استاندارد «DIN 53497 تست پلاستیک‌ها - تست نگهداری گرم قالب‌های ساخته شده از مواد قالب‌گیری ترموپلاستیک بدون قرار گرفتن در معرض تنش مکانیکی خارجی»، که توسط موسسه استاندارد آلمان (DIN) منتشر شده است، روشی برای ارزیابی مقاومت حرارتی و پایداری ابعادی قطعات قالب‌گیری شده ساخته شده از مواد ترموپلاستیک در شرایط دمای بالا و بدون هیچ گونه بار مکانیکی خارجی را شرح می‌دهد.
قطعات قالب‌گیری شده ترموپلاستیک اغلب حاوی تنش‌های داخلی ناشی از فرآیند قالب‌گیری تزریقی هستند (مثلاً به دلیل خنک شدن ناهموار، جهت‌گیری مولکولی یا انقباض). هنگامی که در حین استفاده در معرض گرما قرار می‌گیرند (مثلاً در قطعات داخلی خودرو، لوازم برقی، کالاهای خانگی)، این تنش‌ها می‌توانند از بین بروند و منجر به موارد زیر شوند:
آزمایش ذخیره‌سازی گرم، این نوع قرار گرفتن در معرض حرارت را بدون تنش شبیه‌سازی می‌کند (قطعات بدون فشرده‌سازی یا بارگذاری به صورت آزاد قرار می‌گیرند) تا رفتار حرارتی بلندمدت و کیفیت پردازش ماده/قطعه قالب‌گیری شده را آشکار کند.
این استاندارد شامل دو رویه اصلی است:
در عمل، بسیاری از آزمایشگاه‌های آزمایش از یک نسخه ساده‌شده با سطوح دمای ثابت (مثلاً ۹۰ درجه، ۱۰۰ درجه، ۱۱۰ درجه، ۱۲۰ درجه) برای یک دوره خاص (معمولاً ۲۴ ساعت، ۴۸ ساعت یا بیشتر) استفاده می‌کنند و سپس ارزیابی را انجام می‌دهند.
عناصر اساسی روش آزمون به طور کلی به شرح زیر است:
آزمایش DIN 53497 در بسیاری از صنایع که قطعات ترموپلاستیک در حین انبارداری یا استفاده تحت بارهای حرارتی قرار می‌گیرند، استفاده می‌شود. زمینه‌های کاربرد معمول این استاندارد عبارتند از:
این آزمایش به مهندسان کمک می‌کند تا اطمینان حاصل کنند که مواد در طول زمان در معرض گرما، شکل یا استحکام خود را از دست نمی‌دهند.
این استاندارد معادل بین‌المللی مستقیمی ندارد، اما از نظر مفهومی مشابه بخش‌هایی از استاندارد ISO 188 یا مشخصات فنی مختلف سازندگان تجهیزات اصلی خودرو (مانند استانداردهای VW PV 1303، BMW AA-005) است.
این استاندارد اغلب همراه با سایر آزمایش‌های وابسته به گرما، مانند دمای نرم شدن ویکات، دمای انحراف حرارتی و آزمایش فشرده‌سازی ساچمه، استفاده می‌شود. این آزمایش‌های مکمل، درک وسیع‌تری از رفتار مکانیکی، حرارتی و ساختاری مواد پلیمری ارائه می‌دهند.
به طور خلاصه، استاندارد DIN 53497 شامل یک روش آزمایشی برای ارزیابی رفتار قالب‌های ترموپلاستیک هنگام قرار گرفتن در معرض دمای بالا برای مدت طولانی است. این روش برای تعیین چگونگی واکنش اجزای ترموپلاستیک به پیری حرارتی یا شرایط نگهداری در دمای بالا استفاده می‌شود. این می‌تواند بر یکپارچگی مکانیکی، پایداری ابعادی و عملکرد کلی آنها تأثیر بگذارد. این امر به ویژه برای پلاستیک‌های مورد استفاده در محیط‌هایی که اجزا ممکن است برای مدت طولانی در معرض گرما قرار گیرند، مانند فضای داخلی خودرو، محفظه‌های الکتریکی و تجهیزات صنعتی، بسیار مهم است.
هدف اصلی استاندارد DIN 53497 شبیه‌سازی قرار گرفتن در معرض حرارت طولانی مدت و ارزیابی چگونگی تغییر مواد ترموپلاستیک در این شرایط است. این آزمایش به تعیین موارد زیر کمک می‌کند:
تولیدکنندگان از این آزمایش برای تأیید اینکه قطعات پلاستیکی قالب‌گیری شده، عملکرد و یکپارچگی ساختاری خود را هنگام نگهداری یا استفاده در دماهای بالا حفظ می‌کنند، استفاده می‌کنند.
ترموپلاستیک‌ها می‌توانند در صورت قرار گرفتن در معرض گرما برای مدت طولانی، نرم شوند، تغییر شکل دهند یا خراب شوند. استاندارد DIN 53497 یک روش استاندارد برای ارزیابی این خطرات ارائه می‌دهد. از طریق این آزمایش، تولیدکنندگان می‌توانند:
در پایان، استاندارد DIN 53497 یک آزمون پیرسازی در انبار گرم را تعریف می‌کند که مقاومت قالب‌های ترموپلاستیک را در برابر قرار گرفتن طولانی مدت در معرض دماهای بالا ارزیابی می‌کند. این روش به طور گسترده برای ارزیابی کیفیت مواد، توسعه محصول و تضمین کیفیت استفاده می‌شود و به تولیدکنندگان کمک می‌کند تا قابلیت اطمینان طولانی مدت اجزای ترموپلاستیک را در محیط‌های در معرض گرما تضمین کنند.
سال‌هاست که سازمان ما با کادری متخصص و باتجربه، نیازهای مشتریان خود را درک کرده، خدمات تست پیشرفته مورد نیاز آنها را ارائه می‌دهد و در ایجاد، پیاده‌سازی و بهبود سیستم‌های مدیریتی به آنها کمک می‌کند. در این چارچوب، ما همچنین خدمات تست مطابق با استاندارد DIN 53497 ارائه می‌دهیم.
برای دریافت قرار ملاقات، برای دریافت اطلاعات دقیق تر و یا درخواست ارزیابی، می توانید از ما بخواهید فرم ما را پر کند و به شما برسد.
