مصرف انسان (آب آشامیدنی) قرار می‌گیرند، شرح می‌دهد. این محصولات شامل لوله‌ها، اتصالات، لوازم جانبی و پوشش‌ها می‌شوند.

EN 1420 تعیین بو و طعم آب در سیستم‌های لوله‌کشی

این استاندارد در مورد محصولاتی که برای استفاده در شرایط مختلف برای حمل و نقل، ذخیره سازی و توزیع آب مورد مصرف انسان و آب خام مورد استفاده در تولید آب مورد مصرف انسان در نظر گرفته شده اند، اعمال می شود. این استاندارد یک روش آزمایش متشکل از یک سری رویه ها را مشخص می کند. استفاده ممکن است تابع مقررات ملی مربوطه یا استانداردهای سیستم یا محصول باشد.

با پیروی از یک روش پیش تصفیه تعریف شده، که در اصل شامل تمیز کردن، خیساندن در آب مورد آزمایش و سپس پیش شستشو است، سطح قطعات مورد آزمایش که در عمل در معرض آب آشامیدنی قرار دارند، با آب‌های مورد آزمایش در تماس قرار می‌گیرد.

فرآیند مهاجرت تحت شرایط مشخص شده به شرح زیر انجام می‌شود: قطعات آزمایشی به مدت ۷۲ ساعت در معرض آب آزمایشی کلردار و در صورت لزوم کلرزدایی شده با دمای ۲۳ درجه سانتیگراد (آزمایش آب سرد) یا به مدت ۲۴ ساعت در معرض آب آزمایشی کلرزدایی شده با دمای ۶۰ درجه سانتیگراد (آزمایش آب گرم) یا ۸۵ درجه سانتیگراد (آزمایش آب گرم) قرار می‌گیرند. در صورت نیاز به آزمایش آب گرم یا داغ، آزمایش آب سرد نیز باید انجام شود. نوع آب آزمایشی (کلردار یا بدون کلر)، دمای آب آزمایشی و تعداد دوره‌های مهاجرت اضافی در استانداردهای محصول یا مقررات ملی مشخص شده است. پس از این قرار گرفتن در معرض، آب آزمایشی توسط یک پنل آزمایشی ارزیابی می‌شود تا عدد آستانه بو و عدد آستانه طعم تعیین شود.

برای اهداف این استاندارد، عدد آستانه بو به مقداری اشاره دارد که در آن نمونه رقیق شده فراتر از نسبت رقت، هیچ بوی قابل تشخیصی ندارد. عدد آستانه عطر به مقداری اشاره دارد که در آن نمونه رقیق شده فراتر از نسبت رقت، هیچ بوی قابل تشخیصی ندارد.

اطلاعات تکمیلی در مورد دما و توالی دوره‌های استخراج مورد استفاده در آزمایش، در استاندارد گنجانده شده است.

در عصری که آب آشامیدنی تمیز و سالم از حقوق اساسی بشر است، مواد مورد استفاده در سیستم‌های توزیع آب نقش مهمی در حفظ کیفیت آن ایفا می‌کنند. مواد آلی، مانند پلاستیک‌ها و پوشش‌هایی که معمولاً در لوله‌ها، اتصالات و تجهیزات کمکی یافت می‌شوند، گاهی اوقات می‌توانند موادی را از خود عبور دهند که طعم یا بوی آب را تغییر می‌دهند. استاندارد EN 1420 روشی استاندارد برای ارزیابی و کاهش این خطرات ارائه می‌دهد. این استاندارد تضمین می‌کند که زیرساخت‌های آب در سراسر اروپا و فراتر از آن نه تنها مطابق با استانداردهای بهداشتی هستند، بلکه آب آشامیدنی و عاری از طعم و بوی نامطبوع را نیز فراهم می‌کنند.

با افزایش جمعیت شهری و ارتقاء زیرساخت‌های فرسوده، استانداردهایی مانند EN 1420 بیش از هر زمان دیگری اهمیت پیدا می‌کنند. این استاندارد به تولیدکنندگان، تنظیم‌کنندگان مقررات و شرکت‌های آب و برق کمک می‌کند تا از رعایت دستورالعمل‌های گسترده‌تر، مانند دستورالعمل آب آشامیدنی اتحادیه اروپا 98/83/EC، اطمینان حاصل کنند.

