ISO 354 Akustik - Pengukuran Penyerapan Bunyi dalam Ruang Gema

Piawaian Pertubuhan Piawaian Antarabangsa (ISO) "ISO 354 Acoustics - Pengukuran penyerapan bunyi dalam ruang gema" menerangkan kaedah untuk mengukur pekali penyerapan bunyi bahan akustik yang digunakan sebagai aplikasi dinding atau siling dalam ruang gema, atau kawasan serapan bunyi yang setara dengan perabot, objek, atau ruang seperti perabot, orang, atau ruang serapan bunyi. Kaedah ini tidak bertujuan untuk mengukur ciri-ciri penyerapan resonator yang dilembapkan dengan baik. Keputusan yang diperoleh daripada kaedah ini boleh digunakan untuk tujuan perbandingan dan untuk pengiraan reka bentuk berkenaan akustik bilik dan kawalan hingar.

Purata masa gema dalam ruang gema diukur dengan dan tanpa spesimen ujian yang dilampirkan. Daripada masa gema ini, luas penyerapan bunyi setara bagi spesimen ujian dikira menggunakan persamaan Sabine. Dalam kes spesimen ujian yang menutup permukaan secara seragam (penyerap rata atau susunan objek ujian tertentu), ia diperoleh dengan membahagikan pekali penyerapan bunyi dengan luas permukaan yang dirawat. Jika spesimen ujian terdiri daripada beberapa objek yang sama, luas penyerapan bunyi setara bagi satu objek didapati dengan membahagikan luas penyerapan bunyi dengan bilangan objek.

Persamaan Sabine ialah formula yang digunakan dalam akustik untuk mengira masa gema bilik, masa yang diperlukan untuk bunyi mereput sebanyak 60 desibel selepas sumber berhenti. Persamaan Sabine adalah asas kepada akustik bilik dan membantu mereka bentuk dewan persidangan, tempat konsert dan studio untuk kualiti bunyi yang optimum. Ia paling tepat untuk ruang dengan penyerapan sederhana (tidak sangat memantulkan atau menyerap).

Isipadu ruang gema hendaklah sekurang-kurangnya 150 m³. Untuk pembinaan baharu, volum sekurang-kurangnya 200 m³ amat disyorkan. Apabila isipadu bilik lebih besar daripada kira-kira 500 m³, mungkin tidak dapat mengukur penyerapan bunyi frekuensi tinggi dengan tepat disebabkan oleh penyerapan udara.

Bentuk ruang gema mestilah sedemikian rupa sehingga keperluan yang dinyatakan dalam piawaian dipenuhi. Untuk mencapai taburan seragam frekuensi semula jadi, terutamanya dalam jalur frekuensi rendah, tiada dua dimensi bilik harus berada dalam nisbah integer kecil. Medan bunyi bergema di dalam bilik mestilah cukup meresap. Tanpa mengira bentuk bilik, peresap tetap atau terampai atau ram berputar biasanya digunakan untuk mencapai resapan yang memuaskan. Luas serapan bunyi yang setara bagi bilik kosong yang dikira mengikut piawaian ini, yang ditentukan dalam jalur satu pertiga oktaf, tidak boleh melebihi nilai yang diberikan dalam jadual. Graf bagi kawasan serapan bunyi yang setara bagi bilik kosong terhadap frekuensi hendaklah lengkung licin dan tidak boleh mengandungi sebarang penurunan atau puncak yang berbeza lebih daripada 15 peratus daripada purata nilai dalam dua jalur satu pertiga oktaf bersebelahan.

Sampel ujian hendaklah mempunyai keluasan antara 10 m² dan 12 m². Jika isipadu bilik lebih besar daripada 200 m², had atas untuk kawasan sampel ujian perlu ditingkatkan dengan faktor 2/3. Kawasan yang dipilih bergantung kepada isipadu bilik dan daya serapan sampel ujian. Lebih besar bilik, lebih besar kawasan ujian sepatutnya. Untuk sampel dengan pekali penyerapan rendah, kawasan had atas harus dipilih.

Spesimen ujian hendaklah berbentuk segi empat tepat dengan nisbah lebar-ke-panjang antara 0,7 dan 1. Ia hendaklah diletakkan supaya tiada bahagian daripadanya lebih dekat daripada 1 m ke mana-mana tepi bilik. Jarak hendaklah sekurang-kurangnya 0,75 m. Tepi spesimen sebaiknya tidak selari dengan tepi bilik yang terdekat. Jika perlu, spesimen ujian berat boleh dipasang secara menegak di sepanjang dinding bilik, berehat terus di atas lantai. Dalam kes ini, keperluan jarak minimum 0,75 m tidak diperlukan.

