
استاندارد «ASTM C1519-10 روش آزمون استاندارد برای ارزیابی دوام درزگیرهای ساختمانی با استفاده از روشهای آزمایشگاهی فرسایش تسریعشده در اثر هوازدگی» که توسط انجمن آمریکایی آزمایش و مواد (ASTM) تدوین شده است، روشی را برای تعیین دوام یک درزگیر بر اساس توانایی آن در عملکرد در حرکت چرخهای با حفظ چسبندگی و پیوستگی پس از قرار گرفتن مکرر در معرض فرسایش تسریعشده آزمایشگاهی توصیف میکند. این روش آزمایش، دو روش آزمایشگاهی برای ارزیابی دوام یک درزگیر در برابر هوازدگی تسریعشده را شرح میدهد.

این روش آزمون شامل روشی برای ارزیابی یا مقایسه، یا هر دو، دوام درزگیرها در هنگام قرار گرفتن در معرض هوازدگی تسریعشده و حرکت چرخهای در یک اتصال است.
روشهای نصب درزگیر، ملاحظات طراحی و جابجایی در طول عملآوری، بر فرآیندهای پیری تأثیر میگذارند و برای موفقیت هر درزگیری اساسی هستند. این عوامل در این روش آزمایش در نظر گرفته نمیشوند.
میزان، نوع و فراوانی حرکتی که یک درزگیر در طول عمر خود تجربه میکند، تا حد زیادی به مواد مورد استفاده در ساخت و جهت قرارگیری درز به سمت نور خورشید و همچنین بسیاری از عوامل دیگر که ممکن است یکنواخت یا ثابت نباشند، بستگی دارد. میزان مواجهه با آب و هوا بسته به جهت ساختمان و سایه اندازی آن و همچنین شرایط آب و هوایی محلی و منطقه ای متفاوت است. آب و هوای یک منطقه خاص میتواند از سالی به سال دیگر به دلیل تفاوت در تابش خورشید، دما، بارندگی و شرایط جوی متفاوت باشد. علاوه بر این، کیفیت و شدت تابش خورشیدی در سطح زمین با موقعیت جغرافیایی، فصل، زمان روز و پوشش ابر متفاوت است.
هنگام تغییر شرایط عملیاتی در محدوده قابل قبول این روش آزمون، میتوان انتظار تغییرات در نتایج را داشت. بنابراین، تمام نتایج آزمایش با استفاده از این روش آزمایش باید با گزارشی از شرایط عملیاتی خاص همراه باشد. برای اطلاعات دقیق در مورد احتیاطهای لازم در مورد استفاده از نتایج بهدستآمده از این روش آزمایش، به ASTM G151 مراجعه کنید.
نتایج آزمایشهای آزمایشگاهی را نمیتوان مستقیماً برای تخمین نرخ مطلق تخریب ناشی از سایش طبیعی تعمیم داد، زیرا ضریب شتاب به ماده وابسته است و میتواند برای هر ماده و برای فرمولاسیونهای مختلف یک ماده به طور قابل توجهی متفاوت باشد. با این حال، قرار دادن یک ماده مشابه با عملکرد شناخته شده در فضای باز، به عنوان یک نمونه کنترل، به همراه نمونههای آزمایشی، امکان مقایسه دوام با نمونه کنترل را در شرایط آزمایش فراهم میکند. ارزیابی دوام نسبی همچنین توافق در نتایج آزمایش بین آزمایشگاههای مختلف را تا حد زیادی افزایش میدهد.
نتایج این روش به دقت در استفاده از تجهیزات مطابق با استانداردهای ASTM G154 و ASTM G155 بستگی دارد. عوامل مهم شامل تنظیم ولتاژ خط، حذف نمک یا سایر رسوبات از آب، کنترل دما، کنترل رطوبت، وضعیت و سن مشعلها و فیلترها در تجهیزات قوس زنون و سن لامپها در تجهیزات فلورسنت UV است.
