
استاندارد ISO 10319 منتشر شده توسط سازمان بین المللی استاندارد (ISO) یک روش تست شاخص برای تعیین خواص کششی ژئوسنتتیک ها (پلیمری، شیشه و محصولات فلزی) با استفاده از نواری که تمام عرض را پوشش می دهد، تعریف می کند. این روش تست برای اکثر ژئوسنتتیک ها از جمله ژئوتکستایل های بافته شده، ژئوتکستایل های غیر بافته، ژئوکامپوزیت ها، ژئوتکستایل های بافتنی، ژئونت ها، ژئومات ها و محصولات فلزی کاربرد دارد. این همچنین برای ژئوگریدها و ژئوتکستایل های مشابه ساختار باز اعمال می شود، اگرچه اندازه نمونه ممکن است نیاز به تغییر داشته باشد. این روش تست موانع ژئوسنتتیک پلیمری یا قیری را پوشش نمی دهد، اما برای موانع ژئوسنتتیک رسی قابل استفاده است.

استاندارد ISO 10319 یک روش آزمایش کششی را توصیف می کند که اندازه گیری خواص ازدیاد طول بار را پوشش می دهد و شامل روش هایی برای محاسبه سختی سکانس، حداکثر بار در واحد عرض و کرنش در حداکثر بار است. نقاط منفرد روی منحنی بار-کرنش نیز نشان داده شده است. در این استاندارد روش هایی برای اندازه گیری خواص کششی نمونه های شرطی و مرطوب گنجانده شده است.
برای اهداف این استاندارد،
در میان آزمایشها، اندازهگیریها، تحلیلها و ارزیابیهای متعددی که برای کسبوکارها در بخشهای مختلف ارائه میکند، سازمان ما همچنین خدمات تست کشش را در کل عرض برای ژئوسنتتیکها، در محدوده استاندارد ISO 10319، با کارکنان آموزشدیده و متخصص و فنآوری پیشرفته ارائه میدهد. تجهیزات.
