EN 1751 Вентилација на згради - Опрема за воздушни терминали - Аеродинамичко тестирање на амортизери и вентили

Европскиот стандард „EN 1751 Вентилација на згради - Уреди за воздушни терминали - Аеродинамичко тестирање на пригушувачи и вентили“ ги опишува методите за тестирање и оценување на пригушувачи и вентили што се користат во системи за дистрибуција на воздух со разлики во притисокот до 2.000 Pa.

Тестовите вклучени во овој стандард се однесуваат на следново:

• Истекување од затворен амортизер или вентил (Додаток C за класификација).
• Протекување од трупот (Додаток C за класификација).
• Спецификации за барања за брзина на проток/притисок.
• Вртежен момент (Додаток А).
• Топлинска спроводливост (Додаток Б).

Горенаведените тестови се однесуваат на следново:

• Мерење на протекување од затворен амортизер или вентил.
• Мерење на протекување од трупот.
• Одредување на потребниот проток и притисок.
• Мерење на карактеристиките на вртежниот момент (Додаток А).
• Мерење на својствата на пренос на топлина за да се утврдат изолациските својства (Додаток Б).

Овој стандард не се однесува на акустично тестирање на амортизери и вентили. Одредени аспекти на динамичките перформанси на амортизерите или вентилите зависат од системот за дистрибуција на воздух на кој се поврзани и затоа е тешко да се мерат изолирано. Ваквите размислувања доведоа до исклучување на овие аспекти на мерењето на динамичките перформанси од овој документ. Понатаму, како и со другите компоненти за дистрибуција на воздух, ако амортизерот или вентилот се наоѓаат во област со неправилен проток, резултатите добиени од тестовите извршени во согласност со овој стандард може да не бидат директно применливи.

Во современото дизајнирање и изградба на згради, ефикасните системи за вентилација се од витално значење за обезбедување квалитет на воздухот во затворен простор, заштеда на енергија и удобност на корисниците. Во срцето на овие системи се наоѓаат воздушни терминални уреди како што се амортизери и вентили кои го регулираат протокот на воздух, го контролираат притисокот и го одржуваат интегритетот на системот. Стандардните протоколи за тестирање се неопходни за да се гарантира нивната ефикасност. Тука влегува во игра стандардот EN 1751, кој вклучува методи за аеродинамично тестирање за овие критични компоненти.

Стандардот EN 1751 обезбедува хармонизирана рамка за оценување на функционалноста и ефикасноста на пригушувачите и вентилите што се користат во мрежите за вентилација на згради. Усвоен низ цела Европа и пошироко, овој стандард им овозможува на производителите, инженерите и монтерите да се осигурат дека нивните производи ги исполнуваат строгите критериуми за перформанси, придонесувајќи за побезбедни и поодржливи згради.

Опсегот на стандардот EN 1751 е специјално прилагоден за вентилациски системи со низок и среден притисок каде што диференцијалните притисоци генерално не надминуваат 2.000 Pa. Овој стандард се однесува на широк спектар на воздушни терминални уреди, вклучувајќи:

• Амортизери: Уреди што го ограничуваат или блокираат протокот на воздух, како што се оние со пеперутка или спротивни прсти.
• Вентили: Компоненти како што се пригушувачи за контрола на јачината на звукот или противпожарни пригушувачи кои го регулираат волуменот на воздухот или обезбедуваат безбедносни функции.

Овој стандард се фокусира на аеродинамичните, запечатувачките, вртежните моменти и термичките својства, исклучувајќи го акустичниот тест. Овој тесен, но длабок фокус гарантира дека компонентите за вентилација работат сигурно под оперативни оптоварувања без да се загрози енергетската ефикасност или стабилноста на системот.