استاندارد EN 1420 به طور خاص برای مواد آلی که با آب مورد مصرف انسان در تماس هستند، اعمال می‌شود. این مواد عبارتند از:

  • سیستم‌های لوله‌کشی: لوله‌ها، اتصالات و شیرآلات برای حمل و نقل و توزیع.
  • راهکارهای ذخیره‌سازی: مخازن و تانک‌ها.
  • اجزای کمکی: اتصالات، پمپ‌ها و پوشش‌های محافظ.

از آنجا که این استاندارد هم محصولات نهایی و هم مواد اولیه را پوشش می‌دهد، برای تولیدکنندگانی که نمونه‌های اولیه را آزمایش می‌کنند یا تنظیم‌کننده‌هایی که تأسیسات را بازرسی می‌کنند، کاربردی است. این استاندارد برای انواع آب‌ها، از آب آشامیدنی تصفیه‌شده گرفته تا آب خام مورد استفاده در تولید، تحت شرایط مختلف، از جمله دما (تا ۴۰ درجه سانتیگراد) و فشار، طراحی شده است.

به طور خاص، استاندارد EN 1420 در مورد موادی که تحت پوشش استانداردهای دیگر هستند، مانند EN 1420 برای مواد فلزی یا مواد غیر آلی، کاربرد ندارد.

استاندارد EN 1420 شامل یک روش سیستماتیک برای تولید آب مهاجرتی، نمونه‌ای که اساساً مواجهه با دنیای واقعی را شبیه‌سازی می‌کند، و ارزیابی ویژگی‌های حسی آن است. این فرآیند شامل مراحل زیر است:

  • آماده‌سازی نمونه: نمونه‌های آزمایشی (مثلاً مقاطع لوله) به ابعاد استاندارد بریده شده و برای حذف بقایای تولیدی تمیز می‌شوند. نسبت سطح به حجم، شرایط نصب واقعی را تقلید می‌کند.
  • آماده‌سازی و انتقال: نمونه‌ها معمولاً با آب آزمایشی بدون مواد معدنی یا کلردار پر می‌شوند تا با استانداردهای محلی مطابقت داشته باشند و تحت شرایط کنترل‌شده نگهداری می‌شوند. زمان قرار گرفتن در معرض از ۲۴ ساعت (آزمایش کوتاه‌مدت) تا ۱۴ روز (شبیه‌سازی بلندمدت) متغیر است، با تعویض دوره‌ای آب برای ایجاد اثرات تجمعی. دوره‌های گرما و رکود، استفاده خانگی را شبیه‌سازی می‌کنند، مانند ذخیره‌سازی شبانه در لوله‌ها.
  • ارزیابی حسی: آب بودار توسط گروهی از چشندگان آموزش‌دیده با استفاده از مقیاس لذت‌جویی (مثلاً ۱-۵ برای شدت بو و ۱-۵ برای انحراف طعم) ارزیابی می‌شود. آستانه‌ها تعیین می‌شوند: بو نباید از امتیاز ۲ (به سختی قابل درک) تجاوز کند و طعم باید خنثی باقی بماند. آزمایش کور، سوگیری را به حداقل می‌رساند و نتایج از نظر آماری برای تکرارپذیری تجزیه و تحلیل می‌شوند.

به طور خلاصه، استاندارد EN 1420 نمونه‌ای از چگونگی پشتیبانی بی‌سروصدای استانداردهای فنی از زندگی روزمره و تبدیل خطرات بالقوه به اقدامات قابل اعتماد است. با توجه به اینکه تغییرات اقلیمی منابع آب را به چالش می‌کشد و مواد جدید پدیدار می‌شوند، به‌روزرسانی این استاندارد بسیار مهم است.

سازمان ما، با تیم متخصص و باتجربه خود، سال‌هاست که نیازهای مشتریان خود را درک می‌کند، خدمات آزمایش پیشرفته را به آنها ارائه می‌دهد و در ایجاد، اجرا و بهبود سیستم‌های مدیریتی به آنها کمک می‌کند. در این زمینه، ما همچنین خدمات آزمایش را مطابق با استاندارد EN 1420 "تأثیر مواد آلی بر آب مصرفی انسان - تعیین بو و طعم آب در سیستم‌های لوله‌کشی" ارائه می‌دهیم.

واتساپ