Kosmetik ISO 16128 - Panduan kepada Definisi Teknikal dan Kriteria untuk Bahan dan Produk Kosmetik Semulajadi dan Organik

Piawaian "Kosmetik ISO 16128 - Panduan kepada definisi teknikal dan kriteria untuk bahan dan produk kosmetik semulajadi dan organik" yang dibangunkan oleh Pertubuhan Piawaian Antarabangsa (ISO) pada dasarnya terdiri daripada dua bahagian yang diterbitkan di bawah tajuk yang sama:

• Piawaian "ISO 16128-1 Bahagian 1: Definisi untuk ramuan" menerangkan garis panduan untuk definisi untuk bahan kosmetik semula jadi dan organik. Dalam piawaian ini, sebagai tambahan kepada bahan semula jadi dan organik, kategori ramuan lain yang mungkin diperlukan untuk pembangunan produk semula jadi dan organik ditakrifkan dengan sekatan yang berkaitan. Piawaian ISO 16128 tidak menangani komunikasi produk (cth. tuntutan dan pelabelan), keselamatan manusia, keselamatan alam sekitar dan pertimbangan sosio-ekonomi (cth. perdagangan adil), mahupun ciri-ciri bahan pembungkusan atau keperluan kawal selia yang digunakan untuk kosmetik.

Bahan semulajadi ialah bahan kosmetik yang diperolehi semata-mata daripada tumbuh-tumbuhan, haiwan, mikroorganisma atau mineral, dan berasal daripada bahan-bahan ini,

• Proses fizikal (cth. pengisaran, pengeringan, penyulingan)
• Tindak balas penapaian yang berlaku dalam alam semula jadi dan membawa kepada molekul yang berlaku secara semula jadi, dan
• Yang tradisional tanpa pengubahsuaian kimia yang disengajakan (contohnya pengekstrakan menggunakan pelarut)

prosedur penyediaan lain, termasuk Lampiran kepada piawaian ini termasuk definisi pelarut dan kategori ekstrak yang diperoleh menggunakan pelarut untuk pemprosesan dan pengeluaran ramuan (Lampiran A). Bahan dan bahan berikut yang terhasil daripadanya dipertimbangkan di bawah tajuk umum asal semula jadi:

• Tumbuhan, termasuk kulat dan alga (bahan yang diperoleh daripada tumbuhan yang diubah suai secara genetik boleh dianggap sebagai bahan semula jadi di bahagian tertentu di dunia)
• mineral
• haiwan
• Mikroorganisma.

Komponen yang diperoleh daripada bahan api fosil dikecualikan daripada definisi.

Sebatian mineral semula jadi ialah bahan bukan organik (iaitu, garam bukan karbonat dan karbonat) yang wujud secara semula jadi dalam kerak bumi dan mempunyai formula kimia yang unik dan set sifat fizikal yang konsisten (cth., struktur kristal, kekerasan, warna).

Bahan organik ialah bahan semula jadi yang berasal daripada kaedah pertanian organik atau penuaian liar mengikut perundangan negara atau piawaian antarabangsa yang setara jika berkenaan.

Air dianggap semula jadi. Walau bagaimanapun, jenis air yang ditentukan berikut mungkin dirawat secara berbeza:

• Air konstituen ialah kandungan cecair (jus) tumbuhan segar.
• Air rekonstitusi adalah bersamaan dengan air yang terkandung dalam bahan asal dan digunakan untuk memulihkan bahan kering kepada kandungan asalnya.
• Air perahan ialah air yang digunakan untuk mengeluarkan komponen secara fizikal daripada campuran bahan.

Piawaian ISO 16128-1 mahupun ISO 16128-2 tidak menangani komunikasi produk (cth. tuntutan dan pelabelan), keselamatan manusia, keselamatan alam sekitar, pertimbangan sosio-ekonomi (cth. perdagangan saksama), sifat bahan pembungkusan atau keperluan kawal selia yang digunakan untuk kosmetik. Piawaian ini berdasarkan dan bertambah baik pada piawaian ISO 16128-1. Sebaliknya, ia bertujuan untuk digunakan bersama dengan piawaian ISO 16128-1.

