
Norma europejska „EN 13704 Chemiczne środki dezynfekujące – Ilościowa zawiesinowa metoda określania aktywności przetrwalnikobójczej chemicznych środków dezynfekujących stosowanych w środowisku spożywczym, przemysłowym, domowym i instytucjonalnym – Metoda badania i wymagania (faza 2, etap 1)” opisuje metodę badania (faza 2, etap 1) oraz minimalne wymagania dotyczące aktywności przetrwalnikobójczej chemicznych środków dezynfekujących stosowanych w środowisku spożywczym, przemysłowym, domowym i instytucjonalnym, które tworzą jednorodny, fizycznie stabilny preparat w twardej wodzie. Produkty stosowane na żywych tkankach są wyłączone z zakresu niniejszej normy, z wyjątkiem obszarów i sytuacji, w których wymagana jest dezynfekcja medyczna, oraz produktów stosowanych do higieny rąk w wyżej wymienionych obszarach.

Niniejsza norma ma zastosowanie co najmniej do następujących elementów:
Stosując tę normę, nie jest możliwe określenie aktywności zarodnikobójczej nierozcieńczonego produktu, ponieważ dodanie szczepionki i środka interwencyjnego zawsze powoduje pewne rozcieńczenie. Produkty można testować wyłącznie w stężeniu 80% lub niższym.
Opisana metoda ma na celu określenie aktywności formulacji komercyjnych lub substancji czynnych na zarodniki w warunkach, w jakich są stosowane.
Badania laboratoryjne dokładnie symulują warunki aplikacji. Wybrane warunki (czas kontaktu, temperatura, stan zawiesiny itp.) odzwierciedlają parametry spotykane w praktyce, w tym warunki, które mogą wpływać na skuteczność środków dezynfekujących. Każde stężenie użytkowe uzyskane w tym teście odpowiada zdefiniowanym warunkom eksperymentalnym. Warunki te mają charakter ogólny i stanowią punkt odniesienia dla laboratoriów i typów produktów. Zalecane warunki użytkowania produktu mogą jednak różnić się w zależności od zastosowania, dlatego też mogą być wymagane dodatkowe warunki testowe.
Podstawowym wymogiem jest to, że podczas badania zgodnie z tabelą zatytułowaną „Minimalne i dodatkowe warunki badania” podaną w normie, produkt musi wykazywać spadek co najmniej o 3 jednostki logarytmiczne dziesiętne (lg).
Zasada testu polega na dodaniu zawiesiny testowej zarodników bakterii w roztworze inhibitora, symulującym warunki czyste lub zanieczyszczone, do próbki badanego produktu, rozcieńczonej w twardej wodzie (lub wodzie w przypadku produktów gotowych do użycia). Mieszaninę utrzymuje się w określonej temperaturze testowej ±1 stopnia Celsjusza przez określony czas kontaktu (±10 sekund). Jeśli czas kontaktu wynosi 1 minutę, dopuszczalna tolerancja powinna wynosić ±5 sekund.
W tym czasie kontaktu pobierana jest próbka, a efekt zabijania zarodników w tej próbce jest natychmiast neutralizowany lub tłumiony za pomocą zwalidowanej metody. Preferowaną metodą jest rozcieńczenie-neutralizacja. W przypadku braku odpowiedniego neutralizatora stosuje się filtrację membranową. W każdej próbce określa się liczbę przetrwalników bakterii, które przeżyły, i oblicza się redukcję liczby żywych bakterii.
Krótko mówiąc, norma EN 13704 zawiera znormalizowaną metodę oceny działania chemicznych środków dezynfekujących na przetrwalniki. Najnowsza aktualizacja tej normy wprowadziła bardziej rygorystyczne wymagania.
Zarodniki bakterii, takie jak Bacillus i Clostridium, należą do najbardziej odpornych form mikroorganizmów. Potrafią przetrwać ekstremalne warunki, takie jak wysoka temperatura, susza i wiele chemikaliów, co czyni je poważnym zagrożeniem w środowiskach, w których zanieczyszczenie może prowadzić do epidemii, takich jak zakłady przetwórstwa spożywczego (np. Bacillus subtilis jest powszechny w glebie i żywności). Chociaż standardowe środki dezynfekujące mogą zabijać bakterie wegetatywne, mogą być nieskuteczne wobec zarodników, dlatego konkretne twierdzenia o ich zdolności do zabijania zarodników wymagają rygorystycznych dowodów.
Norma EN 13704 określa spójną i powtarzalną metodę badania skuteczności środka dezynfekującego w kontrolowanych warunkach. Jest to szczególnie istotne w zastosowaniach pozamedycznych, z wyłączeniem dezynfekcji medycznej lub produktów stosowanych na żywych tkankach (z wyjątkiem higieny rąk w tych obszarach).
Niniejsza norma ma zastosowanie do środków dezynfekujących stosowanych w następujących obszarach:
Opisana metoda to test fazy 2, kroku 1. Jest to laboratoryjny test zawiesinowy symulujący skuteczność wyjściową (nie dotyczy powierzchni ani rzeczywistego zastosowania, jest to test fazy 2, kroku 2).
Aby produkty mogły zostać poddane testom zgodnie z tą normą, muszą tworzyć jednorodną i stabilną mieszaninę w twardej wodzie.
Metoda ta jest ilościowym badaniem zawiesiny:
Warunki testu obejmują:
Aby środek dezynfekujący mógł działać zabójczo na zarodniki, musi zapewnić redukcję co najmniej 3 log10 (99,9% zabicia) żywych zarodników w testowanych warunkach. Działanie to musi zostać wykazane w różnych stężeniach, w tym w zakresie stężenia aktywnego i nieaktywnego.
Czynności weryfikacyjne zapewniają, że neutralizacja nie uszkodzi zarodników i że przetrwalniki zostaną prawidłowo odzyskane.
Nasza organizacja, dysponująca kompetentną i doświadczoną kadrą, od wielu lat rozumie potrzeby swoich klientów, zapewniając im zaawansowane usługi testowe, których potrzebują, oraz wspierając ich we wdrażaniu, wdrażaniu i doskonaleniu systemów zarządzania. W tym zakresie świadczymy również usługi testowe zgodne z normą EN 13704.
