EN ISO 13906 خوراک دام - تعیین محتوای فیبر شوینده اسیدی (ADF) و لیگنین شوینده اسیدی (ADL)

استاندارد «EN ISO 13906 خوراک دام - تعیین میزان فیبر نامحلول در شوینده اسیدی (ADF) و لیگنین در شوینده اسیدی (ADL)» که بر اساس یک استاندارد اروپایی تدوین شده و بعداً توسط سازمان بین‌المللی استانداردسازی (ISO) منتشر شده است، روشی را برای تعیین باقیمانده نامحلول فیبر نامحلول در شوینده اسیدی (ADF) و لیگنین در شوینده اسیدی (ADL) در انواع خوراک دام شرح می‌دهد. حد تشخیص برای الیاف حاصل از شوینده اسیدی ۱ درصد جرمی و برای لیگنین حاصل از شوینده اسیدی ۱.۵ درصد جرمی است. از روش وزن‌سنجی و روش مرجع استفاده می‌شود.

برای اهداف این استاندارد، اصطلاحات و تعاریف زیر اعمال می شود:

• محتوای فیبر شوینده اسیدیکسر جرمی باقیمانده فیبری حاصل از تیمار با شوینده کاتیونی در 0,5 مول بر لیتر اسید سولفوریک است. این ماده عمدتاً از سلولز، لیگنین و کمپلکس‌های پروتئینی نامحلول تشکیل شده است. محتوای فیبر شوینده اسیدی به صورت درصد بیان می‌شود.
• محتوای لیگنین شوینده اسیدی، کسر جرمی باقیمانده پس از حل شدن سلولز و سایر مواد آلی با کسر جرمی ۷۲ (۱۲.۰۰ مول بر لیتر) اسید سولفوریک است. محتوای لیگنین شوینده اسیدی به صورت درصد بیان می‌شود.

در مرحله اول این روش، میزان فیبر شوینده اسیدی تعیین می‌شود. محلول شوینده کاتیونی برای حذف کربوهیدرات‌های ناپایدار در برابر اسید، پروتئین‌هایی که به محصولات میلارد (آسیب‌دیده از گرما) تبدیل نمی‌شوند و چربی‌ها استفاده می‌شود. باقیمانده فیبری عمدتاً سلولز و لیگنین (محصولات گیاهی) یا کمپلکس‌های پروتئینی نامحلول (محصولات حیوانی و خوراک‌های آسیب‌دیده از گرما) است. باقیمانده وزن می‌شود تا میزان فیبر شوینده اسیدی تعیین شود. در مرحله دوم، باقیمانده با کسر جرمی ۷۲ (۱۲.۰۰ مول بر لیتر) اسید سولفوریک حل می‌شود و مقدار لیگنین موجود در شوینده اسیدی لیگنین به صورت وزنی تعیین می‌شود.

به عنوان معرف، فقط معرف‌های با درجه خلوص تحلیلی شناخته شده و فقط آب مقطر یا دیونیزه یا آبی با حداقل خلوص معادل استفاده می‌شوند، مگر اینکه خلاف آن ذکر شده باشد.

• محلول شوینده اسیدی: به ۱ لیتر اسید سولفوریک ۰.۵ مول بر لیتر، ۲۰ گرم ستیل (تری متیل) آمونیوم بروماید (با خلوص فنی) که قبلاً استاندارد شده است، اضافه می‌شود. برای تسهیل انحلال، تکان دهید.
• اسید سولفوریک (72 درصد کسر جرمی (12,00 مول بر لیتر)): اسید سولفوریک با استفاده از معادلات ارائه شده در استاندارد، با چگالی نسبی 20 در دمای 1,634 درجه یا 12,00 مول بر لیتر استاندارد شده است. آب را در یک بالن حجمی ۱۰۰۰ میلی‌لیتری وزن کنید و مقدار محاسبه‌شده اسید سولفوریک را به آرامی اضافه کنید و گاهی اوقات آن را تکان دهید. فلاسک در حمام آب خنک می‌شود و در همین حال جرم مورد نیاز اسید اضافه می‌شود. تا 1 درجه سرد می‌شود و حجم آن تأیید می‌شود. منیسک باید در زاویه ۲۰ درجه، در فاصله ۰.۵ سانتی‌متری از علامت کالیبراسیون قرار داشته باشد. اگر حجم خیلی زیاد باشد، 000 میلی لیتر آب برداشته و 20 میلی لیتر اسید سولفوریک اضافه می شود. اگر حجم خیلی کم است، ۱.۵ میلی‌لیتر آب بردارید و ۲.۵ میلی‌لیتر آب اضافه کنید.
• کمک فیلتر، خاک دیاتومه.
• استون، درجه فنی.
• n-اکتانول، عامل ضد کف.

