EN 50497 ارزیابی خطر نشت نرم‌کننده از کابل‌های عایق و روکش PVC

EN 50497 ارزیابی خطر نشت نرم‌کننده از کابل‌های عایق و روکش PVC

استاندارد اروپایی «روش آزمایش توصیه‌شده EN 50497 برای ارزیابی خطر نشت نرم‌کننده از کابل‌های عایق و روکش PVC» نشت نرم‌کننده از کابل‌های عایق و روکش PVC را به صورت جداگانه با استفاده از یک آزمایش تسریع‌شده نشان می‌دهد. این روش برای استفاده در مواردی طراحی شده است که سازنده یک خطر خاص را شناسایی می‌کند که نمی‌توان آن را صرفاً با آزمایش انطباق شرح داده شده در EN 60811-1-2 ارزیابی کرد. این روش به عنوان یک آزمایش کیفی بر روی محصول نهایی طراحی شده است و نه به عنوان یک آزمایش جداگانه برای مواد.

EN 50497 ارزیابی خطر نشت نرم‌کننده از کابل‌های عایق و روکش PVC

اگرچه هرگونه نشتی به احتمال زیاد مربوط به نرم‌کننده است، سایر اجزا نیز ممکن است نشت کنند و برای اهداف این استاندارد، در این آزمایش به طور یکسان در نظر گرفته می‌شوند. این روش به طور خاص برای کابل‌های PVC/PVC توسعه داده شده است. هیچ توصیه‌ای در مورد استفاده از آن با کابل‌های ساخته شده از سایر مواد عایق و غلاف ارائه نشده است.

برای اهداف این استاندارد، اصطلاحات و تعاریف زیر اعمال می شود:

  • سازگاری: این به توانایی یک نرم‌کننده برای نگه‌داشتن توسط ترکیب اصلی یا رزین پایه اشاره دارد. سازگاری بالا نشان‌دهنده چسبندگی خوب توسط ترکیب اصلی است.
  • نرم‌کننده: ماده‌ای که به یک ماده اضافه می‌شود تا انعطاف‌پذیری، نرمی، قابلیت کشش یا فرآیندپذیری آن را افزایش دهد. نرم‌کننده‌ها معمولاً از مایعات روغنی و آلی با نقاط جوش بالا تشکیل شده‌اند.
  • نشتی: وجود قابل مشاهده نرم‌کننده روی سطح کابل یا چکه کردن از کابل.
  • دمای عملیاتی: این حداکثر دمای رسانایی مجاز محصول نهایی است.

برای آزمایش، دو نمونه‌ی نماینده از کابل نهایی گرفته می‌شود. کابل به دو نمونه‌ی آزمایشی برش داده می‌شود که هر کدام تقریباً ۲۰۰ میلی‌متر طول دارند (به اضافه/منهای ۱۰ میلی‌متر). اگر تولیدکننده‌ای کل طیف یک محصول را طبق یک استاندارد خاص تولید کند و از مواد یکسانی استفاده شود، آزمایش فقط یک اندازه‌ی نماینده کافی است.

نمونه‌های آزمایش باید به مدت ۲۴ ساعت قبل از آزمایش در دمای ۲۳ درجه سانتیگراد (به اضافه/منفی ۲ درجه) قرار داده شوند.

دو نمونه آزمایشیِ آماده‌شده به صورت عمودی در یک کوره هوا آویزان می‌شوند و کاغذ صافی در زیر آنها قرار می‌گیرد. لبه پایینی هر نمونه باید ۱۵ میلی‌متر به اضافه/منهای ۵ میلی‌متر بالای کاغذ صافی باشد. نمونه‌های آزمایشی به مدت ۷ روز در کوره هوا در دمایی ۱۰ درجه بالاتر از حداکثر دمای مجاز هادی کابل، اما حداقل ۸۰ درجه به اضافه/منهای ۲ درجه، آویزان می‌شوند. بلافاصله پس از این دوره ۷ روزه در کوره هوا، نمونه‌های آزمایشی به شرح زیر از هم جدا می‌شوند:

  • یک نمونه آزمایشی در دمای محیط ۲۳ درجه سانتیگراد (به اضافه/منفی ۲ درجه) نگهداری می‌شود.
  • یک نمونه آزمایشی در دمای منفی ۵ درجه به علاوه/منفی ۲ درجه نگهداری می‌شود.

