
ظرفیت حمل جریان به عنوان بالاترین آمپری که یک هادی می تواند قبل از ذوب هادی یا عایق حمل کند، تعریف می شود. گرمایش ناشی از جریان الکتریکی که از یک هادی عبور می کند، میزان جریانی را که سیم منتقل می کند تعیین می کند. از نظر تئوری، مقدار جریانی که باید از یک سیم هادی مسی منفرد عبور کند تا زمانی که گرمای تولید شده به دمای ذوب مس برسد، افزایش مییابد.

تعدادی از عوامل وجود دارد که میزان جریان عبوری از سیم را محدود می کند، مانند اندازه هادی، دمای محیط، تعداد هادی و شرایط نصب. به عنوان مثال، در مورد اندازه هادی، هر چه مساحت دایره ای یک سیم بزرگتر باشد، ظرفیت موجود بیشتر است. مقدار حرارت تولید شده هرگز نباید از بالاترین مقدار دمای عایق تجاوز کند. هر چه دمای محیط بالاتر باشد، حرارت کمتری برای رسیدن به بالاترین دمای عایق مورد نیاز است. با افزایش تعداد هادی های عایق بندی شده به صورت جداگانه، اتلاف گرما کاهش می یابد (تعداد هادی). با توجه به شرایط نصب، محدود کردن اتلاف گرما با نصب هادی ها در کانال ها، کانال ها، سینی ها یا کانال ها ظرفیت حمل موجود را کاهش می دهد. این محدودیت را می توان با استفاده از روش های مناسب تهویه یا خنک کننده هوا تا حدودی کاهش داد.
ظرفیت حمل جریان کابل ها یکی از پارامترهای تعیین کننده انتخاب، به ویژه در زمینه انتقال انرژی یا کابل های موتور و سروو معمولی است. طبق استانداردها، ظرفیت حمل جریان حداکثر جریان مجاز در شرایط خاصی است که در آن هادی در هیچ نقطه ای بالاتر از دمای کار مجاز گرم نمی شود. یعنی مهم است که بار جاری در کابل از دمای معینی روی هادی تجاوز نکند. این پیک دمای رسانا از یک سو به مواد و از سوی دیگر یک متغیر وابسته به کاربرد است.
به طور خلاصه، هنگام استفاده از کابل ها به ایمنی بیشتری نیاز است. بالاترین مقادیر ظرفیت حمل جریان ذکر شده برای کابل ها نه تنها به مقادیر حد الکتریکی، بلکه به بار مکانیکی خاص در زنجیره انرژی اشاره دارد. بنابراین این مقادیر نسبت به مقادیر استاندارد معمولی درجه ایمنی بالاتری را ارائه می دهند.
سازمان ما همچنین خدمات آزمایش ظرفیت حمل فعلی را با کارکنان آموزش دیده و متخصص و تجهیزات تکنولوژیکی پیشرفته خود از جمله مطالعات آزمایشی، اندازه گیری، تجزیه و تحلیل و ارزیابی متعددی که برای مشاغل در بخش های مختلف ارائه می دهد، ارائه می دهد.