Стандардот EN 1751 дефинира серија прецизни и повторувачки тестови за оценување на перформансите на амортизерите и вентилите. Овие методи се дизајнирани да симулираат услови од реалниот свет во системите на канали, користејќи контролирани склопови за проток на воздух кои се во согласност со ISO 5167 и слични стандарди за мерење на проток. Некои од клучните тестови се следниве:

• Истекување од затворен амортизер или вентил: Овој тест го мери истекувањето на воздух кога уредот е целосно затворен. Ова е клучен фактор за спречување на загуба на енергија и изолација на системот. Протокот на воздух се насочува низ тест поставката при различни притисоци и се мерат стапките на истекување. Резултатите водат до систем за класификација каде што класата А претставува најцврсто запечатување (најниско истекување), а класата D претставува највисока толеранција. На пример, на 1.000 Pa, класата А може да дозволи истекување помалку од 0,05 проценти од пресечната површина на каналот.
• Истекување од трупот: Слично на тестот погоре, но се занимава со воздух што излегува од надворешното куќиште на уредот наместо од механизмот на крилата. Ова осигурува дека куќиштето на амортизерот не придонесува за несакан проток на воздух, што може да влијае на целокупната ефикасност на системот. Класификацијата ја следи истата скала од А до D.
• Спецификации за потребниот проток/притисок: Овој тест проценува како амортизерот или вентилот влијаат врз падот на притисокот во системот при различни агли на отворање (на пр., од 10% до 100% отворено). Со прикажување на брзината на проток во однос на разликата во притисокот, инженерите можат да го одредат авторитетот на уредот - односно степенот до кој го контролира протокот на воздух без прекумерен отпор. Тестот користи стандардни техники за мерење на протокот на воздух за да генерира криви на перформанси, помагајќи во дизајнирањето и изборот на системот.
• Мерење на вртежниот момент (Додаток А): Овој опционален, но вреден тест за моторизирани амортизери ги детализира потребните вртежни моменти за отворање и затворање на уредот наспроти силите на протокот на воздух. Тој помага да се утврдат димензиите на актуаторот и да се спречат дефекти во автоматизираните системи.
• Топлинска спроводливост (Додаток Б): Овој тест, уште еден информативен додаток, го проценува преносот на топлина низ телото на амортизерот и ја мери ефикасноста на изолацијата преку U-вредноста (коефициент на топлинска спроводливост). Тој е особено важен за енергетски ефикасни згради каде што минимизирањето на топлинските премостувања е клучно.

Овие тестови се изведуваат во акредитирани лаборатории со употреба на специјално дизајнирана опрема што обезбедува непречени услови на влезот со спречување на отстапувања предизвикани од турбулентен проток. Овој стандард нагласува дека резултатите може да не бидат директно применливи во сценарија со нерамномерен проток, како што се во близина на кривини или вентилатори.

Една од силните страни на стандардот EN 1751 е неговиот систем за класификација на протекување (Анекс C), кој го поедноставува изборот на производи. Уредите се оценети како AD според нивниот волумен на протекување при одредени притисоци:

• Класа А: Максимална стапка на истекување не поголема од 0,05%. Типичните апликации вклучуваат високи барања за запечатување (на пр., лаборатории, болници).
• Класа Б: Максимална стапка на истекување до 0,5%. Типична примена: општи комерцијални згради.
• Класа C: Максимална стапка на истекување до 3 проценти. Типична примена: стандардна станбена/индустриска.
• Класа D: Максимално истекување до 10 проценти. Типична примена: системи со низок притисок, чувствителни на трошоци.

Повисоките класи обично бараат построги производствени толеранции, честопати користејќи напредни материјали за запечатување како што се силикон или надувувачки дихтунзи.

Со години, нашата организација, со својот компетентен и искусен персонал, ги разбира потребите на своите клиенти, обезбедувајќи им напредни услуги за тестирање што им се потребни и помагајќи во воспоставувањето, имплементацијата и подобрувањето на системите за управување. Во оваа рамка, ние исто така нудиме услуги за тестирање на бизниси во согласност со стандардот „EN 1751 Вентилација на згради - Опрема за воздушни терминали - Аеродинамично тестирање на амортизери и вентили“.