Berdasarkan piawaian Eropah dan dikeluarkan semula oleh Pertubuhan Piawaian Antarabangsa (ISO), piawaian EN ISO 16283, di bawah tajuk utama "Pengukuran kawasan penebat bunyi dalam bangunan dan elemen bangunan," terdiri daripada subseksyen berikut:
Piawaian EN ISO 16283-1 menerangkan prosedur untuk menentukan penebat bunyi bawaan udara antara dua bilik di dalam bangunan menggunakan pengukuran tekanan bunyi. Prosedur ini direka bentuk untuk isipadu bilik antara 10 m³ hingga 250 m³ dalam julat frekuensi 50 Hz hingga 5000 Hz. Keputusan ujian digunakan untuk mengukur, menilai dan membandingkan penebat bunyi bawaan udara di bilik yang dilengkapi perabot atau tidak, dengan atau tanpa medan bunyi meresap. Penebat bunyi bawaan udara yang diukur bergantung pada frekuensi dan ditukar menjadi kuantiti berangka tunggal untuk mencirikan prestasi akustik menggunakan prosedur penarafan dalam piawaian ISO 717-1.
Piawaian EN ISO 16283-2 menerangkan prosedur untuk menentukan penebat bunyi impak menggunakan ukuran tekanan bunyi dengan punca impak yang beroperasi pada lantai atau tangga dalam bangunan. Prosedur ini direka bentuk untuk volum bilik dalam julat frekuensi 50 Hz hingga 5000 Hz dari 10 m3 hingga 250 m3. Keputusan ujian digunakan untuk mengukur, menilai dan membandingkan penebat bunyi impak di dalam bilik yang tidak berperabot atau berperabot di mana medan bunyi berdekatan dengan kawasan yang tersebar atau tidak.
Piawaian EN ISO 16283-3 menerangkan prosedur untuk menentukan penebat bunyi bawaan udara bagi elemen fasad dan semua fasad menggunakan ukuran tekanan bunyi. Prosedur ini direka bentuk untuk volum bilik dalam julat frekuensi 50 Hz hingga 5000 Hz dari 10 m3 hingga 250 m3. Keputusan ujian digunakan untuk mengukur, menilai dan membandingkan penebat bunyi bawaan udara dalam bilik tidak berperabot atau berperabot di mana medan bunyi menghampiri atau tidak menghampiri kawasan yang tersebar. Penebat bunyi bawaan udara yang diukur adalah bergantung kepada kekerapan dan ditukar kepada kuantiti nombor tunggal untuk mencirikan prestasi akustik menggunakan prosedur penggredan dalam piawaian ISO 717-1.
Piawaian ini bertujuan untuk menganggarkan indeks pengurangan bunyi bagi elemen fasad, seperti tetingkap, mengikut kaedah elemen. Kaedah elemen yang paling tepat menggunakan pembesar suara sebagai sumber bunyi buatan. Kaedah elemen lain yang kurang tepat menggunakan bunyi trafik sedia ada. Kaedah global, sebaliknya, bertujuan untuk menganggarkan perbezaan tahap bunyi luar/dalaman dalam keadaan trafik sebenar. Kaedah global yang paling tepat menggunakan trafik sebenar sebagai sumber audio. Pembesar suara digunakan sebagai sumber bunyi buatan apabila bunyi lalu lintas di dalam bilik tidak mencukupi.
Kaedah pembesar suara elemen memberikan, dalam keadaan tertentu, indeks pengurangan bunyi yang jelas setanding dengan indeks pengurangan bunyi yang diukur di makmal mengikut piawaian ISO 10140. Kaedah ini merupakan kaedah yang diutamakan apabila tujuan pengukuran adalah untuk menilai prestasi elemen muka bangunan tertentu berbanding prestasinya di makmal.
Di antara pelbagai ujian, pengukuran, analisis dan kajian penilaian yang disediakan untuk perniagaan dalam pelbagai sektor, organisasi kami juga menyediakan perkhidmatan pengukuran kawasan untuk penebat bunyi dalam bangunan dan elemen pembinaan, dalam skop piawaian EN ISO 16283, dengan kakitangannya yang terlatih dan pakar. dan peralatan teknologi canggih.
Anda boleh meminta kami mengisi borang kami untuk mendapatkan temujanji, mendapatkan maklumat terperinci atau meminta penilaian.
