
استاندارد فرانسوی NF T46-019 یک روش آزمایش (روش آزمایش افزایش طول استاتیک) برای تعیین مقاومت مواد لاستیکی ولکانیزه یا ترموپلاستیک در برابر ترک خوردگی ازن تعریف میکند.

در بسیاری از کاربردها، الاستومرهای عمومی به دلیل مقاومت ضعیف آنها در برابر هوا، روغن، آتش و دماهای بالا نامناسب هستند. الاستومرهای ویژه و هدف خاص برای برآورده کردن این الزامات در حال توسعه هستند. لاستیک های مصنوعی خاص شامل لاستیک های بوتیل، لاستیک اتیلن- پروپیلن، لاستیک نیتریل، لاستیک پلی کلروپرن، لاستیک سیلیکون، لاستیک فلوروکربن و الاستومرهای پلی اورتان می باشد.
با سطح پایین غیر اشباع شیمیایی در زنجیره پلیمری بوتیل، الاستومری با مقاومت بسیار بهبود یافته در برابر ازن تولید می شود. بوتیل با داشتن کمترین میزان غیراشباع، سطوح بالایی از مقاومت ازن را ایجاد می کند که این نیز تحت تأثیر نوع و غلظت اتصالات عرضی ولکانیزه است.
برای اهداف این استاندارد،
استاندارد ISO 1431-1 نیز توسط سازمان بین المللی استاندارد (ISO) در این زمینه منتشر شده است (ISO 1431-1 Rubber, vulcanized or thermoplastic - Resistance to ozone cracking - Part 1: Static and dynamic strain test). این استاندارد روش های آزمایشی را توصیف می کند که برای تخمین مقاومت لاستیک های ولکانیزه یا ترموپلاستیک در برابر ترک در معرض دمای مشخصی تحت تنش کششی استاتیکی یا دینامیکی، هوای حاوی غلظت خاصی از ازن، و شرایطی که اثرات نور مستقیم را مستثنی می کند، استفاده می شود.
در میان آزمایشها، اندازهگیریها، تحلیلها و ارزیابیهای متعددی که برای کسبوکارها در بخشهای مختلف ارائه میکند، سازمان ما همچنین خدمات تست مقاومت در برابر ترک خوردگی ازن (تست افزایش طول استاتیک) لاستیک ولکانیزه یا ترموپلاستیک را در محدوده استاندارد NF T46-019 ارائه میکند.
