
Ogólnie rzecz biorąc, działanie grzybobójcze odnosi się do substancji zabijających grzyby chorobotwórcze i niepatogenne. Środki chemiczne stosowane w miejscach, w których występują lub mogą występować mikroorganizmy chorobotwórcze, lub w sprzęcie i materiałach, które są narażone na ryzyko skażenia, nazywane są ogólnie środkami dezynfekcyjnymi. W oparciu o tę definicję decyzja o zastosowaniu środka dezynfekcyjnego zależy również od pewnych czynników: rodzaju mikroorganizmu, stanu zanieczyszczenia środowiska, struktury powierzchni i sprzętu oraz struktury chemicznej stosowanego środka dezynfekcyjnego.

W badaniach określających działanie grzybobójcze stosowanych detergentów na grzyby chorobotwórcze i niepatogenne pod uwagę bierze się: czy mikroorganizm żyje, ile go zdechło oraz w jakim stężeniu środek dezynfekcyjny jest skuteczny.
W badaniach aktywności grzybobójczej, rozcieńczenia środków dezynfekcyjnych, wybrane szczepy i gęstość mikroorganizmów, czas kontaktu i psucie się oraz substancje organiczne w środowisku mogą się różnić w zależności od wybranej metody. Wśród tych testów istnieją różnice w typach mikroorganizmów, podłożach hodowlanych, płynach do rozcieńczeń oraz temperaturach i czasie inkubacji.
Badania zawiesinowe, przeprowadzane w celu określenia podstawowej aktywności grzybobójczej środka dezynfekującego, pozwalają określić efektywne stężenie środka dezynfekującego i minimalny czas kontaktu z mikroorganizmami.
Oto kilka standardów uwzględnianych w testach aktywności grzybobójczej:
W badaniach testowych, analitycznych, pomiarowych i ewaluacyjnych prowadzonych w naszej organizacji przestrzegane są krajowe i międzynarodowe standardy oraz obowiązujące przepisy prawne, dzięki czemu uzyskuje się rzetelne i bezstronne wyniki. Wśród licznych badań prowadzonych w tym kontekście znajdują się również usługi badania aktywności grzybobójczej.