Spesimen ujian hendaklah dipasang pada salah satu pelekap yang dinyatakan dalam lampiran piawai (Lampiran B), melainkan spesifikasi berkaitan yang diberikan oleh pengilang atau butiran aplikasi yang diberikan oleh pengguna memerlukan pelekap yang berbeza. Pengukuran masa gema bagi bilik kosong hendaklah dibuat tanpa bingkai atau dinding sisi spesimen ujian, kecuali untuk penghadang di sekeliling pelekap Jenis J.

Pad atau deflektor penyerap bunyi unit segi empat tepat hendaklah dipasang dalam pemasangan Jenis J seperti yang dinyatakan dalam lampiran standard (Lampiran B).

Objek individu (cth., kerusi, skrin berdiri bebas atau orang) harus disediakan untuk ujian kerana ia biasanya disediakan dalam amalan. Sebagai contoh, kerusi atau skrin berdiri bebas hendaklah diletakkan di atas lantai tetapi tidak lebih dekat daripada 1 m dengan mana-mana sempadan lain. Penyerap ruang hendaklah dipasang sekurang-kurangnya 1 m dari mana-mana sempadan atau peresap bilik dan sekurang-kurangnya 1 m dari mana-mana mikrofon. Skrin pejabat hendaklah dipasang sebagai objek individu.

Sampel ujian harus terdiri daripada bilangan objek diskret yang mencukupi (biasanya sekurang-kurangnya tiga) untuk memberikan perubahan yang boleh diukur dalam kawasan serapan bunyi yang setara di dalam bilik, lebih besar daripada 1 m² tetapi tidak lebih daripada 12 m². Jika isipadu bilik lebih besar daripada 200 m³, nilai ini perlu ditingkatkan dengan faktor 2/3. Objek yang biasanya dianggap sebagai objek diskret hendaklah disusun secara rawak, sekurang-kurangnya 2 m antara satu sama lain. Jika sampel ujian hanya terdiri daripada satu objek, ia perlu diuji sekurang-kurangnya tiga lokasi, sekurang-kurangnya 2 m antara satu sama lain, dan keputusan purata.

Perubahan dalam suhu dan kelembapan relatif semasa pengukuran boleh memberi kesan yang ketara pada masa gema yang diukur, terutamanya pada frekuensi tinggi dan kelembapan relatif rendah. Perubahan ini diterangkan secara kuantitatif dalam ISO 9613-1. Pengukuran hendaklah dilakukan di dalam bilik yang tidak berpenghuni dan di dalam bilik yang mengandungi spesimen ujian, dengan keadaan suhu dan kelembapan relatif adalah lebih kurang sama, supaya pelarasan disebabkan oleh penyerapan udara tidak berbeza dengan ketara. Dalam semua kes, kelembapan relatif dalam ruang hendaklah sekurang-kurangnya 30 peratus dan tidak lebih daripada 90 peratus, dan suhu hendaklah sekurang-kurangnya 15 darjah Celsius sepanjang keseluruhan ujian. Pembetulan untuk perubahan dalam penyerapan udara hendaklah digunakan pada semua ukuran. Spesimen ujian hendaklah dibenarkan mencapai keseimbangan berkenaan dengan suhu dan kelembapan relatif di dalam ruang sebelum melakukan ujian.

Piawaian ini menerangkan dua kaedah untuk mengukur lengkung herotan: kaedah hingar terputus dan kaedah tindak balas impuls bersepadu. Lengkung herotan yang diukur dengan kaedah hingar terputus adalah hasil daripada proses statistik, dan untuk mencapai kebolehulangan yang mencukupi, adalah perlu untuk purata beberapa lengkung herotan atau masa dengung diukur pada lokasi mikrofon/pembesar suara. Tindak balas impuls bersepadu bilik adalah fungsi yang tepat dan tidak terdedah kepada hanyut statistik, jadi purata tidak diperlukan. Walau bagaimanapun, ia memerlukan instrumentasi dan pemprosesan data yang lebih kompleks daripada kaedah hingar yang terganggu.

Ringkasnya, piawaian ini merupakan piawaian antarabangsa yang penting kerana ia mentakrifkan kaedah mengukur penyerapan bunyi bahan dalam ruang gema.

Organisasi kami, yang telah menyokong perniagaan merentas semua sektor selama bertahun-tahun melalui pelbagai aktiviti ujian, pengukuran, analisis dan penilaian, mempunyai pasukan pekerja yang kukuh yang mengikuti perkembangan global dalam sains dan teknologi serta sentiasa meningkatkan diri mereka. Dalam konteks ini, kami juga menyediakan perkhidmatan ujian mengikut piawaian "ISO 354 Acoustics - Measurement of sound absorption in an echo chamber".