Obciążenia mechaniczne Scania TB1900

Scania to czołowy szwedzki producent samochodów ciężarowych, autobusów oraz silników przemysłowych/morskich. Jako spółka zależna Grupy Volkswagen, Scania jest światowym liderem w dziedzinie rozwiązań transportowych, koncentrując się na zrównoważonym rozwoju i produkując pojazdy dla logistyki, budownictwa i transportu miejskiego. Norma „Scania TB1900 Mechanical Loads”, opracowana przez Scanię, to norma techniczna szczegółowo określająca wymagania i metody weryfikacji obciążeń środowiskowych oddziałujących na urządzenia elektryczne w pojazdach Scania. Celem tej normy jest określenie przepisów technicznych, wymagań i metod weryfikacji dotyczących badań środowiskowych podzespołów elektrycznych w pojazdach. Norma ta zawiera przede wszystkim sekcje dotyczące obciążeń mechanicznych. Norma ta jest często wymieniana obok innych norm motoryzacyjnych dotyczących badań wibracyjnych i udarowych (takich jak normy VW 80000 i MBN 10306).

Krótko mówiąc, norma Scania TB1900 to kluczowy wewnętrzny standard techniczny opracowany w celu kwalifikacji i weryfikacji podzespołów samochodowych. Podczas gdy Scania definiuje szeroki zakres norm dotyczących ogólnych specyfikacji materiałowych, seria TB koncentruje się w szczególności na testach wydajności i trwałości środowiskowej podzespołów stosowanych w pojazdach ciężarowych.

Norma TB1900 dotyczy przede wszystkim wytrzymałości mechanicznej podzespołów. Norma ta definiuje konkretne poziomy naprężeń i metodologie badań, jakie muszą wytrzymać podzespoły, aby zapewnić długoterminową niezawodność w wymagających warunkach eksploatacji, typowych dla samochodów ciężarowych i autobusów.

Norma ta jest często przywoływana w następujących kontekstach:

• Obciążenia mechaniczne: Określ, w jaki sposób komponenty powinny reagować na naprężenia fizyczne.
• Test wibracyjny: Tworzy parametry dla sinusoidalnych i losowych profili drgań, które symulują warunki drogowe.
• Odporność na wstrząsy: Wytyczne dotyczące testów odporności na wstrząsy półsinusoidalne i piłokształtne, mające na celu zapewnienie, że podzespoły nie ulegną awarii podczas nagłych uderzeń lub intensywnego użytkowania w terenie.

Laboratoria techniczne często odwołują się do rozdziału 6.2, który szczegółowo opisuje obciążenia mechaniczne. W tym rozdziale zawarto rygorystyczne kryteria „zaliczenia/niezaliczenia” dla komponentów elektronicznych, elektrycznych i mechatronicznych. Testy przeprowadzane zgodnie z tym rozdziałem zazwyczaj obejmują:

• Szerokopasmowe drgania losowe: symulacja złożonych, wieloczęstotliwościowych drgań silnika Diesla i podwozia.
• Superpozycja temperatur: testowanie integralności mechanicznej przy jednoczesnym poddaniu części ekstremalnym cyklom termicznym (zwykle od -40 stopni do +120 stopni lub więcej).

Norma TB1900 jest często wymieniana razem z normą TB1901. Chociaż te normy są ze sobą powiązane, dotyczą one różnych obszarów niezawodności pojazdów.

• Norma TB1900 koncentruje się przede wszystkim na wytrzymałości mechanicznej i środowiskowej. Kluczowe testy obejmują testy odporności na wibracje, wstrząsy mechaniczne i obciążenia fizyczne.
• Głównym celem normy TB1901 jest kompatybilność elektromagnetyczna (EMC). Kluczowe testy obejmują emisję promieniowania, odporność oraz wyładowania elektrostatyczne (ESD).

Dostawcy są zobowiązani do przestrzegania normy TB1900 w przypadku wszystkich części zintegrowanych z podwoziem lub silnikiem pojazdu Scania.

Dostawcy powinni zasadniczo korzystać z usług akredytowanych laboratoriów zewnętrznych w celu przeprowadzania testów Shaker zgodnych z profilami standardu TB1900.

Ponadto szczegółowe raporty z testów muszą zostać przekazane do działu inżynieryjnego firmy Scania w ramach procesu zatwierdzania części produkcyjnych.

Norma Scania TB1900 została opracowana tak, aby spełniać, a często przewyższać, normy międzynarodowe, takie jak „ISO 16750-3 Pojazdy drogowe – Warunki środowiskowe i badania urządzeń elektrycznych i elektronicznych – Część 3: Obciążenia mechaniczne”.