در هر دو حالت، نمونه آزمایشی که به صورت عمودی با کاغذ صافی که در زیر آن در فاصله قبلاً توضیح داده شده قرار داده شده است، معلق شده است، به مدت ۲۱ روز تحت شرایط مربوطه نگهداری می‌شود. نمونه‌های آزمایشی به مدت ۲۸ روز (۷ روز + ۲۱ روز) در فواصل منظم از نظر علائم نشت نرم‌کننده بررسی می‌شوند.

هنگام ارزیابی نتایج، بررسی نشتی نرم‌کننده باید بدون بزرگنمایی و با استفاده از دید طبیعی یا اصلاح‌شده انجام شود. موارد زیر نباید وجود داشته باشند:

  • یک لایه روغنی روی سطح کابل.
  • قطرات در انتهای کابل
  • ردهایی روی کاغذ فیلتر.

استاندارد EN 50497 یک روش آزمایش توصیه‌شده برای ارزیابی خطر مهاجرت (نشت) نرم‌کننده از کابل‌ها و سیم‌های دارای عایق PVC و غلاف PVC ارائه می‌دهد. نشت نرم‌کننده می‌تواند باعث چسبناک شدن کابل‌ها، جذب گرد و غبار یا منجر به مشکلات عملکردی و ظاهری در طول زمان، به ویژه در مدارهای اضطراری یا ایمنی حیاتی شود.

این استاندارد در مورد کابل‌های عایق و روکش PVC که با مقاومت طبیعی در برابر آتش طراحی شده‌اند، اعمال می‌شود. این امر به ویژه برای کابل‌های مورد استفاده در مدارهای اضطراری (مانند آلارم‌های آتش، روشنایی اضطراری و سیستم‌های تخلیه) اهمیت دارد. روش شرح داده شده یک روش آزمایش تسریع شده است که با هدف پیش‌بینی رفتار بلندمدت مربوط به تخریب نرم‌کننده انجام می‌شود.

این روش،

  • این شامل قرار دادن نمونه‌های کابل در شرایط دمایی و زمانی خاص برای تسریع مهاجرت احتمالی نرم‌کننده است.
  • این شامل ارزیابی بصری و لمسی برای علائم باقی مانده روغنی یا چسبنده (ترشح) روی سطح است.
  • این به تولیدکنندگان و کاربران کمک می‌کند تا ارزیابی کنند که آیا فرمولاسیون کابل برای کاربردهایی که تمیزی سطح و پایداری طولانی مدت مهم است، مناسب است یا خیر.

PVC (پلی وینیل کلراید) به دلیل انعطاف‌پذیری، مقاومت در برابر شعله و مقرون به صرفه بودن، به طور گسترده در عایق و روکش کابل مورد استفاده قرار می‌گیرد. با این حال، PVC برای دستیابی به انعطاف‌پذیری مطلوب به نرم‌کننده‌ها (مانند فتالات‌ها) نیاز دارد. تحت شرایط خاص (گرما، زمان، مواد ناسازگار)، این نرم‌کننده‌ها می‌توانند به سطح مهاجرت کنند (پدیده‌ای که به عنوان تراوش یا تعریق شناخته می‌شود).

استاندارد EN 50497 با ارائه روشی استاندارد برای آزمایش و تأیید صلاحیت کابل‌ها، به کاهش خطرات در تأسیسات مرتبط با ایمنی کمک می‌کند. این استاندارد اغلب همراه با سایر استانداردهای کابل مرتبط با آتش (مانند سری استانداردهای EN 50200 یا EN 50525) ذکر می‌شود.

