EN IEC 61243-1 عملکرد زنده - آشکارسازهای ولتاژ - بخش 1: نوع خازنی برای استفاده با ولتاژهای بیش از 1 کیلوولت AC

استاندارد «EN IEC 61243-1 عملکرد زنده - آشکارسازهای ولتاژ - بخش 1: نوع خازنی برای ولتاژهای بیش از 1 کیلوولت AC» که بر اساس یک استاندارد اروپایی تدوین شده و متعاقباً توسط کمیسیون بین‌المللی الکتروتکنیک (IEC) منتشر شده است، برای آشکارسازهای ولتاژ قابل حمل، با یا بدون منبع تغذیه داخلی، برای استفاده در سیستم‌های الکتریکی با ولتاژهای 1 کیلوولت تا 800 کیلوولت AC و فرکانس‌های 50 هرتز یا 60 هرتز اعمال می‌شود.

این استاندارد فقط در مورد آشکارسازهای ولتاژ خازنی که در تماس با قسمت لخت مورد آزمایش استفاده می‌شوند، چه به عنوان یک دستگاه کامل شامل عنصر عایق یا به عنوان یک دستگاه جداگانه که می‌تواند با یک میله عایق که تحت پوشش این استاندارد نیست، تطبیق داده شود، اعمال می‌شود. انواع دیگر آشکارسازهای ولتاژ تحت پوشش این استاندارد نیستند. آشکارسازهای ولتاژ خود مرحله‌ای (که رسماً آشکارسازهای ولتاژ چند مرحله‌ای نامیده می‌شوند) تحت پوشش این استاندارد نیستند.

در سیستم‌های خطوط هوایی راه‌آهن‌های برقی (پیوست ب) و در سیستم‌های بدون مرجع خنثی، محدودیت‌های خاص یا ممنوعیت‌های رسمی در مورد استفاده از تابلوهای برق طراحی شده طبق سری استاندارد IEC 62271 به دلیل هماهنگی عایقی اعمال می‌شود. در سیستم‌های بدون مرجع خنثی، سطح عایق با حداکثر ولتاژ ممکن به زمین تطبیق داده می‌شود.

محصولاتی که مطابق با این استاندارد طراحی و تولید می‌شوند، در صورتی که توسط پرسنل آموزش دیده مطابق با فرآیند آب‌بندی با چسب داغ و دستورالعمل‌های استفاده، مورد استفاده قرار گیرند، به ایمنی کاربر کمک می‌کنند.

مگر اینکه خلاف آن ذکر شده باشد، تمام ولتاژهای تعریف شده در این استاندارد به مقادیر ولتاژ فاز به فاز برای سیستم‌های سه فاز اشاره دارند. در سایر سیستم‌ها، ولتاژهای فاز به فاز یا فاز به زمین مربوطه برای تعیین ولتاژ عملیاتی استفاده می‌شوند.

استاندارد EN IEC 61243-1 یکی از مهمترین استانداردهای بین‌المللی برای متخصصانی است که در تاسیسات الکتریکی برقدار یا نزدیک آن کار می‌کنند. این استاندارد الزامات و روش‌های آزمایش آشکارسازهای ولتاژ خازنی (دستگاه‌های نشانگر حضور ولتاژ یا VPIS) را که برای تأیید وجود یا عدم وجود ولتاژ عملیاتی در سیستم‌های ولتاژ متوسط ​​و بالا (بالای ۱ کیلوولت AC، معمولاً ۵۲ کیلوولت یا بالاتر بسته به طراحی) استفاده می‌شوند، تعریف می‌کند.

هر ساله هزاران حادثه الکتریکی رخ می‌دهد زیرا کارگران به اشتباه تصور می‌کنند که مدار از برق خارج شده است. یک آشکارساز ولتاژ قابل اعتماد، مطابق با استاندارد EN IEC 61243-1، با اطمینان از نمایش واضح و بدون ابهام قطعات برقدار قبل از شروع هر کاری، این خطر را به میزان قابل توجهی کاهش می‌دهد. این استاندارد در سطح جهانی پذیرفته شده است و در بسیاری از کشورها به یک الزام قانونی برای تجهیزات مورد استفاده در تأیید برقدار یا قطع برق تبدیل شده است.