یک نمونه نماینده باید به آزمایشگاه ارسال شود. نمونه نباید در حین حمل و نقل یا نگهداری آسیب دیده یا تغییر شکل داده باشد. نمونه‌برداری بخشی از روش مشخص شده در این استاندارد نیست. یک روش نمونه‌برداری توصیه‌شده در استاندارد ISO 6497 گنجانده شده است.

نمونه آزمایش مطابق با استاندارد ISO 6498 تهیه شده است. نمونه آزمایشگاهی به تقریباً ۱۰۰ گرم (معادل وزن خشک) کاهش داده می‌شود و نیمی از آن برای تعیین رطوبت کل در یک ظرف دربسته و ضد رطوبت قرار داده می‌شود. مواد مرطوب باقی مانده (حداقل ۱۵ درصد رطوبت جرمی) در یک فر دارای تهویه با دمای حداکثر ۶۰ درجه و حداکثر رطوبت جرمی ۱۵ درصد خشک می‌شوند. برای جلوگیری از تشکیل الیاف مصنوعی و لیگنین، خشک کردن در دمای حداکثر ۶۰ درجه لازم است. نمونه‌های آزمایش خشک با استفاده از آسیاب آسیاب می‌شوند. آسیاب کردن، موادی را جدا می‌کند که الیافی‌ترین آنها دیرتر از الک عبور می‌کنند. مواد موجود در آسیاب دور ریخته نمی‌شوند، بلکه به نمونه آزمایشی آسیاب شده اضافه می‌شوند.

پیش‌استخراج برای نمونه‌های آزمایشی حاوی حداقل 10 درصد جرمی چربی لازم است و برای نمونه‌های آزمایشی حاوی حداقل 5 درصد جرمی چربی توصیه می‌شود. نمونه‌های آزمایشی در بوته‌های از پیش غربال شده و خشک شده در فر وزن می‌شوند، در یک منیفولد فیلتراسیون بوته قرار می‌گیرند، چهار بار با 30 تا 40 میلی‌لیتر استون استخراج می‌شوند، هر بار به مدت 3 تا 5 دقیقه در استون خیس می‌خورند، برای حذف تمام آثار استون جاروبرقی کشیده می‌شوند، به مدت 10 تا 15 دقیقه در هوا خشک می‌شوند و برای تجزیه و تحلیل فیبر به یک ظرف رفلاکس باقیمانده منتقل می‌شوند. پس از استخراج با شوینده اسیدی، از همان بوته برای جمع‌آوری باقیمانده فیبر برای هر نمونه آزمایشی استفاده می‌شود.

برای دستگاه فایبرتک، بوته در یک واحد استخراج سرد قرار داده می‌شود و بوته با 25 میلی‌لیتر استون پر می‌شود. به مدت ۳ تا ۵ دقیقه به حال خود رها می‌شود و با اعمال خلاء فیلتر می‌شود. این فرآیند سه بار تکرار می‌شود.

سازمان ما که سال‌هاست با طیف گسترده‌ای از مطالعات آزمایش، اندازه‌گیری، تحلیل و ارزیابی که انجام می‌دهد، سعی در حمایت از کسب‌وکارها از هر بخشی دارد، دارای کارکنانی قوی است که از نزدیک تحولات جهان در زمینه علم و فناوری را دنبال می‌کنند و دائماً خود را بهبود می‌بخشند. در این زمینه، خدمات آزمایش نیز مطابق با استاندارد «EN ISO 13906 خوراک دام - تعیین محتوای فیبر شوینده اسیدی (ADF) و لیگنین شوینده اسیدی (ADL)» به مشاغل ارائه می‌شود.