
در شرایط عادی، مواد دی الکتریک (عایق) اجازه نمی دهند جریان الکتریکی از آنها عبور کند، حتی اگر بین آنها پتانسیل (ولتاژ) وجود داشته باشد. با این حال، اگر پتانسیل اعمال شده به اندازه کافی بالا باشد، تمام مواد در نهایت جریان را هدایت می کنند. فرآیندی که طی آن این اتفاق می افتد، شکست دی الکتریک (شکست عایق) نامیده می شود. مقدار پتانسیل الکتریکی که در آن رخ می دهد ولتاژ شکست نیز نامیده می شود.

مقاومت دی الکتریک مهم است زیرا ولتاژ شکست برای مواد ضخیم تر بزرگتر و برای مواد نازکتر کوچکتر می شود، اما قدرت دی الکتریک از نظر تئوری بدون تغییر باقی می ماند. بنابراین، استحکام دی الکتریک بیشتر یک ویژگی ماده و ولتاژ شکست بیشتر یک ویژگی سیستم در نظر گرفته می شود.
ولتاژ شکست عایق حداقل ولتاژی است که باعث می شود بخشی از مقره دچار شکست الکتریکی شده و رسانای الکتریکی شود. در استاندارد DIN 53481 که توسط موسسه استاندارد آلمان (DIN) منتشر شده است، یک روش تست برای تعیین ولتاژ شکست الکتریکی و توان الکتریکی در رابطه با مواد عایق الکتریکی تعریف شده است. مواد به طور کلی بر اساس مقاومت آنها به عنوان رسانا یا عایق دسته بندی می شوند. رسانا ماده ای است که آزادانه در ماده حرکت می کند و حاوی ذرات باردار است. عایق ها موادی هستند که در برابر جریان جریان مقاومت می کنند.
قدرت دیالکتریک به عنوان حداکثر ولتاژ مورد نیاز برای ایجاد شکست دیالکتریک در یک ماده اندازهگیری میشود. این مقدار بر حسب ولت بر واحد ضخامت بیان میشود. برای یک ماده پلاستیکی، قدرت دیالکتریک از ۱ تا ۱۰۰۰ میلیولت بر متر متغیر است. قدرت دیالکتریک بالاتر با خواص عایق بهتر مطابقت دارد. ولتاژ شکست، ولتاژ آستانهای است که در آن شکست رخ میدهد.
استانداردهای مورد استفاده برای اندازه گیری مقاومت دی الکتریک یک ماده عبارتند از:
در میان مطالعات متعدد تست، اندازهگیری، تحلیل و ارزیابی که برای مشاغل در بخشهای مختلف انجام میدهد، سازمان ما همچنین خدمات آزمایشی را برای تعیین ولتاژ شکست الکتریکی و توان الکتریکی در مواد عایق الکتریکی در محدوده استاندارد DIN 53481 با خود ارائه میکند. کارکنان آموزش دیده و متخصص و تجهیزات تکنولوژیکی پیشرفته.