استاندارد EN 50497 یک روش آزمایش توصیه‌شده برای ارزیابی مهاجرت (نشت) نرم‌کننده از کابل‌ها و سیم‌های دارای غلاف PVC ارائه می‌دهد. نشت نرم‌کننده می‌تواند باعث چسبناک شدن کابل‌ها، جذب گرد و غبار یا منجر به مشکلات عملکرد پایدار و زیبایی‌شناسی، به‌ویژه در مدارهای اضطراری یا ایمنی بحرانی شود.

دلایل اصلی اهمیت استاندارد EN 50497 به شرح زیر است:

  • جلوگیری از تخریب مواد کابل: اجزای کابل PVC حاوی نرم‌کننده‌هایی برای حفظ انعطاف‌پذیری هستند. تحت شرایط خاص نصب یا محیطی، این نرم‌کننده‌ها می‌توانند از مواد کابل خارج شوند. این امر به مرور زمان خواص فیزیکی PVC را تغییر می‌دهد و آن را سخت‌تر، شکننده‌تر و مستعد ترک خوردن می‌کند.
  • ایمنی الکتریکی را بهبود می‌بخشد: نشت پلاستی سایزر می‌تواند کیفیت عایق را کاهش داده و به اجزای کابل مجاور یا مواد نزدیک آسیب برساند. در موارد شدید، این می‌تواند منجر به خرابی عایق، کاهش عمر مفید یا خطرات الکتریکی شود. این استاندارد به تولیدکنندگان کمک می‌کند تا این خطرات را از طریق شرایط پیری تسریع شده، زود شناسایی کنند.
  • پشتیبانی از قابلیت اطمینان بلندمدت: این استاندارد شرایط سرویس بلندمدت را با استفاده از دماهای بالا و زمان‌های آماده‌سازی شبیه‌سازی می‌کند. این امر به تولیدکنندگان اجازه می‌دهد تا تأیید کنند که کابل‌های نهایی در طول ذخیره‌سازی و بهره‌برداری پایدار می‌مانند. کابل‌های قابل اعتماد به ویژه در ساختمان‌ها، تأسیسات صنعتی، سیستم‌های خودرو و پروژه‌های زیرساختی اهمیت دارند.
  • این استاندارد مشکلاتی را که با آزمایش‌های سازگاری قابل شناسایی نیستند، شناسایی می‌کند: این استاندارد برای موقعیت‌هایی طراحی شده است که آزمایش سازگاری معمول در استاندارد EN 60811-1-2 ممکن است خطر نشت را به طور کامل آشکار نکند. این استاندارد به عنوان یک ابزار صلاحیت اضافی در زمانی که تولیدکنندگان به تعاملات غیرمعمول مواد یا شرایط نصب چالش‌برانگیز مشکوک هستند، عمل می‌کند.
  • این استاندارد برای تضمین کیفیت و صلاحیت محصول مفید است: تولیدکنندگان کابل، آزمایشگاه‌های تست و نهادهای صدور گواهینامه از استاندارد EN 50497 در شرایط زیر استفاده می‌کنند:
    • توسعه محصول
    • انتخاب مواد
    • صلاحیت تأمین‌کننده
    • تأیید نهایی محصول
    • رسیدگی به شکایات میدانی.

این آزمایش نه تنها روی مواد اولیه، بلکه روی محصول نهایی کابل نیز انجام می‌شود که آن را بیشتر نمایانگر رفتار سرویس در دنیای واقعی می‌کند.

سال‌هاست که سازمان ما با کادری مجرب و متخصص، نیازهای مشتریان خود را درک کرده، خدمات تست پیشرفته مورد نیاز آنها را ارائه می‌دهد و در ایجاد، پیاده‌سازی و بهبود سیستم‌های مدیریتی به آنها کمک می‌کند. در این چارچوب، ما خدمات تست را مطابق با استاندارد EN 50497 نیز ارائه می‌دهیم.

واتساپ