
آزمایش کشش محوری یک روش آزمایشی برای تعیین رفتار مواد تحت بارهای کششی محوری است. در طی این آزمایشات، بست ابتدا به دستگاه تست ثابت می شود و سپس با جداسازی سرهای ضربدری دستگاه آزمایش، نیرویی به بست وارد می شود.

تست کشش یک فرآیند آزمایش مخرب است که اطلاعاتی در مورد استحکام کششی، استحکام تسلیم و شکل پذیری مواد فلزی ارائه می دهد. با این آزمایش، نیروی مورد نیاز برای شکستن یک نمونه مرکب یا پلاستیک و میزان کشش نمونه تا آن نقطه شکست اندازه گیری می شود.
آزمایش کشش کامپوزیت ها عموماً به صورت آزمایش کشش پایه یا آزمایش کشش ساندویچ تخت مطابق با استانداردهای زیر است:
برای تعیین استحکام کششی بستهای رزوهدار تحت بار محوری، از استاندارد زیر که توسط سازمان بینالمللی استانداردسازی (ISO) تدوین شده است نیز پیروی میشود: ISO 3800 بستهای رزوهدار - آزمون خستگی بار محوری - روشهای آزمون و ارزیابی نتایج. این استاندارد شرایط انجام آزمایشها و توصیههایی برای ارزیابی نتایج را شرح میدهد. مگر اینکه توافق دیگری صورت گرفته باشد، آزمایشها از نوع تنش متناوب هستند و در دمای اتاق انجام میشوند. تأثیر سازگاری قطعات گیرهدار بر تنش بست در نظر گرفته نمیشود. نتایج آزمایش ممکن است تحت تأثیر شرایط آزمایش قرار گیرد. بنابراین، حداقل الزامات برای کاهش این تأثیر مشخص شده است.
در میان آزمایشهای مکانیکی که برای تعیین تغییرات احتمالی شکل و اندازه مواد تحت بار معین اعمال میشوند، آزمایشهای مقاومت کششی نیز گنجانده شدهاند. این آزمایشها برای تعیین مقاومت پلاستیک و الاستیک مواد تحت بار استاتیک انجام میشوند. برای این منظور، نمونه به دستگاه آزمایش کشش متصل شده و نیروهای محوری و متغیر اعمال میشوند.
سازمان ما همچنین خدمات تست استحکام کششی تحت بار محوری را با کارکنان آموزش دیده و متخصص و تجهیزات تکنولوژیکی پیشرفته خود در میان مطالعات آزمایشی، اندازهگیری، تحلیل و ارزیابی متعددی که برای مشاغل در بخشهای مختلف ارائه میکند، ارائه میکند.