اساساً، دامنه استاندارد EN IEC 61243-1 به شرح زیر است:

• این امر در مورد آشکارسازهای ولتاژ خازنی قابل حمل با یا بدون الکترودهای تماسی (انواع تماسی و غیر تماسی) صدق می‌کند.
• این استاندارد، آشکارسازهای ولتاژ AC بزرگتر از ۱ کیلوولت (معمولاً ولتاژ نامی سیستم ۳.۳ کیلوولت تا ۵۲ کیلوولت، اما قابل ارتقا) را پوشش می‌دهد.
• این شامل هر دو طرح دو قطبی و تک قطبی است.
• عملکرد، الزامات الکتریکی، مکانیکی، اقلیمی و عملکردی را تعریف می‌کند.
• این شامل آشکارسازهای نوع مقاومتی (آنهایی که تحت پوشش استاندارد EN IEC 61243-2 هستند) نمی‌شود.
• این شامل نشانگرهای ولتاژ با عملکرد مداوم که به طور دائم روی سیستم تابلو برق نصب شده‌اند (آنهایی که تحت پوشش استاندارد EN IEC 61243-5 هستند) نمی‌شود.

الزامات فنی اساسی این استاندارد به شرح زیر است:

• ولتاژهای آستانه: آشکارساز باید به وضوح بین موارد زیر تمایز قائل شود:
• Ut1 (آستانه پایین): ولتاژی که نشانگر در آن شروع به کار می‌کند (معمولاً 10 تا 25 درصد ولتاژ نامی)
• Ut2 (آستانه بالا): ولتاژی که در آن نشانگر هنوز باید قابل اعتماد باشد.

بین این دو آستانه، آشکارساز باید سیگنال باز بودن (وجود ولتاژ) واضحی بدهد. در مقادیر پایین‌تر از مقدار Ut1، باید به طور قابل اعتمادی بسته باشد.

• زمان پاسخ: حداکثر ۱ ثانیه (بیشتر آشکارسازهای مدرن حداکثر به ۰.۵ ثانیه می‌رسند).
• نشانگر: باید نوری (LED های روشن) و معمولاً صوتی (هشدار بلند بیش از ۶۰ دسی‌بل در فاصله ۱ متری) باشد. برخی مدل‌ها دارای لرزش هستند.
• خودآزمایی: یک عملکرد خودآزمایی اجباری کل مدار که هر بار که دستگاه روشن می‌شود یا دکمه تست فشار داده می‌شود، کل زنجیره الکترونیکی، باتری و عناصر صفحه نمایش را بررسی می‌کند.
• ایمنی در برابر تداخل: نباید در میدان‌های الکتریکی قوی (تا 20 کیلوولت بر متر) یا هنگامی که فازهای مجاور برق‌دار هستند (آزمایش تداخل فاز به فاز)، قرائت‌های کاذب ارائه دهد.
• دسته‌بندی آب و هوا: اکثر آشکارسازها بین -25 درجه و +55 درجه (کلاس N یا S) رتبه‌بندی می‌شوند و باید پس از نگهداری بین -40 درجه و +70 درجه کار کنند.
• دوام مکانیکی: تست سقوط از ارتفاع ۲ متر، آب‌بندی IP65 یا بالاتر، مقاومت در برابر ضربه (IK07 یا بالاتر).
• برچسب گذاری: موارد زیر باید به وضوح نمایش داده شوند:
• محدوده ولتاژ نامی (مثلاً ۳-۳۶ کیلوولت)
• نوع (تماس یا غیر تماسی)
• مرجع استاندارد (EN IEC 61243-1)
• نماد مثلث دوتایی (نشان دهنده مناسب بودن برای آزمایش زنده)

تغییرات کلیدی در آخرین ویرایش استاندارد به شرح زیر است:

• معرفی آشکارسازهای خازنی بدون تماس به عنوان یک دسته شناخته شده.
• الزامات سختگیرانه‌تر برای ایمنی سایت (آزمایش فاز مجاور)
• تست جدید برای قابلیت مقایسه فاز (عملکرد اختیاری)
• طبقه‌بندی‌های اقلیمی به‌روز شده و آزمایش محدوده دمایی گسترش‌یافته.
• تعاریف واضح‌تر از حالت‌های عملیاتی تماسی و مجاورتی.

در نتیجه، استاندارد EN IEC 61243-1 همچنان استاندارد طلایی برای تشخیص ولتاژ قابل حمل بالای 1 کیلوولت است. انطباق با این استاندارد صرفاً به معنای برآورده کردن مشخصات نیست، بلکه به معنای فراهم کردن آخرین خط دفاعی قابل اعتماد در برابر یکی از شایع‌ترین علل حوادث جدی است.

سال‌هاست که سازمان ما با کارکنان متخصص و باتجربه خود، نیازهای مشتریان خود را درک کرده، خدمات تست پیشرفته مورد نیاز آنها را ارائه می‌دهد و در ایجاد، پیاده‌سازی و بهبود سیستم‌های مدیریتی به آنها کمک می‌کند. در این چارچوب، ما همچنین خدمات تست را مطابق با استاندارد "EN IEC 61243-1 Live operation - آشکارسازهای ولتاژ - قسمت 1: نوع خازنی برای استفاده با ولتاژهای بیش از 1 کیلوولت AC" به مشاغل ارائه می‌دهیم.