هنگامی که هر ماده ای گرم می شود، تحت تأثیر افزایش دما شروع به انبساط می کند. این باعث تغییرات قابل توجهی در ابعاد، تاب برداشتن قطعات یا استرس داخلی می شود. ضریب انبساط حرارتی خطی (خطی) یک ویژگی ماده ای است که توانایی پلاستیک را برای انبساط تحت تأثیر افزایش دما مشخص می کند. ضریب انبساط حرارتی خطی بیان می‌کند که قطعه توسعه‌یافته چه مدت از نظر ابعادی تحت تغییرات دما پایدار می‌ماند.
رایج ترین استانداردهایی که برای اندازه گیری ضریب انبساط حرارتی خطی در پلاستیک ها ارجاع می شوند، استانداردهای زیر است که توسط انجمن آزمایش و مواد آمریکا (ASTM) ایجاد شده است:
علاوه بر این، استاندارد ISO 11359 پلاستیک - تجزیه و تحلیل حرارتی مکانیکی (TMA) که توسط سازمان بین المللی استاندارد (ISO) توسعه یافته است، مبتنی است.
تکنیک های اصلی مورد استفاده در اندازه گیری ها به طور کلی عبارتند از: دیلاتومتری، تداخل سنجی و آنالیز ترمومکانیکی.
ماهیت بیشتر پلاستیک ها و ماهیت دیلاتومتر، دمای منفی 30 تا مثبت 30 درجه سانتیگراد را به یک محدوده دمایی مناسب برای اندازه گیری انبساط حرارتی خطی پلاستیک تبدیل می کند. این محدوده شامل دمایی است که در آن پلاستیک ها بیشتر استفاده می شوند.
انبساط حرارتی یک پلاستیک شامل یک جزء برگشت‌پذیر است که در آن تغییرات طول به دلیل تغییرات در میزان رطوبت، پخت، از دست دادن نرم‌کننده‌ها یا حلال‌ها، آزادسازی تنش‌ها، تغییرات فاز و سایر عوامل، روی هم انباشته می‌شوند. هدف از آزمایش‌های ضریب انبساط حرارتی خطی، تعیین ضریب انبساط حرارتی خطی با حذف هرچه بیشتر این عوامل است. در واقع، عموماً غیرممکن است که تأثیر این عوامل را به طور کامل حذف کرد. بنابراین، هر روش آزمایشی که اعمال شود، انتظار می‌رود تقریبی از انبساط حرارتی واقعی ارائه دهد.
سازمان ما همچنین خدمات تست ضریب انبساط حرارتی خطی را با کارکنان آموزش دیده و متخصص و تجهیزات تکنولوژیکی پیشرفته خود در میان مطالعات متعدد آزمایش، اندازه گیری، تجزیه و تحلیل و ارزیابی که برای مشاغل در بخش های مختلف ارائه می دهد، ارائه می دهد.
برای دریافت قرار ملاقات، برای دریافت اطلاعات دقیق تر و یا درخواست ارزیابی، می توانید از ما بخواهید فرم ما را پر کند و به شما برسد.