Pendekatan untuk menentukan indeks asal semula jadi, asal semula jadi, organik dan organik untuk bahan kosmetik adalah seperti berikut: Piawaian ini terpakai kepada ramuan seperti yang ditakrifkan bahan kimia atau haiwan, mineral, mikroorganisma atau bahan tumbuhan (secara keseluruhan, sebahagian atau sebagai ekstrak). Dalam kes campuran dua atau lebih komponen, setiap sumbangan komponen diambil secara berasingan.

Apabila pelarut tersejat sebahagian, pengeluar ekstrak boleh menggunakan amalan terbaik industri (cth., pengukuran mengikut instrumentasi, pencirian kemeruapan pelarut, nilai kadar sejatan yang diterbitkan) untuk menentukan indeks ekstrak. Pendekatan dan rasional untuk penentuan ini harus disediakan kepada pihak yang berkepentingan atas permintaan. Pengiraan indeks ekstrak mengikut peraturan yang diterangkan dalam piawaian ini. Dalam kes ekstrak, prinsip berikut digunakan semasa menentukan indeks:

• Indeks ekstrak siap hendaklah mencerminkan bahan permulaan (iaitu, pelarut komponen dan jisim yang tidak diekstrak).
• Ekstrak boleh dihasilkan daripada bahan segar atau kering.
• Prosedur pengekstrakan berakhir dengan pengasingan ekstrak daripada sisa tidak larut (contohnya dalam penapisan). Jika operasi berikutnya dilakukan (cth. pencairan, perlindungan), sumbangan mereka kepada indeks dianggap sebagai penambahan komponen baharu.
• Ekstrak akhir (mis. dalam kes kepekatan) tidak boleh menunjukkan lebih banyak kandungan organik atau semula jadi daripada bahan permulaan.
• Tumbuhan kering dibenarkan untuk membentuk semula dengan air kepada jisim segar asalnya. Air rekonstitusi mesti ada dalam ekstrak siap untuk dikira ke arah kandungan semula jadi atau organiknya.
• Apabila mengira indeks organik, air penjanaan semula dianggap organik, manakala sebarang air perahan berlebihan dianggap semula jadi.
• Ekstrak yang diperoleh daripada tumbuhan bukan organik mempunyai indeks organik dan indeks asal organik 0.
• Pelarut komponen ditakrifkan dalam lampiran piawaian ISO 16128-1.
• Penggunaan komponen bukan semula jadi (cth. denaturan alkohol) dalam pelarut komponen dibenarkan. Tetapi jika campuran mengandungi pelarut komponen bukan semula jadi, maka keseluruhan campuran itu bukan semula jadi.

Indeks semula jadi ialah nilai yang menunjukkan sejauh mana bahan kosmetik mematuhi definisi bahan semula jadi dalam piawaian ISO 16128-1. Nilai diberikan kepada setiap komponen mengikut garis panduan berikut: Indeks semula jadi = 1: Komponen memenuhi definisi komponen semula jadi. Indeks semula jadi air konstituen, air penyusunan semula, air perahan, dan air formulasi masing-masing dianggap sebagai 1. Indeks semula jadi = 0: Komponen tidak memenuhi definisi komponen semula jadi. Indeks semula jadi ekstrak dikira mengikut formula yang diberikan. Sebagai contoh, indeks keaslian ekstrak bahan semula jadi ialah 1 jika pelarut yang digunakan (termasuk air) adalah semula jadi.

Indeks asal semula jadi ialah nilai yang menunjukkan sejauh mana bahan kosmetik mematuhi takrifan bahan semula jadi, bahan semula jadi terbitan atau bahan mineral terbitan dalam piawaian ISO 16128-1.

Organisasi kami mempunyai kakitangan yang kuat yang mengikuti perkembangan dalam bidang sains dan teknologi di dunia dan sentiasa memperbaiki dirinya. Di antara pelbagai kajian ujian, pengukuran, analisis dan penilaian yang disediakan untuk perniagaan dalam pelbagai sektor, terdapat juga perkhidmatan ujian mengikut piawaian "Kosmetik ISO 16128 - Panduan kepada definisi teknikal dan kriteria untuk bahan dan produk kosmetik semulajadi dan organik".