Krótko mówiąc, norma Scania TB1900 definiuje wymagania i metody weryfikacji obciążeń środowiskowych oddziałujących na urządzenia elektryczne, zapewniając ich odporność na rzeczywiste warunki eksploatacji. Norma ta koncentruje się na testach trwałości środowiskowej układów elektrycznych i elektronicznych, w tym:

• Jednostki sterujące elektroniczne (ECU)
• Czujniki i siłowniki
• Systemy okablowania i złącza
• Systemy pomocnicze (np. ogrzewanie, systemy akumulatorowe)

Norma ta dotyczy przede wszystkim 24-woltowych układów zasilania pojazdów użytkowych, typowych dla zastosowań ciężkich.

Norma TB1900 definiuje szeroki zestaw testów odporności na obciążenia środowiskowe. Są one zazwyczaj pogrupowane w następujący sposób:

• Obciążenia mechaniczne:
  • Losowy test wibracji
  • Wstrząsy mechaniczne i uderzenia
  • Trwałość przy długotrwałych wibracjach

Testy te symulują warunki drogowe, drgania silnika i naprężenia konstrukcyjne.

• Testy klimatyczne
  • Narażenie na wysokie i niskie temperatury
  • Cykl cieplny
  • odporność na wilgoć

Testy te mają na celu zapewnienie prawidłowego działania podzespołów w ekstremalnych warunkach.

• Badania chemiczne i korozyjne:
  • Mgiełka solna (odporność na korozję)
  • Narażenie na działanie płynów, takich jak paliwo, olej i płyn chłodzący.

Testy te symulują długoterminową degradację środowiska.

• Połączone testy środowiskowe: Norma ta wymaga zazwyczaj przeprowadzenia połączonych testów wytrzymałościowych, takich jak:
  • Wibracje i temperatura
  • Praca urządzeń elektrycznych w warunkach stresu środowiskowego.

Odzwierciedla to rzeczywiste warunki eksploatacji pojazdu, a nie odosobnione scenariusze laboratoryjne.

Filozofia stojąca za standardem TB1900 jest następująca:

• Symulacja świata rzeczywistego zamiast uproszczonych testów.
• Nie tylko początkowa funkcjonalność, ale niezawodność przez cały cykl życia.
• Zapobieganie awariom poprzez przyspieszone testy wytrzymałościowe.

Przykładowo, komponenty muszą nie tylko przetrwać, ale także zachować funkcjonalność podczas i po narażeniu na stresory środowiskowe.

Komponent testowany zgodnie z normą Scania TB1900 musi spełniać następujące wymagania:

• Musi funkcjonować prawidłowo w warunkach stresu środowiskowego.
• Po przeprowadzeniu testu nie powinno być widocznych niedopuszczalnych oznak pogorszenia.
• Musi zachować wydajność elektryczną i bezpieczeństwo.
• Musi spełniać określone kryteria akceptacji i wymagania dokumentacyjne.

W przypadku projektów firmy Scania zatwierdzenie dostawcy jest zazwyczaj obowiązkowe.

Norma TB1900 jest częścią szerszego ekosystemu norm weryfikacji w branży motoryzacyjnej:

• LV124 Badania elektryczne i środowiskowe (samochody osobowe)
• MAN M 3256-1 Wibracje i wstrząsy (pojazdy użytkowe)
• TB1901 EMC (kompatybilność elektromagnetyczna)
• ISO 16750 Ogólne warunki środowiskowe

Norma TB1900 uzupełnia powyższe, kładąc szczególny nacisk na odporność na czynniki środowiskowe w zastosowaniach ciężkich pojazdów Scania.

Normę TB1900 uważa się za ważną z następujących powodów:

• Niezawodność w trudnych warunkach
• Gwarancja bezpieczeństwa
• Kontrola jakości dostawcy
• Odporność cyklu życia

Podsumowując, norma Scania TB1900 to kluczowa norma walidacji środowiskowej dla podzespołów elektrycznych i elektronicznych w pojazdach użytkowych. Łącząc testy mechaniczne, klimatyczne i chemiczne, gwarantuje ona, że ​​podzespoły spełniają następujące wymagania:

• wysoka niezawodność
• Długa żywotność
• Bezpieczna praca w warunkach rzeczywistych.

Norma ta odgrywa kluczową rolę w utrzymaniu standardów trwałości i wydajności oczekiwanych od pojazdów Scania.

Nasza organizacja, dysponująca kompetentną i doświadczoną kadrą, od wielu lat rozumie potrzeby swoich klientów, zapewniając im zaawansowane usługi testowe, których potrzebują, oraz wspierając ich we wdrażaniu, wdrażaniu i doskonaleniu systemów zarządzania. W tym zakresie świadczymy również usługi testowe zgodne z normą Scania TB1900.