اطلاعات تکمیلی در مورد منابع تغییرپذیری و استراتژیهای مربوط به رفع تغییرپذیری در طراحی، اجرا و تحلیل دادههای آزمونهای مواجهه تسریعشده آزمایشگاهی در استاندارد ASTM G141 آمده است.
برای این روش، نمونههایی تهیه میشوند که در آنها درزگیر مورد آزمایش به دو سطح تماس موازی میچسبد. این روش از همان نوع نمونهها، همان ابعاد و همان آمادهسازی و عملآوری که در ASTM C719 شرح داده شده است، استفاده میکند. در حالی که هر زیرلایهای میتواند مشخص و استفاده شود، این روش با زیرلایههای آلومینیومی آنودایز شده بهبود یافته است. پس از عمل آوری، نمونه ها به مدت ۴ هفته در محفظه سایش مصنوعی قرار داده می شوند. پس از خارج کردن از محفظه سایش، در دستگاه حرکت چرخهای قرار میگیرد و طبق روش استاندارد ASTM C4 تحت 719 حرکت کششی و فشاری چرخهای در دمای اتاق قرار میگیرد. هر درجهای از انبساط و انقباض میتواند مورد استفاده قرار گیرد. پس از چرخههای حرکت، درزگیر در امتداد توصیهشده باز شده و از نظر نقص بررسی میشود. چرخه سایش و به دنبال آن آزمایش و بازرسی حرکتی به دفعات مشخص شده تکرار میشود. پس از هر چرخه، تعداد چرخهها و همچنین حالت شکست، یعنی چسبندگی یا پیوستگی، میزان شکست، عمق هرگونه ترک یا شکستگی و سایر مشاهدات مرتبط مانند تغییر شکل درزگیر و تشکیل حباب ثبت میشود.
هنگام تهیه نمونههای آزمایشی، درزگیر مورد آزمایش به دو سطح تماس موازی مطابق با استاندارد ASTM C719 متصل میشود. کاربر باید تعداد نمونهها را مشخص کند. مگر اینکه خلاف آن ذکر شده باشد، از زیرلایههای آلومینیومی آنودایز شده استفاده میشود. برای هر نمونه، دو تکیهگاه و دو فاصلهدهنده مونتاژ شده و مطابق استاندارد ASTM C719 روی زیرلایه غیرچسبنده قرار داده میشوند. برای مثال، دستورالعملهای سازندهی درزگیر رعایت میشود، مثلاً اینکه آیا از پرایمر استفاده شود یا خیر. شکافهای ایجاد شده توسط تکیهگاهها و فاصلهدهندهها با درزگیر از پیش آمادهشده به مدت ۲۴ ساعت در دمای ۲۳ درجه سانتیگراد (مثبت/منفی ۲ درجه) پر میشوند. اقدامات احتیاطی زیر باید انجام شود: از ایجاد حبابهای هوا جلوگیری شود، اولین درزگیر از لوله، کارتریج یا توزیعکننده خارج شود، درزگیر به سطح تماس تکیهگاهها فشرده شود و سطوح آببندی همتراز با سطح تکیهگاهها و فاصلهدهندهها بریده شوند.
سازمان ما که سالهاست با طیف گستردهای از مطالعات آزمایش، اندازهگیری، تحلیل و ارزیابی که انجام میدهد، سعی در حمایت از کسبوکارها از هر بخشی دارد، دارای کارکنانی قوی است که از نزدیک تحولات جهان در حوزه علم و فناوری را دنبال میکنند و دائماً خود را بهبود میبخشند. در این زمینه، خدمات آزمایش نیز مطابق با استاندارد "روش آزمایش استاندارد ASTM C1519-10 برای ارزیابی دوام درزگیرهای ساختمانی با رویههای آزمایشگاهی تسریعشده در برابر هوازدگی" به مشاغل ارائه میشود.
