تسمه‌های نقاله EN 14973 مورد استفاده در تاسیسات زیرزمینی - الزامات ایمنی برق و اشتعال‌پذیری

استاندارد اروپایی «EN 14973 تسمه نقاله برای تاسیسات زیرزمینی - الزامات ایمنی الکتریکی و اشتعال‌پذیری» الزامات ایمنی الکتریکی و اشتعال‌پذیری تسمه نقاله‌های طراحی شده برای استفاده در تاسیسات زیرزمینی در محیط‌های قابل اشتعال یا غیر قابل اشتعال را شرح می‌دهد.

تسمه‌های نقاله تحت پوشش این استاندارد و طراحی شده برای استفاده در محیط‌های قابل اشتعال، برای استفاده در تاسیسات تسمه نقاله (ماشین‌آلات در معادن) در نظر گرفته شده‌اند. تسمه، جزء یا بخشی از تجهیزاتی است که می‌تواند در یک نوار نقاله ادغام شود، که طبق تعریف EN 13463-1، تجهیزات گروه I، رده M2 است.

این استاندارد برای تسمه نقاله‌های سبک مطابق با استاندارد EN ISO 21183-1 و تسمه نقاله‌های تولید شده توسط CEN قبل از تاریخ انتشار این استاندارد، کاربرد ندارد.

این استاندارد خطرات مهمی را که در پیوست الف.۱ به تفصیل شرح داده شده است، مورد توجه قرار می‌دهد.

برای تعیین اینکه کدام کلاس تسمه نقاله باید در تاسیسات زیرزمینی استفاده شود، شرکت بهره بردار باید ارزیابی خطر آتش سوزی انجام دهد. نتیجه این ارزیابی باید منجر به تعیین کلاس تسمه نقاله مطابق با این استاندارد شود. پیوست A این استاندارد و پیوست A استاندارد EN 1710 به عنوان کمکی در تهیه چنین ارزیابی خطر آتش سوزی استفاده می شوند.

نمونه‌ای از ارزیابی خطر احتراق برای تسمه نقاله‌ای که برای استفاده در محیط بالقوه انفجاری طراحی شده است، در پیوست ب آمده است.

تسمه‌های نقاله طراحی‌شده برای استفاده در تأسیسات زیرزمینی، هنگام آزمایش طبق استاندارد EN ISO 284، نباید مقاومت سطحی الکتریکی بیش از 300 مگا اهم داشته باشند.

استاندارد EN 14973 یک استاندارد اروپایی است که به جنبه‌های ایمنی تسمه‌های نقاله که به طور خاص برای کاربردهای زیرزمینی مانند معادن، تونل‌ها و سایر تأسیسات زیرزمینی طراحی شده‌اند، می‌پردازد. این استاندارد بر جلوگیری از خطرات آتش‌سوزی و انفجار در محیط‌هایی که ممکن است حاوی گازهای قابل اشتعال (مانند متان در معادن زغال سنگ)، گرد و غبار قابل احتراق یا سایر خطرات احتراق باشند، تمرکز دارد. این استاندارد الزامات ایمنی الکتریکی (برای جلوگیری از جرقه‌های ساکن) و مقاومت در برابر اشتعال/آتش (برای محدود کردن احتراق و گسترش آتش) را مشخص می‌کند.

این استاندارد در مورد تسمه نقاله‌هایی که در محیط‌های قابل اشتعال یا غیر قابل اشتعال در زیر زمین استفاده می‌شوند، کاربرد دارد. هدف اصلی آن کاهش خطرات احتراق ناشی از دلایل زیر است:

• تخلیه‌های الکترواستاتیکی
• گرمایش ناشی از اصطکاک (مثلاً لغزش تسمه روی پولی‌ها یا چرخ‌های هرزگرد)
• قرار گرفتن در معرض شعله مستقیم
• گسترش آتش در امتداد کمربند

این استاندارد بر طبقه‌بندی مبتنی بر ریسک به جای یک رویکرد واحد و یکسان تأکید دارد.

استاندارد EN 14973 بسته به سطح ریسک نصب (که توسط ارزیابی خطر/ریسک کاربر تعیین می‌شود)، کلاس‌های مختلفی را تعریف می‌کند:

• کلاس A: کاربری عمومی زیرزمینی با دسترسی محدود و مسیرهای فرار (الزامات اساسی).
• کلاس B1: ​​اتمسفر بالقوه قابل اشتعال، بدون تجهیزات ایمنی ثانویه (مقاومت بالاتر در برابر آتش مورد نیاز است).
• کلاس B2: اتمسفر بالقوه قابل اشتعال، اما دستگاه‌های ایمنی ثانویه وجود دارند (مثلاً سیستم‌های نظارتی).
• کلاس C1: اتمسفر بالقوه قابل اشتعال + گرد و غبار یا مواد قابل اشتعال، بدون تجهیزات ایمنی ثانویه (محدودیت‌های بسیار سختگیرانه برای گسترش آتش).
• کلاس C2: اتمسفر بالقوه قابل اشتعال + گرد و غبار/مواد قابل اشتعال + بارهای آتش اضافی (منابع سوخت)، همراه با وسایل ایمنی ثانویه.

