
Właściwości fizykochemiczne (charakterystyka fizykochemiczna) biomateriałów mają duży wpływ na ich interakcję z komórkami, a także odgrywają ważną rolę w działaniu materiałów in vivo.

Ich charakterystyka fizyczna, czyli wewnętrzne właściwości mikrostrukturalne materiałów, obejmuje kształt i wielkość cząstek, porowatość, gęstość i pole powierzchni. Charakterystyka chemiczna obejmuje określenie składu chemicznego i rozmieszczenia pierwiastków w biomateriale.
W ostatnich latach pojawiły się innowacje w narzędziach do przeglądania i analizy materiałów, a także poczyniono postępy w gromadzeniu i przetwarzaniu wyników.
Różne techniki mikroskopowe, w tym mikroskopia optyczna i elektronowa, stosowane do określania charakterystyki fizycznej, dostarczają informacji od skali atomowej do mikroskali i makroskali. Specjalne próbki są również wykorzystywane do specjalistycznych technik mikroskopowych, takich jak mikroskopia sond skanujących i mikroskopia sił atomowych. Charakterystykę powierzchni wykonuje się technikami mikroskopowymi. Jednak techniki analizy fazowej, po których następują techniki mikroskopowe, są kontrowersyjne w oparciu o dyfrakcję promieni rentgenowskich.
Urządzenia do charakteryzacji spektroskopowej oparte na podczerwieni (IR) są wykorzystywane w analizach w celu określenia charakterystyk chemicznych. Ta technika określa zwłaszcza wielkość, kształt, porowatość, pole powierzchni i charakterystykę energii powierzchniowej. Ponadto analizę wielkości cząstek przeprowadza się z wykorzystaniem dynamicznego rozpraszania światła (DLS). Stosowane są pomiary kąta zwilżania dla energii powierzchniowej, porozymetria intruzji rtęci do analizy struktur porów oraz pomiary adsorpcji gazu do analizy pola powierzchni.
Z drugiej strony charakterystyka fizyczna i chemiczna membran jest bardzo ważna pod względem morfologii, grubości, wielkości ziarna oraz rodzajów i ilości zanieczyszczeń powierzchni lub granic ziaren. Te właściwości mogą wpływać na wydajność membrany. Dlatego informacje uzyskane w wyniku takich analiz są wykorzystywane do poprawy wydajności membran podczas produkcji. Niektóre z najczęściej stosowanych technik w analizie to skaningowa mikroskopia elektronowa, mikroskopia sił atomowych, technika dyfrakcji rentgenowskiej, analiza rentgenowska z dyspersją energii, spektroskopia agarowo-elektronowa i spektroskopia desorpcji termicznej. Ponadto, ponieważ przepuszczalność gazu zależy od grubości membrany, jest to ważny parametr do scharakteryzowania.
Nasza organizacja świadczy również usługi charakteryzacji fizycznej i chemicznej dzięki wyszkolonemu i wyspecjalizowanemu personelowi oraz zaawansowanemu wyposażeniu technologicznemu, wśród licznych badań, pomiarów, analiz i ocen, które zapewnia przedsiębiorstwom z różnych sektorów.
