Norma „NSF/ANSI/CAN 372 Elementy systemów wody pitnej – Zawartość ołowiu”, opracowana wspólnie przez National Sanitation Foundation (NSF) i American National Standards Institute (ANSI), opisuje metody testowe służące do określania zawartości ołowiu w produktach na podstawie ich powierzchni zwilżonej.
Norma ta ustanawia standaryzowaną metodologię stosowaną do określania i weryfikacji zgodności produktu z wymogami minimalizującymi zawartość zanieczyszczeń ołowiem. Norma ta jest zgodna z amerykańską ustawą o bezpieczeństwie wody pitnej i innymi przepisami krajowymi. Norma NSF/ANSI/CAN 372 stanowi podstawę do określenia zgodności z tymi przepisami.
Norma ta dotyczy wyłącznie zawartości ołowiu. Często przepisy wymagają również zgodności z normą dotyczącą testów usuwania lub wypłukiwania (np. normy NSF/ANSI 61 „Elementy systemów uzdatniania wody pitnej — skutki dla zdrowia” i „NSF/ANSI 62 Systemy destylacji wody pitnej”).
Norma NSF/ANSI/CAN 372 obejmuje:
Głównymi produktami objętymi tą normą są:
Krótko mówiąc, certyfikacja NSF/ANSI/CAN 372 jest ważna dla producentów praktycznie każdego rodzaju produktów hydraulicznych, takich jak zawory, krany, rury i zawory zwrotne, ponieważ pozwala uzyskać akceptację produktu i zgodność z przepisami. Ogólnie rzecz biorąc, przepisy wymagają, aby składniki produktów wodnych miały niską zawartość ołowiu, nie większą niż 0,25 procent. Znak certyfikacyjny NSF/ANSI 372 potwierdza rygorystyczną zgodność produktów związanych z zaopatrzeniem w wodę, w tym produktów hydraulicznych, poszczególnych komponentów i materiałów.
Tylko około 3 procent całej wody na Ziemi to woda słodka, a większość z niej gromadzi się w lodowcach i polarnych czapach lodowych. Woda, zwłaszcza czysta, pitna, od dawna uznawana jest za nasz najcenniejszy zasób. Dlatego ważne jest, aby woda płynąca z kranów była oczyszczana, a elementy rur tworzące ścieżkę dystrybucyjną były testowane pod kątem bezpieczeństwa stosowania w systemie wody pitnej.
Jednym z głównych potencjalnych źródeł zanieczyszczeń są produkty, komponenty i materiały wchodzące w skład instalacji wodno-kanalizacyjnej. W związku z tym opracowano regulacje prawne i opublikowano normy, które mają na celu zapewnienie ochrony wody pitnej i jej zasobów oraz zapewnienie bezpiecznej wody pitnej. Na podstawie przepisów wprowadzonych w ostatnich latach maksymalna zawartość ołowiu na mokrych powierzchniach wyrobów hydraulicznych została obniżona do średniej ważonej wynoszącej 0,25 procent, a metoda obliczeniowa stosowana do określania zawartości ołowiu została obecnie uwzględniona w normie NSF/ANSI/CAN 372. Norma ta zawiera wzór służący do obliczania średniej ważonej zawartości ołowiu w każdym produkcie oraz szczegółowe procedury badania zawartości ołowiu.
Ołów został uznany za niebezpieczny dla ludzi, ponieważ wpływa negatywnie na mózg, nerki i mięśnie, powodując problemy zdrowotne, takie jak anemia, nadciśnienie, bóle mięśni i dezorientacja. W przeciwieństwie do wielu innych toksyn, ludzki organizm nie ma możliwości wydalenia ołowiu poprzez wydalanie lub metabolizm. Gdy ołów raz dostanie się do organizmu, pozostaje tam na zawsze. Nawiasem mówiąc, powszechnym błędnym przekonaniem jest to, że norma NSF/ANSI/CAN 61 dotyczy tylko ołowiu, ale w rzeczywistości norma ta kontroluje również inne zanieczyszczenia.
Nasza organizacja dysponuje silną kadrą, która śledzi globalny rozwój nauki i technologii oraz stale się rozwija. Wśród licznych testów, pomiarów, analiz i ocen świadczonych firmom z różnych sektorów, znajdują się usługi testowania zgodne z normą „NSF/ANSI/CAN 372 Komponenty systemów wody pitnej – Zawartość ołowiu”.
Możesz poprosić nas o wypełnienie formularza, aby umówić się na spotkanie, uzyskać bardziej szczegółowe informacje lub poprosić o ocenę.