شدت کلاس‌ها از A به C افزایش می‌یابد، و C1/C2 چالش‌برانگیزترین (و رایج در معادن زغال‌سنگ پرخطر) هستند.

استاندارد EN 14973 روش‌های آزمون خاصی را برای کلاس‌های مختلف مشخص می‌کند:

• مقاومت الکتریکی / خواص آنتی استاتیک: تسمه‌ها باید به اندازه کافی رسانا باشند تا بارهای ساکن را از بین ببرند (مطابق با استانداردهای ISO مربوطه مانند ISO 284 آزمایش شده‌اند). از جرقه در محیط‌های انفجاری جلوگیری می‌کند.
• گرمایش اصطکاکی (آزمایش اصطکاک درام): لغزش تسمه را شبیه‌سازی می‌کند، افزایش دما و خطر احتراق را اندازه‌گیری می‌کند. محدودیت‌های سختگیرانه‌تر برای کلاس‌های بالاتر (B1، C1) بدون سیستم‌های ایمنی پشتیبان.
• مقاومت در برابر شعله: آزمایش‌های قرار گرفتن در معرض شعله در مقیاس کوچک برای بررسی اینکه آیا تسمه به راحتی آتش می‌گیرد یا خیر.
• مقاومت در برابر گسترش آتش/شعله: بسته به کلاس، مقیاس‌های مختلفی اعمال می‌شود:
• آزمایش مشعل پروپان ۲ متری
• تست مشعل دوگانه سوز
• آزمایش‌های گالری در مقیاس متوسط ​​یا کامل (به‌ویژه برای گالری‌های کلاس C)

این معیار نشان می‌دهد که آتش تا چه حد گسترش می‌یابد و با چه سرعتی خود را خاموش می‌کند.

• علامت گذاری: تسمه ها باید به طور دائم با اطلاعاتی مانند کلاس، سازنده، سال و غیره علامت گذاری شوند.

این پیوست استاندارد، راهنمایی‌هایی در مورد شناسایی خطرات و ارزیابی ریسک ارائه می‌دهد (پیوست الف).

این استاندارد اغلب همراه با EN 12882 (تسمه‌های نقاله عمومی، شامل کاربردهای سطحی) استفاده می‌شود. این استاندارد، مقررات معدن (مثلاً ATEX برای محیط‌های انفجاری) را تکمیل می‌کند. بسیاری از تولیدکنندگان، تسمه‌های خود را طبق طبقه‌بندی‌های EN 14973 گواهی می‌کنند.

در معادن زغال سنگ زیرزمینی، حفاری تونل یا محیط‌های پرخطر مشابه، تسمه‌های نقاله‌ای که استانداردها را رعایت نمی‌کنند، می‌توانند منجر به آتش‌سوزی‌های فاجعه‌بار شوند. تولیدکنندگان عمده، تسمه‌های مقاوم در برابر شعله (معمولاً PVC/PVG بافته شده جامد یا روکش لاستیکی) مخصوصی تولید می‌کنند که مطابق با این استانداردها هستند.

این استاندارد با دستورالعمل‌های مربوط به ایمنی تجهیزات معدنی اتحادیه اروپا هماهنگ شده است.

استاندارد EN 14973 بسیار مهم است زیرا تسمه‌های نقاله در محیط‌های زیرزمینی (به‌ویژه معادن زغال‌سنگ، تونل‌ها و سایر عملیات زیرزمینی) یکی از بالاترین خطرات آتش‌سوزی و انفجار را در معدنکاری ایجاد می‌کنند. یک تسمه نقاله می‌تواند به عنوان یک حامل سریع آتش عمل کند، شعله‌ها، گرما، دود سمی متراکم را پخش کند و به‌طور بالقوه گاز متان یا گرد و غبار زغال‌سنگ را در فواصل طولانی در فضاهای بسته با مسیرهای فرار محدود مشتعل کند.

دلیل وجود این استاندارد این است که آتش‌سوزی‌های تسمه نقاله زیرزمینی باعث حوادث ویرانگری در سراسر جهان می‌شوند. این حوادث نشان می‌دهند که چگونه تسمه‌های معمولی می‌توانند در اثر اصطکاک، نقص الکتریکی یا مواد داغ منتقل شده مشتعل شوند و سپس چگونه آتش می‌تواند در محیط‌های غنی از متان یا گرد و غبار به صورت انفجاری گسترش یابد.

سال‌هاست که سازمان ما با کادری مجرب و متخصص، نیازهای مشتریان خود را درک کرده، خدمات تست پیشرفته مورد نیاز آنها را ارائه می‌دهد و در ایجاد، پیاده‌سازی و بهبود سیستم‌های مدیریتی به آنها کمک می‌کند. در این چارچوب، ما خدمات تست را مطابق با استاندارد EN 14973 نیز ارائه می‌دهیم.