Oznaczanie koloru (metoda SM 2120 C)

W ramach Krajowego Indeksu Metod Środowiskowych (NEMI) opracowano metodę SM 2120 C, która obejmuje metodę badawczą do oznaczania barwy wód powierzchniowych i podziemnych.

Zabarwienie wód powierzchniowych i podziemnych wynika przede wszystkim z obecności w wodzie naturalnej materii organicznej, zwłaszcza rozłożonych szczątków roślinnych lub zwierzęcych. Pozostałości te składają się z kwasów fulwowych i powodują żółto-brązowy kolor wody. Kwasy humusowe nadają wodzie bardziej intensywny kolor i intensyfikują kolor poprzez obecność żelaza i tworzenie rozpuszczalnych pozostałości żelaza.

Zawieszone cząstki, zwłaszcza cząstki koloidalne, takie jak glinki, glony, tlenki żelaza i manganu, nadają wodzie barwny wygląd.

Ścieki przemysłowe zawierają powodujące barwę ligniny, garbniki, barwniki i inne organiczne i nieorganiczne chemikalia. Zabarwienie spowodowane zgniłymi resztkami roślinnymi lub zwierzęcymi w wodzie jest usuwane ze źródeł wody pitnej, ponieważ powodują one powstawanie ubocznych produktów dezynfekcji ze względów estetycznych i zdrowotnych.

Metoda SM 2120 C stosowana jest przede wszystkim do pomiaru barwy powodowanej przez naturalną materię organiczną. Pomiary dotyczą wszystkich wód powierzchniowych i gruntowych, ścieków bytowych i przemysłowych, aw szczególności wody pitnej.

W przeprowadzanych w naszej organizacji badaniach testowych, analitycznych, pomiarowych i ewaluacyjnych przestrzegane są krajowe i międzynarodowe normy oraz obowiązujące przepisy prawa, a także uzyskiwane są wiarygodne i bezstronne wyniki. Badania te oparte są na najnowocześniejszej aparaturze technologicznej, wyszkolonej i doświadczonej kadrze oraz nowoczesnych metodach. Usługi oznaczania barwy (metoda SM 2120 C) należą do licznych badań wykonywanych w tym kontekście.