
استاندارد «OECD 311 تجزیهپذیری بیهوازی ترکیبات آلی در لجن هضمشده: با اندازهگیری تولید گاز»، که تحت دستورالعملهای OECD در مورد رفتار تجاری مسئولانه برای شرکتهای چندملیتی (دستورالعملهای OECD) منتشر شده است، یک روش غربالگری برای ارزیابی تجزیهپذیری بیهوازی بالقوه مواد شیمیایی آلی تحت شرایط خاص را شرح میدهد.

لجن هضمشده شستهشده حاوی غلظتهای پایین کربن معدنی (تا 10 میلیگرم در لیتر) تقریباً ده برابر رقیق میشود تا غلظت کل جامدات آن به 1 تا 3 گرم در لیتر برسد و با 20 تا 100 میلیگرم کربن در لیتر از ماده آزمایشی در ظروف دربسته در دمای 35 درجه سانتیگراد به علاوه/منهای 2 درجه سانتیگراد به مدت 60 روز انکوبه میشود. فعالیت لجن با اجرای کنترلهای موازی شاهد اندازهگیری میشود. یک ماده مرجع (فنل، بنزوات سدیم، پلیاتیلن گلیکول 400) به طور موازی برای کنترل این روش آزمایش میشود.
حداقل سه ظرف آزمایش برای ماده مورد آزمایش، کنترلهای شاهد، ماده مرجع، کنترلهای مهار و محفظههای کنترل فشار آماده میشوند. افزایش فشار فضای فوقانی ناشی از تولید دیاکسید کربن و متان در ظروف اندازهگیری میشود. کربن معدنی در پایان آزمایش اندازهگیری میشود. مقدار کربن (معدنی به علاوه متان) تولید شده توسط تجزیه زیستی ماده مورد آزمایش از تولید خالص گاز و تشکیل خالص IC50 در فاز مایع، که از مقادیر کنترل شاهد بیشتر است، محاسبه میشود. مقدار تجزیه زیستی از کل IC50 و متان-C50 تولید شده به عنوان درصدی از مقدار اندازهگیری شده یا محاسبه شده کربن اضافه شده به عنوان ماده مورد آزمایش محاسبه میشود.
استاندارد OECD 311 پتانسیل تجزیهپذیری زیستی بیهوازی مواد شیمیایی آلی را در شرایطی مشابه شرایط موجود در هاضمهای بیهوازی، مانند شرایط موجود در تصفیهخانههای فاضلاب، ارزیابی میکند. این آزمایش برای ارزیابی تأثیر زیستمحیطی مواد شیمیایی، بهویژه سورفکتانتهای مورد استفاده در مواد شوینده و پاککننده، با تعیین توانایی آنها در تجزیه زیستی در یک محیط بدون اکسیژن، بسیار مهم است.
این آزمایش، یک روش استاندارد توسعهیافته توسط سازمان همکاری و توسعه اقتصادی (OECD)، برای ارزیابی تجزیهپذیری ترکیبات آلی توسط میکروارگانیسمها در شرایط بیهوازی، مانند هاضمهای لجن فاضلاب، رسوبات یا آبهای زیرزمینی طراحی شده است. برخلاف آزمایشهای تجزیه بیولوژیکی هوازی (به عنوان مثال، سری OECD 301)، که تجزیه را در حضور اکسیژن ارزیابی میکنند، استاندارد OECD 311 بر محیطهای بیهوازی تمرکز دارد، جایی که متان و دیاکسید کربن محصولات نهایی اولیه تجزیه هستند. این آزمایش به ویژه برای رعایت مقرراتی مانند برچسب زیستمحیطی اتحادیه اروپا، که مستلزم تجزیهپذیری بیولوژیکی سورفکتانتها در هر دو شرایط هوازی و بیهوازی است، اهمیت دارد.
این روش آزمایش به عنوان یک ابزار غربالگری برای تعیین تجزیهپذیری زیستی بیهوازی نهایی عمل میکند، که به تجزیه کامل یک ترکیب به مولکولهای سادهتر مانند متان، دیاکسید کربن و آب اشاره دارد. این روش برای طیف وسیعی از ترکیبات آلی، از جمله مواد محلول در آب و نامحلول در آب مانند شویندهها، سورفکتانتها، مواد شیمیایی صنعتی و پلیمرها مناسب است.
آزمایش OECD 311 بر اساس استاندارد «ISO 11734 کیفیت آب - ارزیابی تجزیهپذیری بیهوازی "نهایی" ترکیبات آلی در لجن هضمشده - روش اندازهگیری تولید بیوگاز» که توسط سازمان بینالمللی استانداردسازی (ISO) تدوین شده است، انجام میشود و شامل مراحل اساسی زیر است:
آزمایش OECD 311 به طور گسترده در چارچوبهای نظارتی برای ارزیابی سرنوشت زیستمحیطی مواد شیمیایی استفاده میشود. این آزمایش به ویژه برای موارد زیر مهم است:
اگرچه آزمون OECD 311 یک ابزار غربالگری قدرتمند است، اما محدودیتهایی نیز دارد:
در نتیجه، استاندارد OECD 311 ابزاری حیاتی برای ارزیابی تجزیهپذیری زیستی بیهوازی ترکیبات آلی است و دادههای ضروری را برای ارزیابی ریسک زیستمحیطی و رعایت مقررات فراهم میکند. این استاندارد با شبیهسازی شرایط در هاضمهای بیهوازی، به اطمینان از عدم ماندگاری مواد شیمیایی، بهویژه سورفکتانتها، در محیطهای بیهوازی کمک میکند. علیرغم محدودیتهای آن، این آزمایش همچنان سنگ بنای آزمایش ایمنی زیستمحیطی است و کار مداومی برای توسعه و بهبود روشهای آن برای برآورده کردن نیازهای نظارتی و علمی مدرن در حال انجام است.
سازمان ما که سالهاست فعالیت میکند و با دقت پیشرفتهای جهانی در علم و فناوری را دنبال میکند، تیمی از متخصصان باتجربه و زیرساختهای گستردهای را برای انجام آزمایش، اندازهگیری و تجزیه و تحلیل در طیف وسیعی از زمینهها برای مشاغل در تمام بخشها به کار میگیرد. در این زمینه، ما همچنین خدمات آزمایش را مطابق با استاندارد OECD 311 ارائه میدهیم: "تجزیهپذیری بیهوازی ترکیبات آلی در لجن هضم شده: اندازهگیری تولید گاز".
