Oznaczanie zasolenia (metoda SM 2520 B)

Metoda SM 2520 B, obejmująca testową metodę oznaczania zasolenia, została opracowana w ramach Krajowego Indeksu Metod Środowiskowych (NEMI), który tworzy bazę metod środowiskowych, protokołów, metod i procedur statystycznych i analitycznych, i rozwija standardowe metody.

Zasolenie jest istotną cechą wód przemysłowych i naturalnych. Początkowo uważano je za miarę masy rozpuszczonych soli w danej masie roztworu. Eksperymentalne oznaczanie zawartości soli poprzez suszenie i ważenie nastręcza pewnych trudności ze względu na utratę niektórych składników.

Jedynym niezawodnym sposobem określenia rzeczywistego lub bezwzględnego zasolenia naturalnej wody jest wykonanie pełnej analizy chemicznej. Metoda ta jest jednak czasochłonna i nie zapewnia precyzji niezbędnej do prawidłowego działania. Z tego powodu metody pośrednie są zwykle stosowane do określania zasolenia, które obejmują pomiar właściwości fizycznych, takich jak przewodnictwo, gęstość, prędkość dźwięku lub współczynnik załamania światła.

Możliwe jest obliczenie zasolenia na podstawie eksperymentalnej zależności między zasoleniem a właściwością fizyczną wyznaczoną dla roztworu wzorcowego. Wynikowa wartość zasolenia nie jest dokładniejsza niż zależność eksperymentalna. Precyzja pomiaru właściwości fizycznej określa precyzję zasolenia.

W przeprowadzanych w naszej organizacji badaniach testowych, analitycznych, pomiarowych i ewaluacyjnych przestrzegane są krajowe i międzynarodowe normy oraz obowiązujące przepisy prawa, a także uzyskiwane są wiarygodne i bezstronne wyniki. Badania te oparte są na najnowocześniejszej aparaturze technologicznej, wyszkolonej i doświadczonej kadrze oraz nowoczesnych metodach. Wśród licznych badań wykonywanych w tym zakresie znajdują się również usługi oznaczania zasolenia (metoda SM 2520 B).